Utrata przytomności

spis treści
rozwiń

Utrata przytomności, czyli brak świadomości i kontaktu ze światem zewnętrznym, następuje z powodu zaburzenia ukrwienia mózgu, zaburzenia regulacji cieplnej, zatrucia, zaburzenia wewnętrznego, urazów mechanicznych i krwawienia. Może trwać kilka minut, a nawet dni. Utratę przytomności różnicuje się z omdleniami, które trwają krótko, do 5 minut, a utrata zaś dłużej niż 5 minut. U ludzi młodych najczęściej spotykane jest omdlenie wywołane krótkotrwałym niedokrwieniem mózgu. Proste omdlenie to niecałkowita utrata przytomności, po której chory dochodzi w pełni do siebie.

Pierwsza pomoc w upalne dni
Pierwsza pomoc w upalne dni

Przed sezonem wakacyjnym, warto przejrzeć zawartość swojej apteczki i w razie potrzeby uzupełnić ją preparatmi...

zobacz galerię

Zobacz film: "Dlaczego warto wykonywać badania profilaktyczne?"

1. Przyczyny utraty przytomności

Najczęstszą przyczyną utraty przytomności są:

W wyniku utraty przytomności może nastąpić niedrożność dróg oddechowych, wywołana opadaniem nagłośni i języka do tylnej ściany gardła, a także zalanie dróg oddechowych śliną bądź treścią żołądkową.

Najczęstszymi objawami utraty przytomności jest to, że osoba ta:

  • nie reaguje na pytania i nie odpowiada na głośne wołanie (brak możliwości nawiązania kontaktu słownego);
  • nie reaguje normalnie na bodźce mechaniczne;
  • ma niesłychanie wiotkie mięśnie.
Postępowanie z osobą nieprzytomną
Postępowanie z osobą nieprzytomną

Człowiek w stanie nieprzytomności nie reaguje na bodźce zewnętrzne, np. głos i dotyk. Stwierdzenie, czy...

zobacz galerię

2. Zapobieganie i leczenie utraty przytomności

Stopień utraty przytomności ocenia się według skali Glasgow (GCS). Przytomność można ocenić także w badaniu neurologicznym, sprawdzając reakcje chorego na polecenia i bodźce. Jeśli jest w pełni przytomny, odpowiada poprawnie na pytania. Gdy reaguje dopiero na głośniejsze zawołania bądź silne bodźce, można mówić o płytkim zaburzeniu przytomności. Gdy nie ma z nim kontaktu, nie reaguje na bodźce i krzyki, jest całkowicie nieprzytomny. Jeśli jesteśmy świadkami utraty przytomności, nie powinniśmy:

  • zostawić poszkodowanego samego,
  • podawać niczego doustnie,
  • podkładać niczego pod głowę (można spowodować zwężenie lub zamknięcie dróg oddechowych).

W tej sytuacji należy:

  • ocenić bezpieczeństwo własne i poszkodowanego,
  • sprawdzić, czy poszkodowany jest przytomny,
  • sprawdzić, czy poszkodowany oddycha,
  • udrożnić drogi oddechowe,
  • dokładnie zbadać ofiarę,
  • ułożyć poszkodowanego w pozycji bocznej ustalonej,
  • wezwać pogotowie ratunkowe.

Gdy zdarzy się nam stracić przytomność, powinniśmy po odzyskaniu przytomności udać się do lekarza w celu wykonania badań, takich jak: EKG, glikemia, badania laboratoryjne, m.in. badanie morfologii itp., oraz badania obrazowe TK głowy. Badania te pomogą w zdiagnozowaniu przyczyny, a co za tym idzie, w przyszłości pomogą nam uchronić się przed podobną sytuacją.

3. Pierwsza pomoc przy utracie przytomności

Podczas udzielania pierwszej pomocy ratownik wykonuje następujące czynności:

  • układa kończyny górne wzdłuż tułowia poszkodowanego;
  • układa kończyny dolne razem;
  • klęka z tej strony, w którą zamierza obrócić poszkodowanego;
  • rękę bliższą sobie układa pod kątem 90 stopni, a następnie zgina w łokciu, tak aby skierować ją ku górze;
  • drugą rękę przekłada w poprzek klatki piersiowej poszkodowanego i kładzie dłoń pod bliższym policzkiem;
  • następnie zgina dalszą kończynę dolną poszkodowanego w kolanie i stabilizuje ją, podkładając stopę pod drugą nogę;
  • stabilizuje dalszą kończynę górną poszkodowanego przy policzku ofiary jedną ręką, drugą ręką ciągnie do siebie uniesione kolano, poszkodowany obraca się w stronę ratownika;
  • układa kończynę, za którą ciągnął poszkodowanego, tak aby staw biodrowy i kolanowy były zgięte pod kątem prostym;
  • odgina głowę poszkodowanego ku tyłowi, aby udrożnić drogi oddechowe;
  • gdy to konieczne, wkłada rękę podłożoną pod policzek głębiej pod głowę, aby utrzymać odgięcie głowy ku tyłowi;
  • okrywa poszkodowanego, chroniąc przed utratą ciepła;
  • regularnie sprawdza oddech.

Po 30 minutach, jeśli zajdzie taka potrzeba, należy położyć poszkodowanego na drugim boku oraz wezwać specjalistyczną pomoc ratunkową.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!