Enterostomia

Enterostomie są stosowane w celu otwarcia nowego przejścia dla gazów i kału, gdy normalne funkcjonowanie jelit zostanie zaburzone lub gdy choroba jelit nie może być leczona lekami bądź za pomocą mniej radykalnej operacji. W zależności od rodzaju zabiegu i jego rozległości stomię wykonuje się na pewien czas lub na stałe. Stomię definitywną wykonuje się po usunięciu odbytnicy i odbytu a także w przypadkach nieoperacyjnych nowotworów, które w znaczny sposób zwężają światło jelita. Stomię czasową wykonuje się w celu łatwiejszego gojenia zespolonego na nowo jelita po wycięciu zmian nienowotworowych np. polipów jelita. Daje to także możliwość poprawy stanu ogólnego pacjenta.

Kiedy stosuje się enterostomię?

• Segmentalne zapalenie jelita,
• Leczenie ran postrzałowych lub innych penetrujących ran brzucha,
• Umieszczenie rurki do usunięcia karmienia jelitowego,
• Usunięcie chorej części jelita. W chorobie Crohna, polipowatości rodzinnej i wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego,
• Leczenie zaawansowanego raka lub innych przyczyn niedrożności jelit.

Przed zabiegiem założenia stomii pacjent powinien być poinformowany o konieczności wykonania stomii. Wiele pacjentów normalnie funkcjonuje z workiem stomijnym, choć początkowo może to wydawać się niemożliwie. Przed zabiegiem powinno być określone miejsce, w którym będzie umieszczona stomia, tak by położenie nie utrudniało prawidłowej pielęgnacji worka stomijnego, a także by ograniczyć możliwość zakażenia fekaliami rany pooperacyjnej. Miejsce założenia worka stomijnego jest dobierane indywidualnie. Prawidłowa higiena i pielęgnacja worka stomijnego nie sprawiają wiele trudności, nie są również krępujące dla tych, którzy opanowali obsługę zestawu stomijnego. W Polsce istnieje wiele poradni „chorych ze stomią”, w których pacjenci otrzymają profesjonalną pomoc medyczną, jak również wsparcie psychologiczne w razie potrzeby.

Jak każdy zabieg chirurgiczny enterostomie mogą spowodować:

• Podrażnienia skóry spowodowane przez wyciek płynów trawiennych na skórę wokół przetoki są najczęstszym powikłaniem,
• Biegunka,
• Kamienie żółciowe lub kamienie w drogach moczowych,
• Zapalenie jelita cienkiego,
• Niedrożność jelit,
• Krwawienie z żylaków, krwawienie z naczyń krwionośnych wokół przetoki.

Enterostomie nie są uważane za operacje o wysokim współczynniku ryzyka.

Monika Miedzwiecka

Źródła

1. Jakość życia chorych ze stomią
2. Konturek S. Gastroenterologia i hepatologia kliniczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ISBN 83-200-3188-5
3. Socha J. Gastroenterologia praktyczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2281-9
4. Noszczyk W., Chirurgia: repetytorium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3843-9