Hiperaldosteronizm - rodzaje, objawy, przyczyny, leczenie, Zespół Conna

Nadnercza to parzysty narząd wewnątrzwydzielniczy, który znajduje się nad górnym biegunem nerek. Hiperaldosteronizm to [nadczynność kory nadnerczy](https://portal.abczdrowie.pl/diagnostyka-chorob-nadnerczy, w wyniku której następuje wzmożone wytwarzanie aldosteronu.

Hiperaldosteronizm dzieli się na:

• zespół Conna (hiperaldosteronizm pierwotny),
• hiperaldosteronizm wtórny.

Pierwszy wynika z obecności gruczolaka nadnerczy, natomiast drugi spowodowany jest czynnikami pozanadnerczowymi. Na hiperaldosteronizm najbardziej narażone są osoby w wieku od 30 do 50 lat.

• nadciśnienie tętnicze,
• zatrzymanie wody w organizmie,
• obrzęki,
• zwiększone pragnienie,
• oddawanie większej ilości moczu niż zazwyczaj,
• osłabienie siły mięśniowej,
• drętwienie i mrowienie ramion, dłoni, nóg i stóp,
• kurcze mięśni,
• ból głowy,
• zmęczenie,
• zaburzenia widzenia,
• zawroty głowy,
• zmęczenie,
• zmiany biochemiczne,
• zaburzenia pracy serca,
• powiększenie lewej komory serca,
• wzrost masy ciała (ok. 1,5 kg na dobę).

Nie sposób zapobiec chorobie, ale osoby z niewydolnością nerek i nadciśnieniem tętniczym powinny być pod stałą opieką lekarską. Stosowanie się do zaleceń i leczenie tych chorób pomaga w dużym stopniu zmniejszyć symptomy hiperaldosteronizmu. W przypadku zespołu Conna należy liczyć się z możliwością wystąpienia powikłań, takich jak:

• miażdżyca,
• niewydolność krążenia,
• niewydolność nerek.

• nadciśnienie tętnicze,
• zwiększone działanie układu RAA (renina-angiotensyna-aldosteron),
• zatrucie ciążowe,
• rzucawka,
• niewydolność nerek,
• nefropatia cukrzycowa,
• przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych,
• przyjmowanie leków moczopędnych,
• zespół nerczycowy,
• zwężenie tętnicy aortalnej,
• zbyt duża produkcja ACTH,
• nadmierna podaż potasu,
• zawał serca,
• zaburzenia krążenia,
• marskość wątroby,
• ciąża.

Hiperaldosteronizm rozpoznaje się na podstawie objawów i badań laboratoryjnych. W diagnozie pomocne jest:

• badanie biochemiczne surowicy z określeniem stężenia potasu i sodu,
• badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej wraz z oceną nadnerczy,
• tomografia komputerowa jamy brzusznej,
• test obciążenia sodem,
• oznaczenie aktywności reninowej osocza.

W hiperaldosteronizmie pierwotnym przeprowadza się operacyjne usunięcie hormonalnie aktywnego guzka w korze nadnerczy. W przypadku hiperaldosteronizmu wtórnego podaje się środki farmakologiczne i leczy przyczynę wyjściową. Chory otrzymuje także zalecenia ogólne.

Należy zadbać o to, by dieta była bogata w potas i uboga w sód. Potas w dużych ilościach znajduje się w suszonych morelach i śliwkach, owocach cytrusowych, rodzynkach oraz pełnoziarnistych produktach mącznych. Natomiast sód jest obecny głównie w soli kuchennej.

Wskazane jest codzienne ważenie się oraz notowanie pomiaru. Jeśli w ciągu doby nastąpi wzrost ciała przekraczający 1,5 kg, warto zgłosić się do lekarza, ponieważ jest to oznaka zatrzymania wody w organizmie.

Inaczej niż w przypadku wielu chorób, nie ma konieczności ograniczania aktywności fizycznej. Jedynie w czasie rekonwalescencji po zabiegu chirurgicznym należy się oszczędzać.

Zaleca się noszenie bransolety z informacją o chorobie, jej rodzaju i dawce stosowanych leków. Leczenie objawowe polega natomiast głównie na podawaniu leków obniżających ciśnienie krwi.

Źródła

1. Burch W.M. Endokrynologia, Urban & Partner, Wrocław 1996, ISBN 83-85842-51-9
2. Syrenicz A. Endokrynologia w codziennej praktyce lekarskiej, Pomorska Akademia Medyczna, Szczecin 2009, ISBN 978-83-61517-14-6
3. Herrmann F., Lohmann T., Muller P., Endokrynologia w praktyce klinicznej. Diagnostyka i leczenie, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3835-4
4. Kokot F. Diagnostyka różnicowa objawów chorobowych, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 978-83-200-3295-6