Co to metionina?
Metionina (skróty: Met, M) – organiczny związek chemiczny z grupy podstawowych aminokwasów białkowych. Należy do aminokwasów niezbędnych dla człowieka. Nie może być syntetyzowana w organizmie. Należy dostarczać ją z pożywieniem. Jest ważna, ponieważ spełnia wiele funkcji, które wspomagają organizm w prawidłowym, codziennym funkcjonowaniu.
Źródłem metioniny są produkty mięsne (zwłaszcza mięso wieprzowe) i ryby, jajka, mleko i jego przetwory (np. 100 g parmezanu zawiera 1010 mg metioniny). Można ją również znaleźć w nasionach sezamu i orzechach brazylijskich, jak również w roślinach strączkowych. Należy jednak pamiętać, że bogata w nią fasola, groszek czy soczewica, w porównaniu do żywności pochodzenia zwierzęcego, zawiera stosunkowo nieduże jej ilości.
Właściwości i funkcje metioniny
Rolą metioniny jest budowa białek. Wraz z cysteiną korzystnie działa na stawy. Chroni je przed chronicznym zapaleniem stawów (artroza). Uczestniczy w wielu procesach metabolicznych organizmu. Dostarcza grup siarkowych. Obok cysteiny jest jedynym aminokwasem, który zawiera siarkę. Ta wzmacnia chrząstkę stawową, odbudowuje ją.
Prof. Bożena Muszyńska: Grzyby to żywność pierwszej kategorii
Metionina pomaga łagodzić bóle reumatyczne, hamuje rozwój stanów zapalnych okolic stawowych. Aminokwas zakwasza mocz i żółć, a i wspomaga naturalne procesy regeneracji tkanki łącznej, skóry, włosów i paznokci. Od niego zależy prawidłowy wzrost tkanek, detoks organizmu czy tworzenie komórek odpornościowych.
Metionina uczestniczy w powstawaniu katecholamin, karnityny, DNA, RNA. W wyniku reakcji chemicznych przekształca się w homocysteinę. Ta, dzięki witaminie B12 i kwasowi foliowemu, może znów przekształcić się w metioninę (to część cyklu metylacyjnego), zaś dzięki witaminie B6 – w cysteinę (to proces nazywany reakcją transsulfuracji).
Cykl przemian metioniny, homocysteiny i cysteiny nazywa się cyklem metylacyjnym. W jego wyniku powstaje glutation. To antyoksydant komórkowy, który ma wpływ na przyswajanie minerałów, takich jak cynk czy miedź. Jest silnym antyoksydantem neutralizującym szkodliwy wpływ wolnych rodników i pestycydów.
Umożliwia też wydalanie z organizmu związków azotowych oraz chlorowcopochodnych toksyn. W dalszej kolejności powstaje S-adenozylometionina (SAMe), który chroni wątrobę i umożliwiają liczne przemiany chemiczne.
Czynniki przemiany metioniny
Czynniki, które regulują procesy przemian metioniny w organizmie to kwas foliowy, trimetyloglicyna, witamina B6, B12 oraz pirydoksalo-5-fosforan (aktywna forma witaminy B6).
Niedobór witamin B12, B6 lub kwasu foliowego sprawia, że w rezultacie może wzrastać poziom homocysteiny. Jeśli zachodzą normalne procesy fizjologiczne, ta pozostaje biologicznie nieaktywna. W przeciwnym razie, przy braku wsparcia organizmu do przekształcania metioniny, homocysteina może wyrządzić szkody. Jej nadmiar w organizmie nazywa się hiperhomocysteinemią. Gdy związek kumuluje się we krwi, zniszczeniu może ulec wyściółka naczyń krwionośnych.
Wysokie stężenie homocysteiny w surowicy krwi zaburza procesy krzepnięcia krwi, co jest związane ze zwiększonym ryzykiem chorób serca (ponieważ wpływa na powstawanie miażdżycy). W rezultacie dochodzi do odkładania tłuszczu, co z kolei prowadzi do wzrostu ryzyka pojawienia się zawału serca czy udaru mózgu. Ponadto prowadzi do powikłań w przebiegu ciąży, przyczynia się do schorzeń neurologicznych (choroba Alzheimera).
Niedobór metioniny
Objawami niedoboru metioniny jest:
Zbyt niska ilość metioniny może prowadzić do zwiększonego ryzyka miażdżycy, w wyniku zwiększenia obiegu cholesterolu oraz wyższej skłonności lipidów do peroksydacji.
Metionina - objawy nadmiaru
Z kolei nadmiar metioniny wiąże się z takimi objawami jak:
Dzienne zapotrzebowanie na metioninę wynosi od 1 do 5 gramów na 1 kg masy ciała. Nadmiar metioniny w organizmie jest zazwyczaj spowodowany zbyt dużą suplementacją. Należy pamiętać, że aminokwas nie powinien być suplementowany przez ciężarne, kobiety karmiące piersią oraz stosujące antykoncepcję hormonalną.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
