polipy jelita grubego

Polipy jelita grubego są zjawiskiem częstym, zwłaszcza u osób po 45. roku życia. W większości przypadków nie powodują objawów i mają łagodny charakter. Nowe badania pokazują jednak, że niektóre ich kombinacje mogą istotnie zwiększać ryzyko rozwoju raka.

Obecnie rak jelita grubego rozpoznawany jest najczęściej w trakcie kolonoskopii lub na skutek analizy kału. Okazuje się, że nieinwazyjne badanie krwi może być równie skuteczne w diagnostyce tego nowotworu. Jak to możliwe?

Kolonografia to badanie obrazowe polegające na stworzeniu trójwymiarowego obrazu jelita grubego na podstawie serii zdjęć wykonanych za pomocą tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Pozwala to na zdiagnozowanie zmian patologicznych i nowotworowych. Jak się przygotować do badania? Kiedy je wykonać? Czy możliwe są jakieś powikłania?

Zespół Gardnera to odmiana choroby genetycznej o nazwie rodzinna polipowatość gruczolakowata. Powoduje pojawianie się licznych, niewielkich zmian w obrębie przewodu pokarmowego, twarzy oraz głowy. Niepodjęcie leczenie sprawia, że łagodne początkowo polipy i guzy ulegają zezłośliwieniu. Jak rozpoznać zespół Gardnera?

Polipy jelita grubego są problemem wielu pacjentów. Narośla te mogą pojawić się w lewej części okrężnicy, okrężnicy esowatej lub zajmować całą część jelita grubego lub odbytnicy. Biorąc pod uwagę budowę komórkową, polipy jelita grubego dzieli się na polipy nowotworowe i nienowotworowe. Jakie są przyczyny powstawania polipów jelita grubego? Jak przebiega leczenie tych zmian?

Polipektomia to zabieg wykonywany przy użyciu endoskopu, polegający na wycięciu polipów. To guzowate twory wyrastające z błony śluzowej, pokryte nabłonkiem gruczołowym. Jakie są wskazania do zabiegu? Na czym polega polipektomia? Co warto niej wiedzieć?

Jeśli podczas toalety zauważysz krew w stolcu, nie bagatelizuj tego. Taki objaw może świadczyć o groźnych chorobach. Pojawienie się krwi w stolcu wymaga konsultacji z lekarzem oraz przeprowadzenia odpowiednich badań. Dowiedz się, na jakie choroby może wskazywać krew w stolcu.

Polipowatość jelita grubego to uwypuklenie błony śluzowej jelita grubego do wewnątrz. Polipy jelita grubego mogą mieć charakter nowotworowy, ale nie jest tak we wszystkich przypadkach. Występowanie licznych zmian, szczególnie o charakterze gruczolaków jest charakterystycznym objawem rodzinnej polipowatości jelita grubego. Można o niej mówić, gdy liczba polipów w całym jelicie grubym przekracza 100. Tak duża ich ilość jest zazwyczaj uwarunkowana genetycznie i w większości przypadków prowadzi do raka jelita grubego. Warto jednak wiedzieć, że polipy mogą pojawić się też w macicy czy nosie.

Polipy przewodu pokarmowego to szypułkowate wykwity, które rozwijają się w świetle przewodu pokarmowego. Mogą rosnąć pojedynczo lub grupowo. Rzadko występują w żołądku i jelicie cienkim. Ruchy perystaltyczne podrażniają polipy. W początkowym okresie rozwoju mają komórkową budowę łagodnego nowotworu, na przykład gruczolaka, tłuszczaka, mięśniaka, włókniaka lub naczyniaka. Częstość ich występowania i liczba wzrastają wraz z wiekiem.

Endosonografia, inaczej ultrasonografia transkawitalna, jest połączeniem dwóch metod, jakimi są ultrasonografia i fiberoskopia. USG transkawitalne przypomina zwykłe badanie endoskopowe (np. gastroskopia czy kolonoskopia). Badanie endosonograficzne stosowane jest do badania przewodu pokarmowego, gdy inne badania nie potwierdziły istnienia danego schorzenia układu trawienia. Stosowane jest do oceny stanu trzustki, wątroby czy dróg żółciowych.

Fiberosigmoidoskopia to badanie diagnostyczne, pozwalające na ocenę stanu narządów dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Polega na wziernikowaniu odbytnicy, esicy i części okrężnicy za pomocą endoskopu. W jakim celu przeprowadza się tego rodzaju badanie? Czym się różni sigmoidoskopia od kolonoskopii?