Trzyma cukier w ryzach, opóźnia starzenie. Cukinię najlepiej jeść w takiej formie

Na pierwszy rzut oka trudno uznać ją za kulinarną gwiazdę - nie ma wyrazistego smaku ani intensywnego aromatu. Właśnie ta neutralność jest jednak jej największą zaletą, bo cukinia błyskawicznie przejmuje smaki innych przypraw i potraw. Można ją grillować, piec, smażyć, dodawać do leczo, ciast, zup lub przygotować z niej warzywny makaron.

Co ciekawe, z botanicznego punktu widzenia cukinia jest owocem (jagodą rzekomą), choć w kuchni bezdyskusyjnie traktujemy ją jak warzywo.

W sklepach znajdziemy odmiany o ciemnozielonej, jasnej, żółtej lub pasiastej skórce. Najdelikatniejszy smak i miękki miąższ mają młode, niewielkie okazy o długości około 15-20 cm. Przy zakupie najlepiej wybierać warzywa jędrne, gładkie i ciężkie jak na swój rozmiar, pozbawione miękkich miejsc czy pomarszczonej skórki. Większe sztuki bywają włókniste i mają twarde pestki, przez co wymagają dłuższego duszenia lub wydrążenia środka.

Cukinia to jedno z najmniej kalorycznych warzyw – 100 g surowego produktu dostarcza zaledwie 17 kcal. W tej samej porcji znajduje się około 1,2 g białka, 0,3 g tłuszczu, 3,1 g węglowodanów oraz 1 g błonnika. Mimo wysokiej zawartości wody (aż 94 proc.), kryje w sobie solidną dawkę potasu, magnezu, witaminy C, witaminy B6 i folianów.

Co ważne, aby w pełni wykorzystać jej potencjał, nie należy jej obierać. To właśnie w skórce i tuż pod nią kumuluje się najwięcej witamin oraz silnych antyoksydantów – luteiny i zeaksantyny.

Siła tego warzywa tkwi w synergii składników odżywczych, które realnie wspierają codzienne funkcjonowanie organizmu. Oto jak regularne jedzenie cukinii wpływa na zdrowie:

• Neutralizuje wolne rodniki. Dzięki obecności witaminy C oraz karotenoidów, cukinia wykazuje silne działanie antyoksydacyjne. Związki te aktywnie chronią komórki przed stresem oksydacyjnym, wygaszają stany zapalne i opóźniają procesy starzenia się tkanek.
• Wspiera prawidłowy metabolizm. Zawarta w warzywie witamina B6 uczestniczy w licznych procesach metabolicznych zachodzących w organizmie, w tym w przemianach węglowodanów i aminokwasów. Dodatkowo wysoka zawartość wody i niski ładunek glikemiczny sprawiają, że cukinia pomaga stabilizować poziom energii po posiłku.
• Chroni narząd wzroku. Luteina i zeaksantyna to barwniki, które naturalnie budują plamkę żółtą w siatkówce oka. Organizm nie potrafi ich sam wytworzyć. Regularne dostarczanie ich z cukinią chroni wzrok przed szkodliwym działaniem światła niebieskiego i zmniejsza ryzyko rozwoju zwyrodnienia plamki żółtej (AMD).
• Usprawnia pracę jelit. Zawarty w cukinii błonnik pomaga zadbać o prawidłową pracę przewodu pokarmowego, zapobiega zaparciom i stanowi doskonałą pożywkę dla dobroczynnych bakterii jelitowych. Warzywo jest przy tym lekkostrawne, dlatego rzadko wywołuje dyskomfort trawienny.
• Ułatwia redukcję masy ciała. Cukinia pozwala na tzw. objętościowe jedzenie. Dzięki niskiej gęstości kalorycznej można zjeść dużą porcję posiłku, skutecznie oszukując receptor rozciągania w żołądku (co daje sygnał sytości), bez dostarczania nadmiaru kalorii.

Jednym z popularnych sposobów na wykorzystanie cukinii są zoodles, czyli cienkie "makaronowe" paski warzywa. Można podawać je zamiast części tradycyjnego makaronu lub ryżu, co znacząco obniża kaloryczność dania, jednocześnie przemycając do menu dodatkową porcję witamin.

Źródła:

1. WebMD, https://www.webmd.com/diet/health-benefits-zucchini
2. WhatYouEat, https://whatyoueat.io/foods/169291-zucchini-squash