Zespół Naffzigera (zespół żebra szyjnego) - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie
Zespół Naffzigera (zespół żebra szyjnego) to rzadki zespół objawów, wywołany obecnością dodatkowego żebra szyjnego, łączącego się z klatką piersiową. Pacjenci skarżą się na dotkliwy ból kręgosłupa szyjnego, barku, ramion i szyi. Dodatkowo pojawia się mrowienie, przeczulica, niedowłady i ogólny dyskomfort w obrębie barku. Na czym polega leczenie zespołu Naffzigera?
W tym artykule:
Co to jest zespół Naffzigera?
Zespół Naffzigera (zespół żebra szyjnego) to bardzo rzadki zespół objawów, rozpoznawany o około 1% populacji. Jest on związany z wadą rozwojową, charakteryzującą się obecnością dodatkowego żebra szyjnego, połączonego zrostem z pierwszym żebrem w klatce piersiowej.
Zespół żebra szyjnego powoduje szereg objawów neurologicznych oraz naczyniowych, obejmujących kończyny górne. Wśród nich wymienia się przede wszystkim ból szyi, barku, dłoni lub ramienia, niedowłady i parestezje.
Przyczyny zespołu Naffzigera
Zespół Naffzigera może mieć charakter wrodzony lub nabyty. W pierwszym przypadku stanowi przyczynę zespołu górnego otworu klatki piersiowej (TOS), czyli rzadkiej wady rozwojowej.
W jej przebiegu diagnozuje się nietypowy wyrostek kostny, który nie powinien występować w okolicy szyi. Zwykle dodatkowe żebro łączy VII krąg szyjny z pierwszym żebrem klatki piersiowej. Może być prawidłowo zbudowane lub szczątkowe, twarde lub bardziej miękkie.
Nabyty zespół Naffzigera może wynikać z następujących przyczyn:
- nieprawidłowa postawa ciała z obniżeniem obręczy barkowej i wysunięciem łopatki do góry,
- uraz fizyczny,
- wielokrotne powtarzanie ruchów, wymagających użycia nadmiernej siły kończyn górnych,
- ciężka praca fizyczna,
- przewlekły stres,
- sternotomia (rozcięcie mostka w czasie operacji serca),
- bardzo duży biust,
- implanty piersi lub mastektomia.
Objawy zespołu Naffzigera
Objawy zespołu żebra szyjnego to przede wszystkim:
- ból kręgosłupa szyjnego, szyi lub barku (po jednej lub dwóch stronach),
- drętwienie szyi lub rąk,
- przeczulica,
- mrowienie,
- ból promieniujący do łokcia, ramienia, dłoni i palców,
- osłabienie siły mięśniowej,
- niedowłady mięśniowe,
- parestezje,
- dyskomfort w obrębie barku i ręki,
- ból w klatce piersiowej.
Diagnostyka zespołu Naffzigera
Rozpoznanie zespołu żebra szyjnego to zadanie dla lekarza ortopedy, który jest w stanie ocenić budowę szyi oraz klatki piersiowej. Zazwyczaj pacjent kierowany jest na badanie RTG, którego wyniki ujawniają dodatkowe żebro szyjne.
W celu zdiagnozowania przyczyny drętwienia oraz mrowienia kończyn wykonywana jest elektromiografia. Służy ona wykluczenia zespołu cieśni nadgarstka lub cieśni podbarkowej, która może wywoływać dolegliwości zbliżone do zespołu Naffzigera.
Pomocna w diagnostyce jest również arteriografia z kontrastem, w celu rozpoznania chorób naczyniowych. Duże znaczenie ma także badanie fizykalne z oceną kondycji i poziomu napięcia więzadeł oraz mięśni.
Leczenie zespołu Naffzigera
Leczenie zespołu żebra szyjnego może mieć charakter zachowawczy lub operacyjny. Większość pacjentów kierowana jest na rehabilitację w celu zredukowania bólu, rozluźnienia mięśni oraz wzmocnienia tkanek.
Indywidualnie dobierane są techniki powięziowe, manualne, neuromobilizacji oraz głębokiego masażu. Koncentrują się one na górnej części klatki piersiowej, barkach i ramionach.
Chorzy powinni wykonywać również ćwiczenia na kręgosłup szyjny oraz obręcz barkową, a także zestawy treningowe w celu poprawy krążenia i stabilizacji.
Leczenie operacyjnego zespołu Naffizigera stosowane jest w przypadku nieprzemijającego i silnego bólu, parestezji oraz braku efektów wprowadzonych ćwiczeń i rehabilitacji.
Zabieg polega na usunięciu dodatkowego żebra oraz struktur mięśni pochyłych szyi. Niestety nie zawsze postępowanie to przynosi oczekiwany efekt, ponieważ problem może być znacznie bardziej złożony.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
