grzybica skóry gładkiej

Aspergiloza to nic innego jak zakażenie lub reakcja alergiczna wywołana grzybami rodzaju Aspergillus. Nazwa dolegliwości wywodzi się od łacińskiego słowa aspergillosis. Grzyby z rodzaju Aspergillus przyczyniają się do rozwoju zakażeń skóry. Mogą także wywoływać alergiczną aspergilozę oskrzelowo-płucną. W jaki sposób objawia się aspergiloza?

Diagnostyka mykologiczna jest przeprowadzana w celu postawienia trafnego rozpoznania obecności grzybicy oraz zastosowania odpowiedniego leczenia w wystarczających dawkach. W przypadku grzybic wywołanych przez grzyby drożdżopodobne określa się niemal zawsze wrażliwość izolowanego szczepu na chemioterapeutyki. Aby badanie było diagnostyczne, dostarczony materiał musi być właściwie pobrany i przygotowany do dalszych procedur. W przeciwnym razie badanie może dać wynik fałszywie ujemny.

Badania mykologiczne zyskują na znaczeniu wraz z coraz większym rozpowszechnieniem infekcji grzybiczych, co ma na celu wzrost rozpoznawalności infekcji oraz wdrażanie skuteczniejszej terapii. Szacuje się, iż niemal połowa Polaków choruje na grzybicę stóp, jedna czwarta na grzybicę paznokci, grzybica pochwy jest równie częsta. Jednak tylko część pacjentów zgłasza się z tego powodu do lekarza. Pozostali bagatelizują dolegliwości i hamowani wstydem przez długi czas wstrzymują się od wykonania badania mykologicznego oraz zastosowania właściwego leczenia.

Miejscowe leczenie grzybic skóry owłosionej, nawet w przypadku licznych ognisk, to zdecydowanie postępowanie z wyboru. Wśród metod terapii miejscowej znaczenie mają zarówno kremy, zasypki, żele czy też roztwory, z których przygotować można odpowiednie okłady. Pamiętać również należy o metodach domowych, które nie gwarantują wyzdrowienia, lecz stanowią rozsądną terapię wspomagającą.

Objawami grzybicy skóry są najczęściej zaczerwienienia, łuszczenie się skóry, świąd, występujące na ciele krosty, grudki lub plamy, a w przypadku ostrych stanów zapalnych – guzy z wyciekami treści ropnej. Do grzybic skóry zaliczyć można łupież pstry skóry, grzybicę paznokci, grzybicę stóp, grzybicę pachwin, grzybicę skóry owłosionej głowy czy łojotokowe zapalenie skóry twarzy. Każda z tych rodzajów grzybicy charakteryzuje się nieco innymi symptomami, ale zawsze są one tak samo dokuczliwe i nieestetyczne. Jak rozpoznać grzybicę skóry? Dowiedzmy się.

Grzybice skóry gładkiej to grupa schorzeń spowodowana przez drobnoustroje zoofilne i antropofilne. W zależności od reakcji organizmu grzybice te przebiegają bardziej powierzchownie lub głębiej w skórze, z silniejszym lub mniej wyraźnym odczynem zapalnym. Jakie są rodzaje grzybicy skóry gładkiej i jak wyglądają?

Co rozumieny pod słowem "wyprzenie"? Pod nazwą tą kryją się zmiany zapalne, z różnymi objawami w postaci krost, zmian wysiękowych, złuszczania itd. dotyczące najczęściej przestrzeni międzypalcowych, rzadziej stóp, przeważnie między III a IV palcem oraz między IV a V palcem, a także w fałdach pachwinowych, pachowych, szparze międzypośladkowej czy w fałdzie pod biustem. Wyprzenie może być powodowane różnymi patogenami, w tym bardzo często drożdżakiem nazywanym Candida albicans.

Grzybice, nazywane inaczej mikozami, to grupa chorób zakaźnych o bardzo dużej zaraźliwości. Występują u ludzi i zwierząt. Wywoływane są przez mikroskopijne grzyby. Z dotychczas poznanych i opisanych 250 tys. gatunków grzybów, tylko ok. 200 jest w stanie wywołać choroby u ludzi.

Lampa Wooda, wykorzystująca zjawiska fluorescencji, stosowana jest w dermatologii jako prosta i szybka metoda do wstępnej diagnostyki mykologicznej. Jest to przenośna lampa kwarcowa, która emituje długofalowe promieniowanie ultrafioletowe (UV), nazywane też czarnym światłem lub światłem Wooda. Nazwa ta bierze się od stosowanego w niej specjalnego czarnego filtra zbudowanego z krzemianu baru z dodatkiem 9 proc. tlenku niklu, którego pasmo przepustowości wynosi od 320 do 400 nm, z maksimum w 365 nm.

Częstość występowania grzybicy, także jej ciężkich postaci, jest większa niż dawniej. Paradoksalnie, częściowo przyczyniają się do tego rozwój medycyny i nowe sposoby leczenia ciężkich chorób, np. przeszczepy narządów, które wymagają dożywotniej terapii immunosupresyjnej, leki przeciwnowotworowe, kortykosteroidy, antybiotyki o szerokim spektrum działania, żywienie pozajelitowe (czyli dożylne). Jednak także takie choroby, jak AIDS oraz cukrzyca, których częstość występowania ciągle wzrasta, przyczyniają się do coraz większej ilości zakażeń grzybiczych.

Grzybica pieluszkowa to dolegliwość, która dotyka dzieci w okresie niemowlęcym. Za rozwój tej dermatozy zwykle odpowiadają dermatofity gatunku Trichophyton rubrum lub Epidermophyton floccosum. Jak objawia się takie grzybicze zakażenie? Jak powinno przebiegać leczenie grzybicy pieluszkowej?

Grzyby są żywymi organizmami, które można znaleźć w powietrzu, glebie, wodzie i roślinach, jak również w organizmie ludzkim. Tylko około połowa znanych gatunków grzybów jest szkodliwa. Gdy szkodliwe grzyby zamieszkają w organizmie, szczególnie organizmie osoby, której system odpornościowy jest osłabiony, mogą one doprowadzić do bardzo poważnych infekcji.

Grzybica skóry jest chorobą zakaźną wywołaną przez mikroskopijne grzyby obecne w naszym otoczeniu. Choroba dotyka różnych narządów i części ciała (jamy ustnej, stóp, pochwy, włosów). Może powodować różne objawy, jednak zawsze jest wywołana przez ten sam czynnik - komórki grzybowe. Schorzenie skóry jest bardzo uciążliwe, nieestetyczne, a leczenie grzybicy jest długie i monotonne. Jakie czynniki sprzyjają wystąpieniu grzybicy?

Grzybica fałdów skórnych, zwana wyprzeniami drożdżakowymi to schorzenie wywołane przez drobnoustrój komensalny naszego organizmu, czyli Candida albicans. Grzyb atakuje zazwyczaj okolice, w których skóra ma styczność z inną skórą. Infekcja grzybicza umiejscawia się zatem pod biustem, pomiędzy pośladkami, pod pachami czy w pachwinach.