Jak rozpoznać różne rodzaje błonicy? Jeden występuje najczęściej
20 marca potwierdzono drugi przypadek błonicy w Polsce. Wyjaśniamy, czym różnią się od siebie poszczególne rodzaje tej choroby i jak mogą się objawiać.
Tak atakuje błonica
Błonica powróciła do Polski
Błonica, znana również jako dyfteryt, to poważna choroba zakaźna wywoływana przez bakterię Corynebacterium diphtheriae. Przed wprowadzeniem powszechnych szczepień w latach 50. XX wieku, błonica była przyczyną częstych epidemii o wysokiej śmiertelności.
W Polsce w latach 1950-1956 odnotowywano nawet 40-50 tysięcy przypadków rocznie, z czego około 3 tysiące kończyło się zgonem. Wprowadzenie obowiązkowych szczepień w 1954 roku spowodowało znaczący spadek zachorowań, a podczas ostatnich 24 lat nie rejestrowano przypadków błonicy w Polsce - aż do 2025.
Rodzaje i objawy błonicy
Błonica może zaatakować różne obszary i różnić się objawami w zależności od rodzaju infekcji.
Błonica gardła
Najczęstsza postać choroby. Objawia się umiarkowaną gorączką, bólem gardła, trudnościami w połykaniu, powiększeniem węzłów chłonnych szyi oraz obecnością białawo-szarych nalotów w gardle.
Błonica nosa
Najłagodniejsza forma choroby. Charakteryzuje się ropną lub surowiczo-ropną wydzieliną z nosa, często z domieszką krwi, oraz obecnością błon rzekomych na śluzówce przegrody nosowej. Objawy ogólnoustrojowe są zazwyczaj łagodne lub nieobecne.
Błonica krtani
Objawia się zwężeniem szpary głośni z powodu obrzęku i nalotów na strunach głosowych, co prowadzi do nasilającej się duszności, głośnego, szczekającego kaszlu oraz chrypki.
Błonica skóry
Może zacząć się od pojedynczej grudki i z czasem przejść w przewlekłe owrzodzenie. Charakteryzuje się ono ostro odgraniczonymi brzegami z szarobrązowym nalotem. Ten rodzaj błonicy może się także uwidaczniać się na skórze narządów płciowych.
Mogą także wystąpić błoniczne zapalenia spojówek, mięśnia serowego i wielonerwowego.
Przebieg i leczenie błonicy
Leczenie błonicy wymaga natychmiastowego podania antytoksyny błoniczej neutralizującej toksynę wytwarzaną przez bakterie. Pacjentom podaje się także antybiotyki, najczęściej erytromycynę lub penicylinę, aby zahamować namnażanie się bakterii. W cięższych przypadkach konieczna może być hospitalizacja, a w razie problemów z oddychaniem – nawet intubacja lub tracheotomia.
Przebieg choroby zależy od szybkości podjęcia leczenia. W lżejszych przypadkach objawy ustępują po kilku tygodniach, natomiast w cięższych mogą wystąpić powikłania, takie jak zapalenie mięśnia sercowego, porażenia nerwowe czy niewydolność oddechowa.
Aleksandra Zaborowska, dziennikarka Wirtualnej Polski
Źródła
- abcZdrowie.pl
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
