Krwotok mózgowy

Wylew krwi do mózgu może mieć wiele przyczyn. Najważniejsze z nich to:

• przewlekłe nadciśnienie tętnicze – zwiększa ryzyko wylewu krwi do mózgu od 2 do 6 razy,
• tętniak,
• naczyniaki żylne,
• choroby zapalne tętnic żył,
• skazy krwotoczne,
• kruchość naczyń,
• małopłytkowość,
• białaczka i inne choroby krwi,
• choroby wątroby,
• guzy,
• przerzuty,
• złamania kości czaszki,
• rzadko zakrzepica żylna mózgowa.

Może wystąpić nieurazowy krwotok mózgowy jako samoistne krwawienie do tkanki mózgowej. Czynniki ryzyka krwotoków mózgowych obejmują:

• nadciśnienie tętnicze,
• cukrzycę,
• menopauzę,
• palenie papierosów,
• nadużywanie alkoholu.

Wylew krwi do mózgu jest bardzo częstą przyczyną udaru mózgu. Stanowi 30-60% przypadków.

Krwotok mózgowy jest krwotokiem wewnątrzosiowym, co oznacza, że występuje tylko w tkance mózgowej, nie poza nią. Możemy wyróżnić dwa główne typy krwotoków wewnątrzosiowych: śródmózgowe krwotoki i krwawienia wewnątrzczaszkowe. Podobnie jak inne rodzaje krwawień w obrębie czaszki, krwawienia śródmózgowe są poważnym problemem medycznym w nagłych wypadkach, ponieważ mogą one zwiększyć ciśnienie śródczaszkowe, które nieleczone może prowadzić do śpiączki i śmierci.

Obraz kliniczny krwotoku mózgowego obejmuje:

• afazja (zaburzenia mowy lub nawet całkowita jej utrata, w wyniku uszkodzenia ośrodka mowy w mózgu),
• niedowład połowiczny,
• osłabienie kończyn górnych i dolnych,
• śpiączka,
• ubytki pola widzenia,
• skośne ustawienie gałek ocznych.

Objawy w krwotoku mózgowym najczęściej zmniejszają się w większym stopniu niż w udarze mózgu, tj. udarze niedokrwiennym, obejmującym podobny obszar mózgu. Wysoka śmiertelność osób z krwotokiem mózgowym związana jest głównie z wgłobieniem i ponownym krwotokiem. Gdy ognisko krwotoczne jest większe niż 60 ml, niemal zawsze dochodzi do zgonu.

Leczenie zależy w znacznym stopniu od rodzaju wylewu. Tomografia komputerowa i inne środki diagnostyczne wykorzystuje się do ustalenia właściwego leczenia, które może obejmować zarówno leczenie farmakologiczne, jak i chirurgiczne. W leczeniu farmakologicznym stosuje się leki obniżające ciśnienie krwi, podaje się czynniki krzepnięcia krwi, witaminę K, leki będące antagonistami rec. H2.

Leczenie operacyjne stosuje się, gdy krwiak jest wiekszy niż 3 cm, jeśli występuje uszkodzenie struktury naczyń u młodych pacjentów. Endoskopowy drenaż krwi z miejsca wylewu może być wykorzystany w podstawowym leczeniu wylewu krwi do mózgu, ale zalecany jest tylko w indywidualnych przypadkach. Inne leczenie krwiaka polega na intubacji tchawicy, gdy pacjent ma obniżony poziom świadomości lub istnieje ryzyko niedrożności dróg oddechowych. Podawane są także płyny w celu utrzymania równowagi płynów w organizmie.

Źródła

1. Statyny w profilaktyce udaru mózgu
2. Lehmann-Horn F., Ludolph A. NEUROLOGIA - diagnostyka i leczenie, Urban & Partner, Wrocław 2004, ISBN 83-89581-50-7
3. Prusiński A. Neurologia praktyczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3125-7
4. Prusiński A. (red.), Neurologia w praktyce klinicznej - zasady diagnostyki i postępowania, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-71-8