Nifuroksazyd – charakterystyka, wskazania, przeciwskazania

Nifuroksazyd jest substancją czynną o działaniu przeciwbakteryjnym. Jest ona wykorzystywana głównie w przypadku zakażeń jelitowych. Mechanizm działania nifuroksazydu opiera się na utrudnianiu biosyntezy białek bakteryjnych oraz zmniejszaniu aktywności enzymów bakteryjnych.

Do zalet Nifuroksazydu należy zaliczyć przede wszystkim, jego szybkie działanie oraz to, że nie wykazuje aktywności w przypadku bakterii wchodzących w skład właściwej mikroflory jelit. Jego działanie ogranicza się wyłącznie do światła jelita, ponieważ nifuroksazyd nie jest wchłaniany w układzie pokarmowym. Jak do tej pory nie odnotowano pojawiania się oporności na nifuroksazyd.

Wskazaniem do zastosowania nifuroksazydu są ostre oraz przewlekłe biegunki wywołane przez infekcje przewodu pokarmowego o podłożu bakteryjnym. Lek działa między innymi na drobnoustroje Gram-dodatnie z rodzajów Streptococcus i Staphylococcus oraz mikroorganizmy Gram-ujemne takie jak Shigella, Salmonella, Escherichia, Klebsiella.

W celu osiągnięcia odpowiedniego efektu leczniczego wraz z przyjmowaniem nifuroksazydu należy też wprowadzić specjalną dietę stosowaną w chorobach zapalnych jelit. Powinna ona polegać na wykluczeniu z posiłków soków, owoców, surowych warzyw a także tłustych i ostrych potraw.

Podobnie jak w przypadku innych leków, nifuroksazyd nie powinien być stosowany w przypadku alergii na jakikolwiek składnik preparatu. Zakazane jest również jego podawanie dzieciom, które nie ukończyły szóstego roku życia. Osoby przewlekle chore powinny zachować szczególną ostrożność w stosowaniu nifuroksazydu. Niektóre schorzenia oraz inne uwarunkowania mogą stanowić przeciwskazanie do stosowania preparatu lub wymagać zmiany dawkowania leku.

Należy pamiętać, że osoby cierpiące na biegunkę narażone są na szybką utratę płynów, dlatego trzeba wiedzieć jak przeciwdziałać odwodnieniu. W przypadku bardzo nasilonych objawów zakażenia jelitowego takich jak intensywne wymioty i biegunka należy skontaktować się z lekarzem.

W niektórych przypadkach konieczne może okazać się nawodnienie pacjenta drogą dożylną w warunkach szpiatlnych. Konsultacja medyczna jest wskazana także przypadku osób, u których: zakażenie bakteryjne ma charakter ogólnoustrojowy, w kale pojawiły się ślady krwi, wystąpiła gorączka, dolegliwości nie ustąpiły mimo przyjmowania preparatu w przeciągu dwóch dni.