Badanie położnicze

Badanie położnicze to rutynowe badanie lekarskie dla kobiet ciężarnych, które powinno być wykonywane kontrolnie, podczas comiesięcznych wizyt ginekologicznych, ale także częściej, kiedy istnieje obawa o prawidłowy przebieg ciąży (plamienia, słabiej odczuwalne ruchy płodu itp.).

1. Wskazania do badania położniczego

Badanie powinno być wykonywane raz na miesiąc, podczas wizyt kontrolnych u ginekologa. Wskazaniem do częstszych badań w ciąży są wszystkie stany budzące niepokój kobiety ciężarnej (np. słabsze odczuwanie ruchów płodu, plamienie z dróg rodnych).

Badanie położnicze wykonywane jest również kilkakrotnie podczas porodu w różnych odstępach czasu. Nie wymaga specjalnych przygotowań oraz nie niesie za sobą żadnych powikłań. Podczas wykonywania badania należy informować badającego o nagle występujących dolegliwościach.
W skład badania położniczego wchodzi badanie lekarskie podmiotowe, tj. wywiad lekarski, m.in. o przebytych ciążach i o aktualnej oraz badanie lekarskie przedmiotowe, tj. osłuchiwanie, oglądanie, obmacywanie, opukiwanie.

Zobacz film: "Choroby serca najczęstszą przyczyną zgonów Polaków"

Celem badania jest ocena długości, konsystencji, kierunku przebiegu osi, a także ewentualnego rozwarcia ujścia zewnętrznego i wewnętrznego szyjki macicy. W skład całościowego badania położniczego wchodzi również wysłuchanie akcji serca płodu, np. za pomocą słuchawki położniczej lub ultradźwiękowego detektora tętna. Jest to badanie ginekologiczne z uwzględnieniem elementów położniczych ważnych do oceny na wybranym etapie rozwoju płodu. Dzięki tak zebranym informacjom o pacjentce, lekarz ginekolog może rozpoznać wiele patologii związanych z ciążą, a podczas porodu badanie to umożliwia rzeczywiste rozpoznanie jego rozpoczęcia i pozwala prognozować jego dalszy przebieg.

2. Przebieg badania położniczego

Badanie przedmiotowe to jednoczesne:

  1. Badanie zewnętrzne (ręce na brzuchu ułożone według chwytów Leopolda);

Chwyty Leopolda:

  • I chwyt określa wysokość dna macicy oraz która część płodu znajduje się na jej dnie;
  • II chwyt ocenia ustawienie płodu, tj. dookreśla, po której stronie znajduje się jego grzbiet, drobne cząstki (rączki, nóżki);
  • III i IV chwyt umożliwiają określenie tego, co jest jego częścią przodującą i doprecyzowanie, jak głęboko w miednicy znajduje się główka płodu;
  • V chwyt (tzw. dodatkowy lub Zangemeistera) dookreśla, czy istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia niewspółmierności porodowej, czyli czy wielkość główki pozostaje w dysproporcji do wielkości tkanek kostnych kanału rodnego;
  • VI chwyt (dodatkowy) służy ocenie stopnia przygięcia główki przez ustalenie przebiegu bruzdy szyjnej w stosunku do płaszczyzny wchodu.
  1. Badanie wewnętrzne (przez pochwę), które podczas badania na łóżku porodowym wymaga obmycia sromu i okolicy krocza.

Ważne jest, aby kobieta w trakcie ciąży zgłaszała się na kontrolne badania położnicze do ginekologa. Pozwoli to na wczesne wykrycie ewentualnych nieprawidłowości w przebiegu ciąży, co może zaważyć o życiu nienarodzonego jeszcze dziecka.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!