Badanie progu pobudliwości miazgi zębowej

Dzięki temu badaniu można określić, czy miazga zęba jest żywa, czy też zmieniona zapalnie. Prawidłowa reakcja na bodźce elektryczne i cieplne mieści się w granicach 20-50 stopni Celsjusza. Miazga zęba, która jest zmieniona chorobowo, reaguje bólem w temperaturze około 25 stopni Celsjusza. Badanie to dotyczy wyłącznie zębów stałych. Zęby mleczne na ogół nie podlegają tego typu badaniu. U dzieci badanie progu pobudliwości miazgi zębowej wykonuje się rzadko, zazwyczaj po urazach zębów. Wskazaniami do wykonania tego badania są:

• głębokie ubytki próchnicze w zębach;
• zęby po urazach, np. złamanie zęba, zwichnięcie zęba, rozchwianie uzębienia;
• zęby jednokorzeniowe, tkwiące w szczelinie złamania.

Badanie progu pobudliwości miazgi zębowej jest wykonywane na zlecenie lekarza.

Przed badaniem reakcji miazgi zęba na prąd faradyczny wykonuje się badanie poprzedzające. Jest to badanie reakcji miazgi zęba na zimno, za pomocą chlorku etylu. Wykonuje się je na fotelu dentystycznym. Badany ząb oraz zęby z nim sąsiadujące osusza się zwykle przy pomocy strumienia powietrza. Ząb jest również zabezpieczany przed kontaktem ze śliną – w przedsionkach ust i pod językiem umieszcza się kawałki ligniny.

Pacjentowi podaje się do ręki elektrodę bierną, elektrodę czynną stomatolog przykłada do powierzchni zęba. Po włączeniu prądu faradycznego i stopniowym zwiększaniu jego natężenia bada się moment wystąpienia bólu u pacjenta. W tym czasie ząb ze zmienioną zapalnie miazgą wywołuje reakcję bólową przy znacznie niższych wartościach natężenia prądu niż ząb zdrowy. Badanie trwa kilka minut, a jego wynik przekazywany jest w formie opisu.

Jeśli pacjent cierpi na choroby gardła, krtani bądź przełyku, należy to zgłosić lekarzowi wykonującemu badanie. Nie jest ono obciążone ryzykiem powikłań. Może być wykonywane wielokrotnie. Przeprowadza się je u pacjentów w każdym wieku, najczęściej u osób dorosłych. Jest bezpieczne także dla kobiet w ciąży.

Źródła

1. Elektropobudliwość miazgi stałych górnych siekaczy z zakończonym rozwojem korzeni
2. Górska R. (red.), Choroby jamy ustnej - diagnostyka i leczenie, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-89581-49-3
3. Banach J., Jańczuk Z., Choroby błony śluzowej jamy ustnej i przyzębia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2784-5
4. Jańczuk Z., Stomatologia zachowawcza - zarys kliniczny, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 83-200-3034-X