Alergia na wodę

Po zamoczeniu skóra staje się zaczerwieniona i swędząca, pojawiają się na niej także bąble pokrzywkowe. Na razie nie poznano mechanizmu powstawania uczulenia, wiadomo jednak, co robić, aby choć częściowo zapobiec pojawieniu się jej objawów.

Reakcja alergiczna na wodę jest najczęściej wywoływana nie przez sam płyn, a przez jego zanieczyszczenia (np. metalami ciężkimi) lub substancje w nim zawarte, takie jak na przykład chlor czy fluor.

Można sprawdzić, czy reakcja uczuleniowa jest wywołana przez samą wodę czy jakąś substancję zawartą w wodzie z kranu, polewając jedną część ciała wodą kranową, a drugą wodą destylowaną.

Jeśli w obu przypadkach pojawia się reakcja skórna, oznacza to, że mamy do czynienia z pokrzywką wodną. Pokrzywka wodna to uczulenie na samą wodę, a nawet na pot czy łzy (własne lub cudze). Jest to rzadka alergia skórna – przypadków zachorowań na świecie odnotowano ok. 30.

Ten rodzaj pokrzywki jest niezależny od temperatury płynu, co odróżnia go od pokrzywki jako reakcji na zimno, także zimne płyny.

W badaniach skóra reagująca alergicznie na wodę okazuje się zdrowa i normalna - podczas badania lampą Wooda (stosowaną w diagnostyce grzybicy) nie są wykrywane żadne zmiany, a światło przybiera barwę niebiesko-fioletową (oznacza to właśnie skórę normalną). Co więcej, objawy skórne nie są dodatkowo wywoływane przez inne czynniki powodujące reakcje uczuleniowe u alergików – przez nacisk, temperaturę czy ból.

Alergia na wodę może wywołać różnego rodzaju reakcje skórne. Mogą to być niewielkie czerwone krostki, duże bąble, nawet wypełnione płynem surowiczym lub ropą.

Bąble pojawiają się często w okolicach mieszków włosowych, a miejsca, na których pojawia się najwięcej wysypki to ramiona, barki, twarz i klatka piersiowa. Skóra może się robić bardzo sucha i wręcz pomarszczona. Zwykle pojawia się także świąd lub pieczenie. W niektórych przypadkach obserwuje się powiększone węzły chłonne.

Objawy skórne alergii mogą pojawić się już po kilku-kilkunastu minutach od kontaktu z wodą, choć im wyższa temperatura, tym szybsze pojawienie się pierwszych symptomów. Przechodzą po maksymalnie dwóch godzinach. Bardzo rzadką reakcją przy uczuleniu na wodę jest reakcja ogólnoustrojowa, zagrażająca życiu.

Leczenie alergii na wodę jest dość trudne i uciążliwe. Głównym sposobem terapii jest stosowanie specjalnych kremów i emulsji chroniących skórę oraz eliminacja kontaktu z wodą, co niestety nie jest możliwe w stu procentach.

Chora osoba nie powinna się zbyt często kąpać czy brać prysznic, więc aby zachować higienę, musi się regularnie podmywać. Powinna unikać deszczu, korzystania z basenu, zbytniego wysiłku, aby nie doszło do spocenia się, a także starać się nie dotykać osób, które są spocone lub mokre.

W niektórych przypadkach leki antyhistaminowe zmniejszały intensywność objawów, a także eliminowały reakcje ogólnoustrojowe. Stosuje się także kapsaicynę, substancję odpowiedzialną za ostry smak papryki chili, beta-blokery oraz maści sterydowe. Naukowcy nie poznali jeszcze mechanizmu powstawania reakcji alergicznej na wodę, leczenie przyczynowe jest więc niemożliwe.