Biopsja przytarczyc

Przytarczyce produkują hormon PTH, który odpowiada za kontrolowanie poziomu wapnia w organizmie. Biopsję przytarczyc zazwyczaj przeprowadza się w celu wykluczenia raka jako przyczyny wysokiego poziomu hormonu przytarczyc. Wskazaniem do biopsji może być także powiększenie gruczołów przytarczycznych, potwierdzone podczas badania USG.

Przed przystąpieniem do biopsji przytarczyc należy poinformować osobę przeprowadzającą badanie o wszystkich naszych alergiach na leki, a także o ewentualnej skazie krwotocznej (skłonności do krwawień), ciąży lub też jej podejrzeniu. Trzeba także powiedzieć o wszystkich przyjmowanych przez nas lekach, szczególnie jeśli są to leki przeciwzakrzepowe (np. kwas acetylosalicylowy, heparyna). Może zaistnieć potrzeba odstawienia ich na kilka dni przed badaniem. Ze względu na rodzaj badania, wymagane jest od pacjenta podpisanie zgody na przeprowadzenie operacji.

Podczas badania przytarczyc pacjent pozostaje przytomny. Osoba przeprowadzająca badanie za pomocą przyrządu do USG ustala dokładną lokalizację gruczołu, który ma być badany. Używając długiej, cienkiej igły, wbijanej przez skórę do gruczołu, pobiera się niewielki wycinek jego tkanki. Podczas wkłucia igły pacjent może odczuwać niewielki ból. W większości przypadków nie jest jednak wymagane stosowanie leków przeciwbólowych podczas zabiegu. Całe badanie trwa około 10 - 30 minut, po czym próbka zostaje wysłana do laboratorium, gdzie jest badana pod mikroskopem. Sprawdzane jest również stężenie PTH (parathormonu) we krwi pacjenta.

Po biopsji przytarczyc pacjent może wrócić do normalnego trybu życia już tego samego dnia.

O prawidłowych wynikach biopsji mówi się, gdy gruczoły nie są powiększone, poziom PTH jest normalny, a komórki w pobranej próbce są prawidłowe. W przeciwnym wypadku wyniki mogą oznaczać gruczolaka przytarczyc, raka, rozrost przytarczyc bądź mnogą gruczolakowatość wewnątrzwydzielniczą. Przyczyną podwyższonego poziomu PTH może być także hiperkalcemia.

Biopsja przytarczyc to ważne badanie diagnostyczne, które pomaga wykryć poważne choroby tarczycy i przytarczyc. Powikłania biopsji są bardzo rzadkie, jednak istnieje pewne ryzyko chrypki w wyniku uszkodzenia nerwu przebiegającego obok przytarczyc, a także ucisku na tchawicę spowodowanego krwawieniem do tarczycy. Badanie może być wykonywane w każdym wieku i można je powtarzać wielokrotnie, jeżeli zajdzie taka potrzeba. Nie zaleca się jej wykonywania w ciąży oraz u kobiet w II połowie cyklu miesiączkowego, u których istnieje podejrzenie zapłodnienia.

Źródła

1. Rak przytarczyc
2. Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0
3. Herrmann F., Lohmann T., Muller P., Endokrynologia w praktyce klinicznej. Diagnostyka i leczenie, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3835-4
4. Burch W.M. Endokrynologia, Urban & Partner, Wrocław 1996, ISBN 83-85842-51-9