Biopsja endomiokardialna - charakterystyka, cel zabiegu, przeciwwskazania, przebieg, powikłania

Biopsja endomiokardialna, zwana również biopsją serca to nic innego jak badanie diagnostyczne, polegające na wprowadzeniu do organu specjalistycznego cewnika, a także pobraniu wycinków mięśnia sercowego. Cewnik może zostać wprowadzony do wnętrza serca za pośrednictwem drogi żylnej lub drogi tętniczej.

Ponieważ biopsja endomiokardialna zaliczana jest do inwazyjnych badań diagnostycznych, wykonuje się ją wyłącznie wtedy, gdy nie ma innej możliwości uzyskania jednoznacznego rozpoznania.

Osoba, u której ma zostać wykonana biopsja serca, powinna przekazać lekarzowi istotne informacje na temat swojego stanu zdrowia. Wskazane jest również podanie nazw wszystkich przyjmowanych leków (również tych ziołowych).

Biopsję endomiokardialną wykonuje się zazwyczaj po to, by ocenić stan mięśnia sercowego po przeprowadzonym wcześniej przeszczepie. Dodatkowo, lekarze wykonują ten zabieg u pacjentów zmagających się z ostrą niewydolnością serca o niewyjaśnionej przyczynie.

Wykonanie biopsji serca umożliwia również potwierdzenie takich schorzeń jak olbrzymiokomórkowe zapalenie mięśnia sercowego, nowotwór serca czy arytmogenna dysplazja prawej komory. Dzięki zabiegowi specjaliści mogą także potwierdzić czy mięsień sercowy ucierpiał w wyniku takich schorzeń układowych jak sarkoidoza, amyloidoza, fibroelastoza.

Wśród najczęstszych przeciwwskazań do wykonania biopsji endomiokardialnej lekarze wymieniają zaburzenia krzepnięcia krwi, zapalenie wsierdzia, ciążę, stosowanie leków przeciwzakrzepowych, niestabilną hemodynamicznie niewydolność krążeniową, zaawansowaną niedokrwistość, poważne zaburzenia elektrolitowe, ciężką skazę krwotoczną, ciężkie nadciśnienie tętnicze. Biopsja serca nie powinna być przeprowadzana również u pacjentów, którzy nie wyrazili świadomej zgody na wykonanie zabiegu.

Do badania nie trzeba się w żaden specjalny sposób przygotowywać. Wystarczy stawić się na badanie na czczo. Pacjent, u którego zostanie przeprowadzona biopsja endomiokardialna nie powinien nic pić, ani spożywać przez przynajmniej 4-6 godzin przed planowanym zabiegiem. Zabieg biopsji endomiokardialnej przeprowadzany jest w warunkach szpitalnych. Pacjentowi podane zostaje znieczulenie miejscowe, a nie narkoza.

Przed rozpoczęciem biopsji endomiokardialnej pacjent powinien przyjąć na stole zabiegowym pozycję leżącą. W kolejnym kroku do naczyń tętniczych lub żylnych zostaje wprowadzony specjalny cewnik. Jeśli lekarz przeprowadzający zabieg chce wprowadzić cewnik do lewej komory serca, musi poprowadzić go przez prawą tętnicę udową, jeśli z kolei chce umieścić go w prawej komorze serca, musi posłużyć się szyjną żyłą wewnętrzną. Narzędzie jakim jest cewnik należy wprowadzać do żył lub tętnic stopniowo. Po wprowadzeniu go do jamy serca, możliwe jest pobranie wycinków mięśnia sercowego.

Pobrany materiał wysyłany jest do laboratorium, gdzie przeprowadzone zostaje badanie histopatologiczne. Jak długo trzeba czekać się na wynik biopsji? Zazwyczaj na wyniki czeka się stosunkowo krótko. Okres oczekiwania zwykle wynosi od siedmiu do czternastu dni.

Biopsja endomiokardialna określana jest mianem inwazyjnego badania diagnostycznego, które może doprowadzić do poważnych powikłań. Wśród najczęstszych powikłań jakie mogą pojawić się po zabiegu lekarze wymieniają: arytmię serca, zapalenia, uszkodzenia w obrębie naczyń krwionośnych, krwawienia oraz zakrzepy krwi, odmę płucną, cofanie się krwi w sercu. Najpoważniejszym powikłaniem zabiegu jest jest przebicie mięśnia serca. Taka sytuacja może skutkować tamponadą serca, a także zgonem pacjenta.