Lunatykowanie - przyczyny, diagnoza, leczenie
Jakie są przyczyny, częstość występowania oraz czynniki ryzyka chodzenia we śnie? Lunatykowanie zostało opisane w literaturze medycznej już w czasach Hipokratesa (460-370 w. p.n.e.). Występuje ono najczęściej w wieku dziecięcym i młodzieńczym. Około 15% dzieci w wieku 4-12 lat doświadcza tego typu zaburzeń. Jego czas może być bardzo krótki (kilka sekund lub minut) lub trwać powyżej 30 minut.
W tym artykule:
Lunatykowanie - przyczyny
Chodzenie we śnie wydaje się być związane z:
- wrodzoną tendencją (genetyczną),
- czynnikami środowiskowymi fizjologicznymi oraz medycznymi.
Czynniki genetyczne
Lunatykowanie występuje częściej u bliźniąt jednojajowych, jest także 10 razy bardziej prawdopodobne, gdy krewny pierwszego stopnia miewał w przeszłości epizody chodzenia we śnie.
Czynniki środowiskowe
Wśród najpopularniejszych czynników środowiskowych wywołujących lunatykowanie spotyka się:
- brak snu,
- gorączkę,
- stres,
- niedobór magnezu i zatrucie alkoholem (może wywołać chodzenie we śnie),
- leki (środki uspokajające i nasenne, neuroleptyki - stosowane w leczeniu psychozy, uspokajające, przeciwhistaminowe - stosowane w leczeniu objaw alergii), które mogą powodować lunatykowanie.
Czynniki fizjologiczne
Czynniki fizjologiczne, które mogą przyczynić się do lunatykowania, to:
- ciąża i menstruacja,
- zaburzenia rytmu serca (zaburzenia rytmu serca),
- gorączka,
- refluks żołądkowo-przełykowy (kwaśne odbijanie),
- astma nocna,
- nocne napady padaczkowe (drgawki),
- obturacyjny bezdech senny,
- zaburzenia psychiczne (zaburzenia stresu pourazowego, ataki paniki).
Lunatykowanie - diagnoza i leczenie
Osoba, która chodzi we śnie, może podjąć następujące działania:
- medytację,
- ćwiczenia relaksacyjne,
- unikanie wszelkiego rodzaju bodźców (słuchowych lub wzrokowych) przed snem,
- stworzyć bezpieczne środowisko snu, bez ostrych obiektów,
- blokadę drzwi i okien, usunąć przeszkody w pokoju,
- leki stosowane w celu leczenia lunatykowania (benzodiazepiny lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne).
Zazwyczaj konieczne jest przeprowadzenie szeregu badań. Dodatkowo, ocena psychologiczna może określić, czy aby nadmierny stres lub lęk nie jest przyczyną zaburzenia, jakim jest lunatykowanie. Test snu - badanie może być wykonane u osób, u których diagnoza jest wciąż niejasna.
Źródła
- Szelenberger W. Bezsenność, Via Medica, Gdańsk 2007, ISBN 83-60072-61-5
- Prusiński A. Bezsenność i inne zaburzenia snu, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 83-200-3434-9
- Krupka-Matuszczyk I. Zaburzenia snu u kobiet, Sen, 2008, 8, 73-7
- Dzaja A., Arber S., Hislop J. et al. Women’s sleep in health and disease, J Psychiatr Res, 2005, 39, 55-76
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
