skutki stresu (strona 2 z 2)

Przyczyny stresu są najróżniejsze. Stresujemy się prawie wszystkim: wydarzeniami na świecie, bezrobociem, korkiem na ulicy, chorobą, egzaminem, rozwodem, itd. Stres towarzyszy człowiekowi od narodzin do śmierci. Jesteśmy na niego skazani, ale wiedza o stresie stanowi jeden ze sposobów redukcji lęku przed nim i dostrzegania jego pozytywnego wydźwięku. Stres bowiem mobilizuje do wysiłku, do własnego rozwoju i ambitnych osiągnięć. W psychologii wyróżnia się wiele rodzajów stresu, np. dystres i eustres. Wymienia się także konkretne fazy reakcji na sytuacje trudne, czynniki determinujące odporność na stres oraz sposoby walki ze stresem.

Stres psychologiczny nie doczekał się uniwersalnej i powszechnie akceptowanej definicji. W znaczeniu potocznym kojarzony jest ze zmianami w psychologicznych mechanizmach regulacyjnych, takich jak procesy poznawcze, uwaga, pamięć, emocje i motywacja, które są spowodowane trudną sytuacją, przeciążeniem czy chorobą. Za stres psychologiczny można uznać taką zmianę w otoczeniu, która wywołuje wysoki stopień napięcia emocjonalnego i przeszkadza w normalnym toku reagowania. O czym mówi psychologia stresu? Jakie są stresory i fazy reakcji na stres? Jak walczyć ze stresem?

Stres jest nieodłącznym elementem współczesnego życia. Wraz z rozwojem cywilizacji staje się wszechobecny. Stresujemy się wszystkim – egzaminami, narodzinami dziecka, ślubem, rozwodem, kłótnią z małżonkiem, chorobą w rodzinie, zbędnymi kilogramami, pracą i jej brakiem, presją czasu, problemami finansowymi, kredytami, korkiem na ulicy itp. Wymieniać można by było w nieskończoność. Stresu nie da się wyeliminować, ale można go minimalizować. Jak zatem sobie z nim radzić? Sprawdź, czy potrafisz go opanować w sposób konstruktywny!

Stres to uczucie, które powstaje w reakcji na określone zdarzenia. Reakcja na stres mobilizuje organizm do sprostania trudnej sytuacji. Stresory, a więc przyczyny stresu, obejmują całą gamę sytuacji – od fizycznego niebezpieczeństwa, przez publiczne wygłoszenie prezentacji, aż do zaliczenia trudnego egzaminu na studiach. Zdolność redukowania natężenia stresu jest sztuką bardzo ważną dla zdrowia fizycznego i psychicznego. Długotrwałe napięcie psychiczne prowadzi bowiem do wielu chorób, w tym chorób serca i układu krążenia. Jak sobie radzić ze stresem? Jakie są metody walki ze stresem?

Stres jest zjawiskiem subiektywnym i może być definiowany jako fizyczne oraz psychiczne reakcje na sytuację, w których ciężko poradzić sobie z danym problemem. Jedną z trudniejszych sytuacji, a więc potencjalnie stresowych, jest ciąża. Ciąża to czas wielkich zmian, również w dotychczasowym życiu, które będzie musiało zostać zrekonstruowane, gdyż pojawi się nowy członek rodziny. Ciąża i poród to osobiste wyzwania przed kobietą, w organizmie której zachodzą różne przemiany, np. hormonalne. U wielu kobiet, które dowiadują się, że są w ciąży, pojawia się szereg wątpliwości i obaw. Czy urodzę zdrowe dziecko? Jak wychowam takiego maluszka? Jak sobie poradzę? Stres nasila się jeszcze bardziej, kiedy kobieta stoi przed koniecznością samotnego macierzyństwa. Wątpliwości w czasie ciąży to zupełnie naturalne reakcje na nową, nieznaną dotąd, sytuację. Jak stres wpływa na ciążę?

Psychoneuroimmunologia bazuje na odkryciu, które dowodzi ścisłego związku trzech układów: odpornościowego, nerwowego i hormonalnego. Co to jest psychoneuroimmunologia? Jaki jest związek czynników stresujących z układem dokrewnym, neuronalnym i immunologicznym?

O negatywnym skutku stresu mówi się już od dawna. Czynniki powodujące stres mogą to być czynniki umysłowe, fizjologiczne, anatomiczne lub fizyczne”. Poza chorobami somatycznymi może on doprowadzić do depresji, utrudnionego odnalezienia się w społeczeństwie, gorszej samooceny, zaburzenia normalnego rytmu dobowego. Jednak najbardziej krępującym objawem stresu jest łysienie (łac. alopecia, wypadanie włosów), które dotyczy coraz młodszych osób w społeczeństwie. Zapobieganie wypadaniu włosów jest możliwe, na przykład stosując szampony przeciw wypadaniu włosów.

Agresja dzieci autystycznych może objawiać się w bardzo różny sposób. Jedne będą płakać, inne – krzyczeć, niektórzy – bić się, awanturować, chodzić na wagary, pozostali – zamkną się w sobie i będą unikać kontaktów z rówieśnikami. Źródła stresu u dzieci można podzielić na te związane z domem rodzinnym, szkołą czy dotyczące relacji z kolegami. Czy dzieci mogą żyć bez stresu? Od czego zależy odporność dziecka na stres? Jak kształtować kompetencje niezbędne do skutecznego radzenia sobie z trudnościami? Czy bezstresowe wychowanie dziecka jest możliwe?

Powszechnie wiadomo, że takie czynniki, jak niewłaściwe odżywianie, spożywanie alkoholu czy palenie papierosówpodczas ciąży, mogą wywrzeć negatywny wpływ na fizyczne zdrowie dziecka. Ostatnie badania dowiodły, że na zdrowie dziecka nie wpływa jedynie fizyczny, ale także psychiczny stan matki w okresie ciąży. Okazało się bowiem, że narażanie brzemiennych kobiet na ciągły stres może negatywnie wpłynąć na stan emocjonalny dziecka.

Szkoła wywołuje jeden z podstawowych rodzajów napięcia emocjonalnego, który towarzyszy niejednemu dziecku czy nastolatkowi. Wiąże się z koniecznością adaptacji do nowego środowiska (podstawówki, gimnazjum, liceum), sprawdzaniem wiedzy, wywoływaniem do tablicy, udzielaniem odpowiedzi, egzaminami, zbyt dużą ilością materiału, ale także z lękiem przed srogim nauczycielem czy niechęcią ze strony kolegów z klasy. Jak dzieci reagują na stres szkolny? Jakie są konsekwencje sytuacji stresowych, doświadczanych przez uczniów? Czym grozi nadmiernie odczuwany stres w szkole i jak sobie z nim radzić?