Drenaż dróg żółciowych dwunastnicy

Do przyczyn powodujących zwężenie dróg żółciowych należą choroby nowotworowe, takie jak guz trzustki oraz rak przewodów żółciowych, w tym guz wnęki wątroby. Poprzez zamknięcie światło przewodów żółciowych dochodzi do rozwoju żółtaczki mechanicznej a zabieg operacyjny staje się jedynym sposobem leczenia, kiedy niemożliwe jest usunięcie guza. Poprzez zastosowanie drenażu przezskórnego możliwy staje się odpływ żółci.

Podczas zabiegu przezskórnego drenażu dróg żółciowych dokonuje się nakłucia wątroby na wysokości 7-8 międzyżebrze. Poprzez nakłucie do dróg żółciowych wprowadzany jest specjalny prowadnik. Następnie wprowadza się dren komunikujący przewody żółciowe z zewnętrznym zbiornikiem magazynującym żółć. Podczas zabiegu wprowadza się również protezę dróg żółciowych, którą mocuje się w miejscu przewężenia dróg żółciowych. W ten sposób umożliwia się naturalny przepływ żółci. Zabieg wykonywany jest po uprzednim podaniu środka znieczulającego. Do dróg żółciowych podawany jest środek kontrastowy i za pomocą seryjnych zdjęć rentgenowskich czyli skopii uwidacznia się badany obszar. W przypadku stwierdzenia przewężenia dróg żółciowych może zaistnieć konieczność założenia drenu lub stentu utrzymującego światło przewodu.

Jak każdy zabieg, także i ten obarczony jest pewnym ryzykiem wystąpienia powikłań. Wśród powikłań możemy wyróżnić:

• Krwawienia,
• Zapalenie dróg żółciowych i wątroby,
• Ropnie,
• Reakcje uczuleniowe na środek kontrastowy lub znieczulający.

Aby zapobiec wszystkim powyższym działaniom niepożądanym zaleca się przeprowadzenie wcześniejszego wywiadu przed badaniem, osłonowo podaje się także antybiotyki, a zabieg wykonywany jest w warunkach sterylnych.

Po badaniu nie należy spożywać pokarmów ani pić napojów do chwili, gdy lekarz nie wyrazi na to zgody. Ponadto należy zgłaszać personelowi medycznemu wszystkie niepożądane dolegliwości, złe samopoczucie, a także należy obserwować czy w moczu i stolcu nie pojawia się krew. Jeżeli zaobserwujemy w moczu lub stolcu krew, należy natychmiast poinformować o tym fakcie personel medyczny.

Źródła

1. Konturek S. Gastroenterologia i hepatologia kliniczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ISBN 83-200-3188-5
2. Socha J. Gastroenterologia praktyczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2281-9
3. Fibak J. CHIRURGIA. Podręcznik dla studentów medycyny., Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002, ISBN 83-200-2708-X