Koślawość kolan - przyczyny, leczenie
Koślawość kolan stwierdza się wtedy, gdy udo nie przechodzi prosto w goleń, lecz powstaje między nimi kąt ze szczytem zwróconym do wewnątrz. Wtedy właśnie rozstęp między kostkami przyśrodkowymi goleni, przy zwartych i wyprostowanych kolanach, przekracza 5 centymetrów. U większości noworodków i niemowląt występuje szpotawość kolan, która trwa do 3. roku życia, a następnie przechodzi w koślawość. Koślawość kolan u dzieci zmniejsza się do około 6. roku życia, aby osiągnąć wartość ostateczną po zakończeniu wzrostu. W wieku starszym szpotawość powraca.
W tym artykule:
Koślawość kolan - przyczyny
Koślawość kolan u dzieci jest wynikiem przeciążenia kończyn dolnych w okresie szybkiego wzrostu ze słabym jeszcze w tym okresie aparatem mięśniowo-więzadłowym. Może być także następstwem płaskostopia. Zmiana powoduje, że chód jest niezgrabny i niepewny, a osoba z tą dolegliwością szybciej się męczy.
Do innych przyczyn wystąpienia koślawości kolan należą:
- chorowanie na krzywicę w dzieciństwie – to najczęstsza przyczyna koślawości kolan,
- nieodpowiednie odżywianie w okresie wzrostu – przyczynia się do utrwalenia wszelkich wad związanych z budową kości,
- porażenie mięśni,
- przebycie w okresie dzieciństwa chorób, które uniemożliwiły prawidłowe skostnienie kości,
- infekcje i guzy – negatywnie wpływają na rozwój nóg, co sprzyja jednostronnemu wystąpieniu koslawości kolana,
- wykonywanie niektórych zawodów – na pojawienie się koślawości kolan najbardziej narażeni są dżokeje,
- zachorowanie na choroby stawów,
- doznanie urazu fizycznego – zwłaszcza gdy uszkodzone zostały kłykcie kości udowej.
#dziejesienazywo: Wkładki ortopedyczne przy płaskostopiu
Warto pamiętać, że czasami nie sposób ustalić przyczyny wystąpienia kolan koślawych.
Koślawość kolan - leczenie
Niestety, w przypadku koślawości kolan u dorosłych nie ma lekarstwa, które poprawiałoby stan kości. Wbrew powszechnej opinii, zarówno obuwie ortopedyczne, jak i ćwiczenia nie są w stanie pomóc dorosłym, u których stwierdzono koślawość kolan. Jednak kwestia takiego leczenia wygląda zupełnie inaczej w przypadku małych pacjentów. Dzieci, które chorują na tę chorobę, powinny nosić buciki zaopatrzone w obcasy Thomasa, unikać długiego stania, zwłaszcza w rozkroku i długich marszów. Dziecko powinno także uczęszczać na zajęcia, które nie będą obciążały stawów kolanowych – pływanie, jazda na rowerze, gimnastyka na przyrządach. Jeśli mimo podjętych kroków stan nóg utrzymuje się lub ulega pogorszeniu, rozważa się poddanie chorego operacji, która ma na celu wyprostowanie nóg. Jednak korzyści płynące z takiej operacji są niemal wyłącznie kosmetyczne, a na skutek zabiegu pacjent może mieć trudności z wykonywaniem niektórych ćwiczeń fizycznych. Z drugiej strony, bez interwencji lekarskiej dorośli z kolanami koślawymi są bardziej narażeni na urazy i chroniczne problemy z kolanami, na przykład na zapalenie kości i stawów. Czasami jedynym wyjściem jest całkowita wymiana stawu kolanowego. Zabieg pomaga pozbyć się dolegliwości bólowych i komplikacji związanych z ciężką postacią kolan koślawych. Niekiedy stosowane są także ortopedyczne klamry na nogi.
Źródła
- Profilaktyka najczęstszych wad wrodzonych i rozwojowych narządu ruchu u dzieci
- Marczyński W. (red.), Postępowanie praktyczne w ortopedii i traumatologii, Medipage, Warszawa 2008, ISBN 978-83-89769-94-7
- Milanowski A. (red.), Pediatria, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-098-6
- Szulc A. (red.), Wiktora Degi ortopedia i rehabilitacja tom 1-2, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2823-X
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
