Alergia na miód

Alergia na miód jest spowodowana obecnością w nim różnego rodzaju alergenów, czyli cząsteczek (zazwyczaj białkowych), które powodują nieprawidłową reakcję immunologiczną organizmu. Do alergenów występujących w miodzie mogą należeć:

• pyłki kwiatów,
• ziarna pyłku roślinnego (słonecznik, bylica, złocień, mniszek),
• pyłki traw i drzew (brzoza, leszczyna, oliwka europejska),
• białko pszczół i fragmenty ich ciała, które można odnaleźć w miodzie (alergeny są szczególnie niebezpieczne dla osób uczulonych na jad owadów, ponieważ może dojść wtedy do reakcji krzyżowej),
• zarodniki grzybów pleśniowych i drożdżoidalnych.

Jednym z alergenów, który powoduje uczulenie na miód jest także białko pszczele, które może znajdować się w wydzielinie tych owadów bądź ich jadzie. Przypadki takiej reakcji alergicznej nie są zbyt częste, ale jeśli się zdarzają, to ma miejsce wtedy tzw. uczulenie krzyżowe.

Dodatkowo objawy uczulenia na miód mogą wystąpić u osób narażonych na trwały kontakt z powietrzem, w którym znajdują się fragmenty martwych pszczół (pracownicy zajmujący się przetwarzaniem miodu). Często zapadają one na astmę oskrzelową.

Alergia na miód objawia się najczęściej reakcjami ze strony skóry i układu pokarmowego. Rzadko dochodzi do reakcji natychmiastowej, czyli wstrząsu anafilaktycznego. Najczęściej występujące zaburzenia dermatologiczne przy alergii na miód to:

• pokrzywka,
• swędzenie,
• pieczenie skóry,
• obrzęki.

Nieprawidłowości w pracy przewodu pokarmowego, pojawiające się przy alergii na miód to zazwyczaj:

• nudności,
• wymioty,
• biegunka.

Dodatkowo przy uczuleniu na miód mogą pojawić się następujące objawy, związane z układem oddechowym, takie jak: skurcz oskrzeli czy nieżyt nosa.

Jeszcze do niedawna lekarze zalecali, by w diecie maluchów nie zabrakło miodu. Miało to związek z niekwestionowanymi właściwościami leczniczymi i spożywczymi tego produktu. Jednak obecnie pediatrzy wręcz odradzają zbyt wczesne wzbogacenie diety dziecka miodem. Także kobiety karmiące piersią nie powinny spożywać miodu, ponieważ jest on silnym alergenem.

U malucha uczulonego na ten produkt po jego zjedzeniu może wystąpić wstrząs anafilaktyczny. Objawia się on obrzękiem nosa, gardła i oczu, silną biegunką, kłopotami z oddychaniem, a nawet utratą przytomności. Dlatego też przez pierwszy rok, a nawet dwa, życia dziecko nie powinno mieć kontaktu z tym produktem, także z powodu ryzyka zatrucia jadem kiełbasianym.

Warto pamiętać, że alergia na miód jest dziedziczna. Jeśli oboje rodziców jest uczulonych, prawdopodobieństwo alergii u dziecka wynosi nawet 80%. Ryzyko alergii jest dużo mniejsze, gdy uczulone jest jedno z rodziców. Wówczas prawdopodobieństwo uczulenia na miód u dziecka wynosi 20-40%.

Alergia na miód, zwłaszcza u dzieci, może mieć poważne następstwa, dlatego mimo wartości odżywczych tego produktu nie należy go spożywać po zaobserwowaniu niepokojących objawów, o których wspomniano wcześniej.

Źródła

1. Antczak A. Wielka interna - pulmonologia, Medical Tribune Polska, Warszawa 2010, ISBN 978-83-60135-76-1
2. Rudzki E., Alergeny, Medycyna Praktyczna, Kraków 2008, ISBN 978-83-7430-157-2
3. Silva-Rodrigues A., Wahl R., Alergologia w praktyce, Alfa Medica Press, Bielsko-Biała 2007, ISBN 978-83-7522-017-9
4. Bartuzi Z., Alergia na pokarmy, Mediton, Łódź 2006, ISBN 83-923866-0-4