Wziernikowanie gardła - co to jest, wskazania, powikłania, przebieg

Wziernikowanie gardła, nazywane również również pharyngoskopią to badanie, wykorzystywane do diagnozowania chorób wszystkich części gardła, w tym również krtani. W trakcie procedury specjalista posługuje się specjalnym wziernikiem krtaniowym, tzw. pharyngoskopem.

Badając część ustną gardła, część nosową czy gardło dolne lekarz może zdiagnozować u pacjenta takie nieprawidłowości jak polipy czy stan zapalny. Zapalenie gardła łatwo rozpoznać po spływającej po tylnej ścianie gardła gęstej wydzieliny śluzowo-ropnej oraz zaczerwienieniu łuków podniebiennych. )

Wziernikowanie gardła jest badaniem bezpiecznym. Bardzo rzadko powoduje jakiekolwiek komplikacje. Po zakończeniu procedury pacjent może jedynie uskarżać się na niewielkie dolegliwości bólowe w okolicach gardła czy podrażnienie. Na skutek podrażnienia gardła mogą wystąpić mdłości. U wielu osób występuje także odruch wymiotny.

Jeśli endoskop, czyli wziernik medyczny w postaci rury był wprowadzany przez nos, może pojawić się niewielkie podrażnienie błony śluzowej jamy nosowej. Dodatkowo, osoba badana może uskarżać się na swędzenie, uczucie dyskomfortu, kichanie. Sporadycznie po pharyngoskopii pojawia się minimalne krwawienie, które samoistnie ustępuje. Procedura wziernikowania gardła wiąże się również z niewielkim ryzykiem pojawienia się wtórnych infekcji bakteryjnych.

W przypadku podejrzenia infekcji gardła, np. zapalenia gardła o podłożu wirusowym bądź bakteryjnym, specjalista może przeprowadzić u pacjenta badanie wziernikiem. Pharyngoskopia jest pomocna w diagnostyce wielu problemów zdrowotnych np. polipów gardła, guzów, raka gardła.

Lekarz może zdecydować się na badanie wziernikiem w celu oceny stopnia zaawansowania infekcji lub choroby i ustalenia właściwej terapii. Badanie pozwala sprawdzić, czy w obrębie gardła utknęło ciało obce.

Wziernikowanie gardła to procedura, która powinna być wykonywana po podaniu znieczulenia miejscowego, a nie ogólnego. Specjalista w pierwszej kolejności aplikuje miejscowy środek o działaniu znieczulającym, a następnie wprowadza wziernik do nosa i gardła pacjenta. Nowoczesne gabinety wyposażone są w giętkie, elastyczne wzierniki.

Te narzędzia pozwalają przeprowadzić badanie w sposób niemal bezbolesny. Wziernik krtaniowy pozwala na bezpośrednią obserwację wnętrza gardła pacjenta w powiększeniu. Na końcu narzędzia medycznego znajduje się kamera, dzięki której możliwe jest przesłanie obrazu wnętrza gardła do komputera.

Część krtaniowa gardła może zostać zbadana w laryngoskopii pośredniej lub bezpośredniej podczas badania krtani. Część nosową zaś za pomocą odpowiednio ustawionych lusterek, na wysokości podniebienia miękkiego lub też poprzez wprowadzenie endoskopu. Badanie to zwane jest rynoskopią.

Zbadanie ustnej części gardła jest możliwe dzięki wykorzystaniu badania otolaryngologicznego. Specjalista używa w tym celu specjalnej szptatułki. Ocenie poddane zostają: odruch z tylnej ściany gardła, ruchomość języka. Ogląda się również uzębienie, ślinianki, podniebienie miękkie, symetrię łuków podniebiennych, migdałki.

Jeśli nie wiesz do jakiego specjalisty się udać, koniecznie zapytaj swojego lekarza rodzinnego o polecenie doświadczonego laryngologa. Lekarze często współpracują i mogą znać specjalistów w danej dziedzinie. Dodatkowo, zanim zarezerwujesz wizytę u konkretnego specjalisty, sprawdź internetowe opinie pacjentów na temat danego lekarza. Niektórzy specjaliści cieszą się ogromnym zaufaniem pacjentów i mogą poszczycić się bardzo dobrymi opiniami na swój temat.

Badanie wziernikowania gardła warto przeprowadzać wówczas, gdy pacjent jest na czczo. Spożycie duże ilości jedzenia czy picia przed wykonaniem badania może skutkować wymiotami. Osoby, które noszą sztuczną szczękę powinny wyjąć protezę zębową z jamy ustnej na czas badania.

Źródła

1. Rak jamy ustnej
2. Janczewski G., Kosiek K., Latkowski B., Olszewski J. Algorytmy diagnostyki i postępowania w otorynolaryngologii, Termedia, Poznań 2010, ISBN 978-83-62138-41-8
3. Durko M., Godycki-Ćwirko M., Kosiek K., Latkowski B. Choroby uszu, nosa, jamy ustnej, gardła i krtani, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3705-0
4. Latkowski B. Otorynolaryngologia - kompendium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 978-83-200-3628-2