Mikrolaryngoskopia

To

badanie krtani jest wykonywane w znieczuleniu ogólnym . Pacjent jest zaintubowany rurką intubacyjną o małej średnicy tak, aby nie utrudniać operatorowi dostępu do krtani, ale jednocześnie nie spowodować u pacjenta niedotlenienia. W związku z tym bardzo ważna jest dobra współpraca anestezjologa i chirurga. Przed mikrolaryngoskopią, jak przed każdym zabiegiem w znieczuleniu ogólnym, należy zgłosić lekarzowi uczulenia na leki, skazę krwotoczną , możliwą ciążę . Najczęściej przed zabiegiem wykonywane są również różne podstawowe badania diagnostyczne jak morfologia krwi , RTG klatki piersiowej i EKG , zwłaszcza u osób w starszym wieku. Przed samym badaniem należy wypróżnić pęcherz oraz wyjąć protezy zębowe , gdyż mogą one utrudniać intubację.

Podczas badania pacjent jest w pozycji leżącej na plecach, z głową odchyloną do tyłu. Konstrukcja laryngoskopu jest umocowana przy pomocy dźwigni na klatce piersiowej pacjenta. Za głową chorego znajduje się mikroskop krtaniowy, którego ułożeniem steruje się stopami. Dzięki temu lekarz ma obie ręce wolne i może wykonywać niezbędne zabiegi. Nowoczesne mikroskopy są często połączone z monitorem, na którym można obserwować obraz krtani pacjenta. W razie potrzeby przez laryngoskop lekarz wprowadza różne mikronarzędzia chirurgiczne, np. kleszczyki i może pobierać wycinki do badania lub usuwać wewnątrzkrtaniowo widoczne zmiany. Całe badanie trwa około pół godziny.

Wskazaniami do tego badania jest występowanie u pacjenta objawów raka krtani, takich jak przewlekła chrypka, zmiana barwy głosu, jego męczliwość, a nawet bezgłos, ból przy połykaniu i zaburzenia połykania, ból ucha, pojawiająca się okresowo duszność, kaszel, uczucie ciała obcego w krtani. W tych przypadkach rozpoznanie raka krtani opiera się na badaniu wycinków pobranych w trakcie mikrolaryngoskopii. Ponadto w trakcie tego badania możliwe jest usuwanie takich zmian jak cysty, torbiele, polipy, brodawczaki, guzki śpiewacze, a nawet ciała obce w obrębie krtani. Możliwe jest również wykonanie choredektomii, czyli wycięcia fałdu głosowego w nisko zaawansowanym raku krtani, dekortykacji, czyli usunięcia przerośniętej błony śluzowej fałdów głosowych (na przykład w przebiegu obrzęku Reinkego) oraz poszerzanie zwężonej szpary głośni.

Ze względu na to, że badanie jest wykonywane w znieczuleniu ogólnym, przeciwwskazaniem mogą być stany chorobowe, które uniemożliwiają zastosowanie tego rodzaju znieczulenia. Niewskazane jest też przeprowadzanie go u kobiet ciężarnych. Poza tym badanie to może być wykonywane u osób w każdym wieku i w razie konieczności powtarzane.

Mikrolaryngoskopia jest obecnie powszechnie stosowana na oddziałach laryngologicznych i stanowi znaczny postęp w mikrochirurgii krtani.

Źródła

1. Uszkodzenie krtani jako powikłanie intubacji dotchawiczej
2. Janczewski G., Kosiek K., Latkowski B., Olszewski J. Algorytmy diagnostyki i postępowania w otorynolaryngologii, Termedia, Poznań 2010, ISBN 978-83-62138-41-8
3. Durko M., Godycki-Ćwirko M., Kosiek K., Latkowski B. Choroby uszu, nosa, jamy ustnej, gardła i krtani, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3705-0
4. Latkowski B. Otorynolaryngologia - kompendium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 978-83-200-3628-2