choroby skóry (strona 6 z 6)

Bielactwo wrodzone dziedziczy się w sposób autosomalnie recesywny. Oznacza to, że aby ta cecha ujawniła się u dziecka, musi ono odziedziczyć zarówno od matki, jak i od ojca po jednym genie odpowiedzialnym za powstanie choroby. Istota schorzenia polega na niemożliwości wytwarzania barwnika – melatoniny. Komórki go produkujące, czyli melanocyty, są obecne zarówno w skórze, tęczówce, jak i w innych narządach normalnie je zawierających.

Erytrodermia łuszczycowa to łuszczyca skóry, której oznaki są widoczne na całej lub na znacznej większości powierzchni ciała. Czerwone wykwity na skórze mogą stanowić objaw pogorszenia przewlekłej łuszczycy skóry lub pojawić się na skutek infekcji, przyjmowania niektórych leków albo przerwania leczenia kortykosteroidami. Czerwone, szorstkie plamy na skórze to dermatologiczny sygnał alarmowy. Na skutek nieprawidłowego funkcjonowania skóry należy liczyć się z poważnymi komplikacjami. Łuszczyca tego typu może być śmiertelna.

Skóra pergaminowa (łac. Xeroderma pigmentosum) to groźna choroba skórna uwarunkowana genetycznie. Choroba jest rzadka – szacuje się, że w Stanach Zjednoczonych choruje jedna osoba na 250 000. Podobnie jest w Europie. Liczba chorych jest większa w Japonii – tam na chorobę zapada jedna osoba na 40 000 ludzi. Skóra pergaminowa tak samo często pojawia się u kobiet, jak i u mężczyzn. Jest to choroba genetyczna, dziedziczona w sposób autosomalny recesywny.

Pemfigoid to rzadka, lecz poważna choroba skóry. Daje objawy podobne do pęcherzycy, dlatego łatwo je pomylić. Obie choroby mają charakter autoimmunologiczny i powodują pękające pęcherze, tworzące następnie bolesne owrzodzenie. Niestety nie ma lekarstwa, które dałoby nadzieję na całkowite wyleczenie choroby, jednak można skutecznie kontrolować jej symptomy. Najczęstszą odmianą jest pemfigoid pęcherzowy.

Leucyzm to choroba przypominająca albinizm. Obie te choroby pochodzą od słowa „biel”, a ich objawy są bardzo podobne – skórze i włosom osoby chorej brakuje pigmentu: są one nienaturalnie białe lub jasnożółte. W odróżnieniu od albinizmu, za którym stoi tylko jeden pigment – melanina, leucyzm oznacza brak wszystkich pigmentów w skórze. Naukowcy nie są w stanie stwierdzić z całą pewnością, co wywołuje to zaburzenie.

Urticaria vasculitis (pokrzywka naczyniowa) to rodzaj pokrzywki przewlekłej, wywoływanej nadwrażliwością ze strony układu immunologicznego (jest to reakcja alergiczna typu III). Mediatorem zapalnym urticaria vasculitis są składniki dopełniacza. Wywołują one stan zapalny w skórze i naczyniach krwionośnych. Oprócz wysypki widocznej na skórze, urticaria vasculitis wywołuje także inne, towarzyszące jej objawy. Występuje najczęściej u młodych kobiet.

Łojotokowe zapalenie skóry to choroba zapalna skóry bogatej w gruczoły łojowe, zwłaszcza owłosionej skóry głowy, o długotrwałym przebiegu, mogąca doprowadzić do utraty włosów, dlatego łojotokowe zapalenie skóry i łysienie są ze sobą ściśle powiązane. Leczenie tej choroby jest stosunkowo trudne ze względu na tendencję do nawrotów. W Polsce na łojotokowe zapalenie skóry choruje ok. 1-3% populacji. Zmiany nasilają się w miesiącach jesienno-zimowych, a pod wpływem promieniowania słonecznego łagodnieją.

Łysienie bliznowaciejące występuje jako objaw wielu chorób. Jedną z nich jest liszaj płaski, czyli jednostka chorobowa o nieznanej etiologii, atakująca głównie skórę oraz błony śluzowe organizmu człowieka. Łysienie i liszaj płaski są ze sobą ściśle powiązane. Liszaj płaski w odmianie mieszkowej prowadzi do łysienia przebiegającego na skutek bliznowacenia. Niestety nie istnieje leczenie przyczynowe tego schorzenia, można jednak ograniczać bądź maskować wstydliwe skutki wypadania włosów.

Odczyn fototoksyczny powstaje pod wpływem substancji wprowadzonych do organizmu, które potrafią zwiększyć wrażliwość skóry na promienie ultrafioletowe. Zmiany mijają po odstawieniu tabletek, ale ze słońca trzeba korzystać rozsądnie, zwłaszcza gdy przyjmujemy leki...

Łojotok jest spowodowany przez nadmierne wydzielanie sebum przez gruczoły łojowe. Pojawia się szczególnie u nastolatków w okresie dojrzewania. Występuje zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.