Obniżona temperatura ciała u osób dorosłych, dzieci i kobiet w ciąży

Prawidłowa temperatura ciała mieści się między 36,6 a 37 stopni Celsjusza. Normy nieznacznie różnią się w zależności od miejsca, w którym wykonujemy pomiar. Ciepłota ciała w przedziale 37-38 stopni Celsjusza informuje o stanie podgorączkowym, natomiast po przekroczeniu 38 stopni jest określana mianem gorączki.

Natomiast temperatura niższa niż 36,6, ale wyższa niż 35 stopni Celsjusza to stan obniżonej temperatury ciała. Gdy spada poniżej 35 stopni Celsjusza, mamy do czynienia z hipotermią, czyli stanem wychłodzenia organizmu.

Hipotermia to stan, w którym temperatura ciała wynosi mniej niż 35 stopni Celsjusza. Można wyróżnić cztery stadia wychłodzenia organizmu. Pierwszy rozpoznajemy, gdy ciepłota ciała osiąga 32-35 stopni Celsjusza.

Wówczas pojawiają się dreszcze, ponieważ organizm stara się wytworzyć ciepło w mięśniach szkieletowych (proces termogenezy drżeniowej). Aby zapobiec zaostrzeniu hipotermii należy założyć więcej warstw ubrań i w miarę możliwości udać się do cieplejszego miejsca.

Z czasem pojawiają się też zawroty głowy, znużenie i niewielka dezorientacja. Drugie stadium wychłodzenia organizmu charakteryzuje temperatura w okolicach 28 stopni, brak dreszczy i coraz mniejsza świadomość.

Trzecie i czwarte stadium to ciągły spadek temperatury ciała i spłycenie oddechu. Zwykle ciepłota poniżej 24 stopni Celsjusza prowadzi do zgonu.

W sytuacji, gdy termometr wskaże niską temperature należy powtórzyć pomiar, ponieważ może być to wynik błędu. Zdarza się, że termometr niewystarczająco przyciskamy do ciała lub nie trzymamy go przez odpowiedni okres czasu.

Należy mieć na uwadze fakt, że temperatura ciała człowieka zmienia się zależnie od pory dnia nawet o 0,5 do 0,7 stopni Celsjusza. Najczęściej jest najniższa rano, a wzrasta w godzinach wieczornych.

Spadek ciepłoty ciała może nastąpić po przebywaniu na chłodzie lub spędzeniu chwili w przemoczonych ubraniach. Obniżona temperatura u kobiet może pojawiać się w związku z cyklem miesiączkowym, najczęściej zjawisko obserwuje się w trakcie fazy lutealnej.

Istnieje także szereg chorób, które mogą mieć wpływ na obniżenie temperatury ciała:

• niewydolność wątroby,
• niedoczynność tarczycy,
• niedoczynność kory nadnerczy,
• niedoczynność przysadki mózgowej,
• niewydolność nerek,
• niedożywienie,
• niedokrwistość,
• cukrzyca,
• nowotwór ośrodkowego układu nerwowego,
• udar mózgu,
• stwardnienie rozsiane,
• choroba Parkinsona,
• uszkodzenie rdzenia kręgowego,
• mechaniczne urazy głowy,
• krwawienie wewnątrzczaszkowe,
• alkoholizm
• zażywanie narkotyków,
• stosowanie niektórych leków (benzodiazepin, barbituranów, neuroleptyków oraz beta-blokerów).

• niska temperatura powietrza,
• noszenie przemoczonego ubrania,
• przeziębienie,
• grypa,
• sepsa.

Należy pamiętać, że u bardzo małych dzieci procesy termoregulacyjne nie działają jeszcze w stu procentach poprawnie. Spadek temperatury ciała może nastąpić nawet w wyniku przewijania czy otwarcia okna na kilka minut.

Obniżona temperatura ciała często jest objawem przeziębienia i nie jest powodem do niepokoju. Konsultacja z lekarzem jest konieczna, gdy pomiar wskaże temperaturę poniżej 35 stopni Celsjusza.

Lekkie podwyższenie temperatury ciała kobiety w ciąży jest zjawiskiem fizjologicznym, natomiast jej obniżenie nie jest korzystne. Ciepłota ciała poniżej 36 stopni powinna być jak najszybciej skonsultowana z lekarzem.

Przyczyny obniżonej temperatury ciała w ciąży:

• niedokrwistość,
• obniżenie stężenia progesteronu,
• niedociśnienie krwi,
• bolerioza,
• niewydolność nerek,
• niedoczynność tarczycy,
• niedoczynność kory nadnerczy,
• choroby wątroby,
• sepsa,
• niewydolność przedniego płata przysadki,
• uzależnienie od alkoholu,
• zażywanie narkotyków,
• zatrucie tlenkiem węgla.