Delirium wywołane przez szpital może przyspieszyć demencję
U wielu hospitalizowanych ostatnio seniorów wystąpiło delirium, stan, w którym pacjent staje się mocno zmieszany i zdezorientowany. Nowe badania sugerują, że delirium może mieć długotrwałe skutki dla spadku psychicznego pacjenta i potencjalnie także przyspiesza demencję.
Szpitalne delirium spowodowane jest często ignorowaniem lub nieprawidłową diagnozą choroby, co wpływa na dużą liczbę pacjentów starszych.
Stan jest tymczasową formą zaburzeń poznawczych, która może trwać od kilku dni do kilku tygodni. Uważa się, że jest spowodowany przez zmiany, które wynikają z hospitalizacji, izolacji i dużej ilości przyjmowanych leków.
Jedna trzecia pacjentów w wieku powyżej 70 roku życia doświadcza delirium, a osoby mające operacje lub przybywające na oddziale intensywnej terapii mają dużo silniejsze objawy.
Do niedawna uważano to za stan normalny, który jest po prostu elementem starości. Coraz więcej badań, jednak pokazuje, że choć jest dość powszechny, stan ten nie jest normalny. Może to mieć negatywne długoterminowe skutki poznawcze i może czasami prowadzić do powikłań, takich jak zapalenie płuc lub zakrzepy.
Naukowcy z University College London (UCL) i Uniwersytetu w Cambridge w Wielkiej Brytanii, rozpoczęli badania nad tym, czy istnieje związek pomiędzy spadkiem poznawczym w wyniku delirium i patologicznym rozwojem demencji.
Naukowcy pracowali pod kierownictwem dr Daniel Davis, z MRC Unit for Lifelong Health and Aging at UCL, a wyniki zostały opublikowane w czasopiśmie "JAMA Psychiatry".
Davis i jego zespół zbadali mózgi i zdolności poznawcze 987 dawców mózgów z trzech badań populacyjnych w Finlandii i Wielkiej Brytanii. Uczestnicy byli w wieku 65 lat i starsi.
Badanie obejmowało ocenę neuropatologiczną wykonywaną przez badaczy, którzy nie znali danych klinicznych.
Przed śmiercią, dawcy mózgów byli obserwowani przez średnio 5,2 roku, w tym czasie naukowcy zebrali informacje na temat doświadczeń każdego człowieka z delirium za pomocą wywiadów.
Po śmierci naukowcy przeprowadzili autopsje mózgów, szukając neuropatologicznych markerów demencji, takich jak sploty neurofibrylarne i nowe blaszki amyloidowe, jak również naczynia i ciała Lewy'ego o cechach patologicznych w istocie czarnej śródmózgowia.
Spośród 987 uczestników, 279 (28 proc.) doświadczyło delirium.
ZOBACZ TAKŻE:
Następnie naukowcy zbadali tempo spadku funkcji poznawczych i jaki ma to związek z demencją i delirium.
Ogólnie rzecz biorąc, powolny spadek zaobserwowano u osób bez historii delirium i patologicznych obciążeń związanych z demencją, natomiast najszybszy spadek poznawczy zaobserwowano u osób z delirium i obciążeniami demencji.
Co ciekawe, obie te cechy, delirium i demencji neuropatologicznej razem wzięte były związane ze znacznie wyższym tempem spadku poznawczego niż to, czego zwykle oczekuje się od samego delirium lub otępienia neuropatologicznego.
Jak wyjaśniają autorzy, oznacza to, że delirium może być niezależnie związane z procesami patologicznymi, które napędzają spadki poznawcze, które są inne niż klasyczne procesy patologiczne związane z otępieniem.
Chociaż potrzebne są dalsze badania, aby wyjaśnić dokładnie, jak delirium może powodować otępienie, dr Davis podkreśla znaczenie badań i ich następstwa, dzięki którym możemy lepiej zrozumieć i leczyć tę formę czasowego upośledzenia umysłowego.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
