Torbiel gruczołu przedsionkowego większego (Bartholina)
Torbiel gruczołu przedsionkowego większego (Bartholina) to niewielka grudka, którą można wyczuć na wargach sromowych większych. Gruczoły Bartholina mają odprowadzać śluzową wydzielinę przez przewody wyprowadzające na ścianki boczne przedsionka pochwy. Dzięki temu podczas podniecenia wejście do pochwy jest wilgotne. Gdy powstają torbiele, wówczas wydzielina nie może wyjść poza gruczoł, przez co gromadzi się w tym miejscu ropa. Tak powstają ropnie.
Najczęstszą przyczyną powstania torbieli gruczołu przedsionkowego większego jest infekcja bakteryjna.
Przyczyny torbieli gruczołu przedsionkowego
Najczęstszą przyczyną powstania torbieli gruczołu przedsionkowego większego jest infekcja bakteryjna. Choroba może być wywołana rzeżączką. Torbiele pojawić się mogą u każdej kobiety, w każdym wieku, jednak najczęściej występują u kobiet, które regularnie uprawiają seks oraz u przyszłych matek.
Torbiele raczej nie dają żadnych objawów, nie powodują bolesności ani świądu. Nie stanowią zmian zapalnych. Zdarza się, że niewielkie torbiele wchłaniają się i znikają samoistnie. Torbiele o większych rozmiarach muszą być usuwane operacyjnie.
Ropnie z kolei należą do zmian zapalnych. Powstają, gdy w obrębie torbieli dochodzi do infekcji bakteryjnych spowodowanych paciorkowcami, gronkowcami lub ziarenkowcami. Zmiany te dają następujące objawy: ból, obrzęk, podwyższoną temperaturę ciała. Ból sromu pojawia się zazwyczaj, gdy kobieta chce usiąść bądź zmienia pozycję siedzenia. Znane są przypadki, gdy ropień pęka, wówczas dolegliwości bólowe ustępują.
Leczenie torbieli Bartholina
Diagnozę rozpoczyna się od przeprowadzenia badania lekarskiego. Jeśli lekarz stwierdzi, że zmiany mają niepokojącą postać, wówczas może zlecić dodatkowe badania mikrobiologiczne.
W przypadku, gdy ropień gruczołu Bartholina nie przebił się samoistnie, konieczna jest interwencja lekarska. Lekarz nakłuwa zmianę, dając tym samym ujście wydzielinie. Zabieg przynosi ulgę chorej kobiecie, bowiem wszystkie nieprzyjemne objawy znikają. W leczeniu ropni stosuje się także antybiotykoterapię, która trwa niezbyt długo. Jest ona wskazana u kobiet, u których stwierdzono, że przyczyną powstania ropnia były gonokoki. Antybiotyki zapobiegają także wtórnemu zakażeniu bakteryjnemu. Mimo wyleczenia, choroba może często powracać. W przypadku, gdy następują kolejne powroty schorzenia, wykonuje się marsupializację. Zabieg jest krótki – trwa do 15 minut, wykonuje się go przy ogólnym znieczuleniu. Operacja umożliwia usunięcie śluzu znajdującego się w gruczole. Drenaż śluzu wykonuje się za pomocą małego tamponu, który zostaje usunięty następnego dnia. Zdarzają się jednak przypadki, że po operacji tworzą się krwiaki. W zwalczaniu dolegliwości pooperacyjnych stosuje się środki przeciwbólowe, które zmniejszają ból. Kobieta po operacji bardzo szybko wraca do zdrowia. Już po 2 dniach może wrócić do domu. Torbiele również podlegają leczeniu operacyjnemu. Zabieg ten nazywa się wyłuszczeniem.
Dotychczas nie stwierdzono, by istniała jakakolwiek profilaktyka, która zapobiegałaby wystąpieniu torbieli. Kobietom zaleca się przestrzeganie podstawowych zasad higieny, stosowanie preparatów z wyciągiem z liści szałwii lekarskiej (szałwia lekarska wykazuje działanie odkażające) oraz płynów do higieny intymnej zawierających w składzie kwas mlekowy.
Źródła
- Cytologię można robić rzadziej
- Dębski R. Ginekologia kliniczna Tom 1-3, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-013-9
- Bręborowicz G. Ginekologia i położnictwo, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3082-X
- Bręborowicz G. (red.), Ginekologia, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-89581-39-6
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
