Amnioinfuzja

Wskazania do zabiegu to:

• amnioinfuzja diagnostyczna polegająca na zwiększeniu objętości płynu owodniowego przy małowodziu, w celu wykonania badań ultrasonograficznych;
• amnioinfuzja terapeutyczna w małowodziu, w celu osiągnięcia prawidłowej objętości płynu owodniowego;
• profilaktyka i leczenie zakażeń wewnątrzmacicznych poprzez bezpośrednie podawanie do jamy owodniowej antybiotyków;
• zapobieganie zespołowi aspiracji smółki w trakcie porodu.

Zalety amnioinfuzji:

• poprawa możliwości diagnostycznych oceny płodu w badaniu ultrasonograficznym;
• zapobieganie hipoplazji płuc;
• wyrównanie rytmu serca dziecka podczas porodu;
• wyższy wynik dziecka w skali APGAR;
• zapobieganie zamartwicy;
• zmniejszenie częstości wykonywania cesarskiego cięcia;
• zmniejszenie ryzyka ciężkiej kwasicy w chwili urodzenia;
• zapobieganie aspiracji smółki i zespołu aspiracji smółki.

Podczas zabiegu wykorzystywany jest jedno- lub dwukanałowy cewnik domaciczny. Dzięki temu możliwe jest wprowadzenie do macicy izotonicznego roztworu: 0,9% roztworu soli fizjologicznej, 5% roztworu glukozy lub płyn Ringera przy jednoczesnym monitorowaniu skurczów macicy. Roztwór musi być podgrzany do temperatury ciała, pozbawiony pęcherzyków powietrza i podawany z szybkością 25 -50 ml na minutę, przy pomocy 50 ml strzykawki i plastikowego łącznika. Zabieg ginekologiczny wykonuje się w znieczuleniu miejscowym pod kontrolą USG. W przypadku amnioinfuzji diagnostycznej objętość podanego roztworu nie przekracza 200 ml. Amnioinfuzja diagnostyczna wykonywana jest z zastosowaniem barwnika, natomiast amnioinfuzji terapeutycznej dokonuje się bez zastosowania barwnika. Zabieg amnioinfuzji terapeutycznej najczęściej musi być powtarzany.

Powikłania amnioinfuzji:

• pęknięcie błon płodowych;
• zakażenie owodni;
• poród przedwczesny;
• zwiększenie napięcia podstawowego macicy;
• przedwczesne oddzielenie łożyska;
• zator płynem owodniowym.

Zespół aspiracji smółki to poważne niedotlenienie płodu w wyniku aspiracji wód płodowych wraz z przedwcześnie oddaną smółką. O zespole aspiracji smółki mówi się przy stwierdzeniu obecności u dziecka smółki w drogach oddechowych poniżej fałdów głosowych. Objawami tego schorzenia jest utrata na wadze noworodka oraz żółtawe podbarwienie skóry, paznokci i pępowiny. W wyniku aspiracji smółki może dojść do niedrożności dróg oddechowych, upośledzenia wymiany gazowej i zaburzeń oddychania.

Małowodzie ma silny związek z występowaniem wad rozwojowych płodu. Najczęściej występującymi wadami płodu są wady układu moczowego takie jak: agenezja nerek, wielotorbielowatość nerek, artrezja dróg moczowych.

Monika Miedzwiecka

Źródła

1. Leczenie małowodzia
2. Hanretty K. P. Położnictwo, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-89581-34-5
3. Bręborowicz G. Ginekologia i położnictwo, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3082-X
4. Kaleta M. (red.), Podstawy położnictwa. Najważniejsze zagadnienia, Urban & Partner, Wrocław 2011, ISBN 978-83-7609-254-6