Terapie behawioralne opierają się na założeniu, że wszelkie niepożądane zachowania, np. nieśmiałość, moczenie nocne u dzieci, fobie, nerwice, zostały wyuczone i że w związku z tym mogą zostać oduczone. Terapia behawioralna, inaczej określana jako modyfikacja zachowania, wykorzystuje zasady warunkowania sprawczego i klasycznego. Terapeuci behawioralni odnoszą sukcesy w walce z lękami, kompulsjami, depresją, uzależnieniami, agresją i zachowaniami przestępczymi. Do najbardziej popularnych metod terapii behawioralnej zalicza się: systematyczną desensytyzację, gospodarkę żetonową, terapię awersyjną i modelowanie uczestniczące.