Zmiany skórne po amfetaminie na twarzy i ciele

Zmiany skórne po amfetaminie pojawiają się bardzo często. Dzieje się tak, ponieważ narkotyki sprawiają, że skóra jest nieodżywiana i odwodniona, a także nadreaktywna, osłabiona i delikatna, przez co bardziej podatna na czynniki zewnętrzne, które mogą ją uszkadzać.

Jak wygląda twarz po amfetaminie? Skóra ją pokrywająca staje się wiotka i sucha, blada i szara, pojawiają się na niej zaczerwienienia, często obrzęki. Widać zmarszczki i bruzdy oraz inne symptomy szybszego starzenia się. Często obserwuje się także nadmierne łuszczenie.

Dochodzi do nadprodukcji łoju oraz wzmożonego pojawiania się wykwitów na skórze. Pryszcze po amfetaminę to nie tylko zwykle krosty, ale i owrzodzenia. Jeśli drogą przyjmowania narkotyku jest nos, powierzchnia wokół niego swędzi, piecze, jest zaczerwieniona.

Na skórze kończyn, ale i innych części ciała, u osób zażywających narkotyki drogą dożylną widać ślady po wkłuciach (dożylnych i domięśniowych) oraz wybroczyny i powstałe po nich zasinienia.

Charakterystyczne dla osób zażywających narkotyki są omamy cenestetyczne (dotykowe). Wówczas pojawia się przekonanie, że pod skórą wędrują robaki, owady bądź larwy. Związane jest z tym częste, czasem nieustanne drapanie się, co dodatkowo pogarsza stan skóry.

Warto pamiętać, że zmiany skórne po amfetaminie to nie jedyne objawy estetyczne narkomanii. Doświadczone są także zęby po narkotykach (nadużywanie substancji odbija się na ich kondycji i wyglądzie).

Skutki zażywania amfetaminy po latach odczuwają także narządy wewnętrzne, co ma negatywny wpływ na stan zdrowia i samopoczucie. Ma to związek z destrukcyjnymi, toksycznymi właściwościami narkotyku.

Amfetaminy to grupa środków psychostymulujących pochodnych fenylopropylanu stosowanych obecnie przez narkomanów. Niegdyś wykorzystywano je także w medycynie do leczenia astmy oskrzelowej, stanów zapalnych błony oraz napadowej senności, jako doping w sporcie czy środek odchudzający. Podczas II wojny światowej bywała stosowana przez żołnierzy amerykańskich jako środek stymulujący.

Po raz pierwszy amfetaminę - w 1887 roku - zsyntetyzował Lazar Edeleanu, a jej właściwości opisano w roku1927. W wykazie substancji psychotropowych narkotyk posiada nazwę psychedryna. Jej nazwy zwyczajowe i slangowe to amfa, spid (speed), proch, proszek, feta, setka, ścierwo, paździoch, węgorz, persil czy siupa.

Jak wygląda amfetamina? W stanie czystym jest bezbarwną cieczą, która słabo rozpuszcza się w wodzie, dobrze w kwasach. Powszechnie występuje w postaci soli.

Nielegalnie produkowany siarczan amfetaminy, w zależności od rodzaju zanieczyszczeń i technologii produkcji, ma postać białego, żółtego lub brązowego proszku. Zapach amfetaminy może przypominać aromat rozpuszczalnika lub zgniłych jaj (gdy jest zanieczyszczona).

Składniki amfetaminy

Amfetamina posiada wiele pochodnych związków halucynogennych, takich jak:

• metamfetamina,
• 2,4,5-trimetoksyamfetamina (TMA),
• metylo-2,5-dimetoksyamfetamina (DOM),
• parametoksyamfetamina (PAM) – po raz pierwszy zsyntetyzowana w 1963 roku,
• 3,4-metylenodioksyamfetamina (ecstasy).

Amfetamina to środek odurzający powodujący długotrwałe pobudzenie psychomotoryczne, czemu towarzyszy podwyższone ciśnienie i zwiększone wydalanie moczu, brak łaknienia, a także przyspieszona akcja serca i szybki oddech. Charakterystyczne jest rozszerzenie źrenic i suchość w ustach oraz typowe zmiany skórne po amfetaminie.

Ludzie po metamfetaminie, amfetaminie i innych narkotykach odczuwają nie tylko przypływ energii, obserwują nie tylko zmiany skórne. Jak reaguje psychika po amfetaminie? Typowe jest:

• podwyższenie nastroju (aż do euforii),
• wzmożona aktywność,
• przedsiębiorczość, poczucie sprawstwa, gotowości do działania,
• zwiększenie wydolności psychomotorycznej,
• bezsenność,
• lepsza koncentracja i możliwość maksymalnego skupienia uwagi,
• poczucie pewności siebie,
• odsunięcie poczucia lęku,
• drażliwość i agresywność,
• przymglona świadomość.

W zależności od spożytej dawki (drogą pokarmową, dożylnie, przez palenie, wdychanie przez nos) pobudzenie po amfetaminie trwa zwykle 2-3 godziny (wówczas osiąga maksymalne stężenie we krwi).