Astaksantyna — na co pomaga i jak ją stosować?

Astaksantyna to związek chemiczny zaliczany do ksantofili, tlenowych pochodnych karotenów, metabolit zeaksantyny i kataksantyny. Występuje w przyrodzie. Jest syntetyzowana przez mikroorganizmy i grzyby.

Substancja jest naturalnie obecna u jednokomórkowych glonów, drożdży, ryb (łososi, pstrągów, kryli), krewetek, raków i innych skorupiaków. Produkowana jest głównie przez algi Haematococcus pluvialis i Chlorella zofingensis, drożdże Phaffia rhodozyma oraz bakterie Argobacterium auranticum, Mycobacterium laticola i Brevibacterium spp.

Ze względu na szereg prozdrowotnych właściwości, astaksantyna znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach medycyny oraz w kosmetologii. Znacząca część jest produkowana za pomocą syntezy chemicznej. Substancję naturalną pozyskuje się z alg i drożdży.

Na skalę przemysłową astaksantynę uzyskuje się z takich organizmów jak:

• algi Haematococcus pluvialis,
• kryl antarktyczny, kryl pacyficzny,
• krewetka północna.

Astaksantynie przypisuje się wiele walorów prozdrowotnych. Substancja pozytywnie wpływa na wzrok, pamięć, wygląd skóry. Chroni komórki układu nerwowego i serce. Ma też działanie przeciwnowotworowe.

Przede wszystkim zwraca się uwagę na jej silne właściwości przeciwutleniające. Dzięki temu substancja wspiera organizm w usuwaniu wolnych rodników, chroni komórki śródbłonka przed uszkodzeniami związanym ze stresem oksydacyjnym, a i wpływa na zwiększenie aktywności enzymów antyoksydacyjnych.

Ponadto astaksantyna wykazuje właściwości przeciwzapalne i kardioprotekcyjne. Oznacza to, że może pomagać zapobiegać chorobom i zaburzeniom czynności układu krwionośnego. Odgrywa znaczącą rolę nie tylko w profilaktyce, ale i leczeniu.

Substancja ma także znaczenie dla terapii chorób oczu (niweluje uczucie zmęczenia, dyskomfortu, zwiększonej wrażliwości na światło oraz łzawienie) oraz cukrzycy typu 2 czy zaburzeń tarczycy. Wspomaga także regenerację skóry, poprawia kondycję i odporność organizmu, wzmacnia pamięć.

Ponieważ astaksantyna poprawia ukrwienie mózgu, wspiera funkcje poznawcze i chroni neurony przed procesami degradacyjnymi, może być również wykorzystywana w leczeniu chorób neurodegradacyjnych, takich jak choroba Parkinsona czy choroba Alzheimera.

Co więcej, związek może mieć pozytywny wpływ na kontrolę masy ciała. Okazuje się bowiem, że zwiększa możliwości wykorzystania kwasów tłuszczowych, ponieważ zapobiega procesowi przechowywania. Może również obniżać poziom cukru i cholesterolu we krwi. Co istotne, badania wskazują na wyraźną poprawę nastroju i samopoczucia oraz działanie przeciwdepresyjne po jej stosowaniu.

Astaksantyna jest substancją obecną w kosmetykach, ponieważ:

• poprawia stan i koloryt skóry. Wpływa na obniżenie poziomu melaniny, to jest barwnika skóry, co wpływa na wyrównanie kolor skóry oraz zapobiega powstawaniu przebarwień,
• stymuluje wytwarzanie elastyny i kolagenu, pomaga spowolnić proces starzenia się skóry,
• wykazuje działanie nawilżające,
• likwiduje stres oksydacyjny,
• pochłaniania promieniowanie UV. Stanowi naturalny filtr słoneczny.

Specjaliści przekonują, że korzyści może przynieść spożywanie już 4 mg astaksantyny dziennie. Substancję, która nie jest syntetyzowana w organizmie, można pozyskiwać z pożywienia lub dostarczać, stosując suplementy diety.

Jeśli chodzi o suplementy diety, należy je stosować zgodnie z zaleceniami producenta. Dawkę dzienną ustalono na 12 mg lub 24 mg w leczeniu trwającym maksymalnie 30 dni. Oznacza to, że zwykle wystarczy jedna, dwie kapsułki dziennie.

Wybierając produkt dla siebie warto zwracać uwagę nie tylko na cenę i wielkość opakowania, ale i zawartość substancji w kapsułce. Co ważne, astaksantyny nie można przedawkować, ponieważ nadmiar związku nie kumuluje się w organizmie.

Choć astaksantyna uważana jest za środek bezpieczny, ze stosowaniem którego nie wiąże się ryzyko pojawienia się działań niepożądanych, istnieją przeciwwskazania do jej stosowania. Substancja nie powinna być zażywana przez:

• osoby uczulone na owoce morza,
• ciężarne,
• kobiety karmiące piersią,
• osoby zmagające się z zaburzeniami krzepnięcia krwi,
• osoby borykające się z chorobami autoimmunologicznymi,
• pacjentów z nadciśnieniem.