Lisiprol - działanie, wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie, skutki uboczne

Lisiprol należy do grupy leków nazywanych inhibitorami ACE (inhibitory konwertazy angiotensyny). Substancją czynną produktu jest lizynopryl, który rozszerza naczynia krwionośne, ułatwia transport krwi w całym organizmie i zmniejsza ciśnienie tętnicze krwi.

Ponadto, inhibitory ACE zmniejszają ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych, wykazują działanie przeciwmiażdżycowe i sprzyjają leczeniu chorób nerek.

Badania kliniczne potwierdziły, że Lisiprol zmniejsza odsetek śmiertelności, związanych z chorobami serca i naczyń krwionośnych. Dodatkowo produkt poprawia wydolność wysiłkową i pozytywnie wpływ na jakość życia pacjentów z niewydolnością serca. Lizynopryl nie jest metabolizowany w wątrobie, organizm usuwa go w postaci niezmienionej, głównie z moczem.

• nadciśnienie samoistne,
• nadciśnienie naczyniowo-nerkowe,
• nadciśnienie u dzieci w przedziale wiekowym 6-16 lat,
• ostry zawał mięśnia sercowego,
• niewydolność mięśnia sercowego,
• zaburzenia czynności nerek spowodowane cukrzycą typu 2 u pacjentów z wysokim ciśnieniem tętniczym.

Lisiprol jest przeznaczony do monoterapii lub działania w skojarzeniu z innymi preparatami obniżającymi ciśnienie tętnicze. Lek działa za sprawą hamowania enzymu konwertującego angiotensynę, a także układu renina-angiotensyna-aldosteron. Jest też podawany pacjentom w ciągu doby po zawale, by zmniejszyć ryzyko rozwoju dysfunkcji lewej komory oraz niewydolności serca.

Lek nie powinien być stosowany przez kobiety w ciąży oraz osoby nadwrażliwe na substancję czynną lub którykolwiek składnik pomocniczy produktu. Niewwskazane jest także sięganie po preaparat w przypadku alergii na tą grupę leczniczą lub w przypadku skłonności do obrzęków naczynioruchowych.

Lek jest przeznaczony do stosowania doustnego, należy zacząć od najniższej dawki początkowej i stopniowo ją zwiększać, aż do osiągnięcia efektu leczniczego. Maksymalna dawka dobowa u osób ważących 20-50 kg wynosi 20 mg, natomiast o pacjentów o masie ciała powyżej 50 kg - 40 mg.

Modyfikacja dawkowania u osób starszych wymaga ostrożności, ponieważ zauważono tendencję do występowania dwukrotnie wyższego stężenia substancji czynnej niż u osób w młodszym wieku.

Lisiprol może być przyjmowany niezależnie od posiłków, ale należy pamiętać, by sięgać po tabletkę codziennie o tej samej porze. Najwyższa wartość lizynoprylu następuje w ciągu 6-8 godzin, ale obniżenie ciśnienia krwi rozpoczyna się już między 1-2 godziną od połknięcia leku. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe może być widoczne dopiero po kilku tygodniach terapii.

• biegunka,
• ból głowy,
• zawroty głowy,
• niedociśnienie,
• zaburzenia czynności nerek,
• kaszel,
• wymioty.

Do rzadko i bardzo rzadko występujących działań niepożądanych należą między innymi:

• objawy zespołu Raynauda,
• bóle brzucha,
• wysypka,
• wahania nastroju,
• zaburzenia smaku,
• impotencja,
• kołatanie serca,
• zaburzenia snu,
• zwiększone stężenia mocznika we krwi,
• niestrawność,
• mdłości,
• parestezje,
• pokrzywka,
• łysienie,
• splątanie,
• suchość jamy ustnej,
• ginekomastia,
• rumień wielopostaciowy,
• hipoglikemia.

W czasie ciąży zabronione jest zażywanie jakichkolwiek leków bez konsultacji lekarzem. Niewskazane jest rozpoczynanie terapii inhibitorami ACE, a w przypadku stwierdzenia ciąży należy niezwłocznie odstawić leki z tej grupy.

Stosowanie Lisiprolu w drugim i trzecim trymestrze powoduje zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niewydolność nerek oraz niedociśnienie tętnicze u noworodka.

U pacjentek planujących powiększenie rodziny należy wprowadzić preparat, który nie wykazuje negatywnego wpływu na płód. Nie istnieją badania wykonywane w czasie karmienia piersią, ale przypuszcza się, że Lisiprol może powodować działania niepożądane.