Valsartan Medical Valley – działanie, wskazania, przeciwwskazania, skutki uboczne

Valsartan to lek (Valsartan Medical Valley), który blokuje działanie angiotensyny II, substancji powstającej w organizmie, wywołującej skurcz naczyń krwionośnych, co prowadzi do podwyższenia ciśnienia tętniczego. Na skutek zahamowania działania angiotensyny II naczynia krwionośne rozszerzają się, a tym samym ciśnienie tętnicze zostaje obniżone.

Substancją czynną leku jest walsartan (Valsartanum). Jest to substancja, która znajduje zastosowanie w lekach kardiologicznych u chorych z nadciśnieniem, czy niewydolnością serca. Walsartan może wchodzić także w skład preparatów złożonych, np. Entresto (sacubitril + valsartan), czy Co-Valsacor 80 mg/12,5 mg (walsartan i hydrochlorotiazyd).

Valsartan Medical Valley ma postać tabletek powlekanych. Dostępny jest w dawkach Valsartan 80 mg i Valsartan 160 mg.

Valsartan – zamienniki

Jakie leki zawierają walsartan? Inne preparaty zawierające tę samą substancję czynną to: AuroValsart (Valsartan Aurovitas), Avasart, Bespres, Diovan, Dipper-Mono, Tensart, Valsacor (80, 160 lub 320 mg), Valtap, Valzek, Vanatex.

Lek Valsartan Medical Valley stosuje się w:

• leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych i wysokiego ciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży (6-18 lat),
• leczeniu dorosłych po przebytym niedawno zawale serca,
• objawowym leczeniu niewydolności serca u dorosłych.

Zgodnie z treścią ulotki Valsartan Medical Valley nie powinien być stosowany u pacjentów, u których występuje:

• uczulenie na walsartan,
• uczulenie na którykolwiek z pozostałych składników leku,
• ciężka choroba wątroby, marskość żółciowa wątroby, cholestaza,
• ciąża (zwłaszcza powyżej 3. miesiąca),
• cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek leczone lekiem zawierającym aliskiren.

Lek Valsartan należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Najczęściej zalecana początkowo dobowa dawka u pacjentów z wysokim ciśnieniem tętniczym w wieku 6-18 lat z wagą mniejszą niż 35 kg to 40 mg walsartanu.

W przypadku dzieci i młodzieży (6-18 lat) i dorosłych z wagą większą niż 35 kg w leczeniu nadciśnienia tętniczego początkowo stosuje się zwykle 80 mg walsartanu raz na dobę. Lekarz może przepisać też większą dawkę, jeśli to konieczne w jego opinii.

Valsartan u dorosłych pacjentów po niedawno przebytym zawale serca podaje się po 12 godzinach po ataku, w dawce 20 mg (dwa razy na dobę). Dawka jest następnie stopniowo zwiększana, maksymalnie do 160 mg dwa razy na dobę.

U dorosłych pacjentów z niewydolnością serca najczęściej terapię rozpoczyna się dawką 40 mg dwa razy na dobę. Dawkę można stopniowo zwiększać, maksymalnie do 160 mg dwa razy na dobę.

U niektórych pacjentów, przyjmujących lek, obserwuje się występowanie skutków ubocznych. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to m.in.:

• zawroty głowy,
• niskie ciśnienie tętnicze (czasem z towarzyszącymi zawrotami głowy i omdleniami),
• pogorszenie czynności nerek.

Zgodnie z treścią ulotki do rzadkich działań niepożądanych zalicza się m.in. zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, objawy ostrej niewydolności nerek, objawy hiperkaliemii, trudności w oddychaniu w pozycji leżącej, duszność, zmęczenie, czy też dolegliwości ze strony układu pokarmowego.

Pozostałe możliwe skutki uboczne zostały wyszczególnione w dołączonej do leku ulotce. W przypadku pojawienia się obrzęku naczynioruchowego, objawiającego się obrzękiem twarzy, pokrzywką, swędzeniem, czy trudnościami w oddychaniu i połykaniu, konieczne jest zaprzestanie stosowania leku oraz natychmiastowy kontakt z lekarzem.