Patologiczny hazard

Ludzie lubią grać w różnego rodzaju gry, loterie, konkursy, bo chcą wygrać albo po prostu poczuć adrenalinę. Większość jednak zachowuje się racjonalnie, określając limit pieniędzy, jakie można przeznaczyć na grę oraz czas, jaki można poświęcić na zabawę bez względu na wynik gry. Grając, trzeba liczyć się z ryzykiem przegranej. Istnieją jednak patologiczni hazardziści, którzy kierują się zupełnie innymi motywami. Grają nie dla wygranej, ale dlatego, że czują przymus i chcą zredukować nieprzyjemne napięcie. Co to jest patologiczny hazard i jak się go diagnozuje?

Polecane wideo:

1. Nałogowy hazard

Z czym kojarzy się hazard? Z ryzykiem, narażaniem się na niebezpieczeństwo, grą na pieniądze, w której decydujący wpływ na wynik ma przypadek. Od czego można się uzależnić? Od gry na automatach, gry w karty, np. w pokera, od ruletki, bingo, internetowych gier hazardowych, totolotka, loterii, konkursów audiotele, obstawiania w zakładach bukmacherskich itp. O nałogowym hazardzie mówi się wówczas, gdy jego uprawianie powoduje pojawienie się różnych życiowych problemów, dotykających nie tylko hazardzisty, ale również jego bliskich, rodzinę. Mimo świadomości „niszczycielskiego” wpływu hazardu, osoba uzależniona nie rezygnuje z gry. Zazwyczaj stałych bywalców salonów gier nazywano lekkoduchami, którzy prowadzą hulaszczy tryb życia. Stereotypowo widziano w nich egoistów, którzy poszukują przyjemności i łatwego sposobu na wzbogacenie się.

Obecnie uzależnienie od hazardu uznaje się za rodzaj zaburzenia. Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 w podrozdziale „Zaburzenia nawyków i popędów” wymienia patologiczny hazard. Hazard przymusowy skutkuje szeregiem przykrych konsekwencji o charakterze społecznym, emocjonalnym oraz finansowym. Rosną długi, debety, pojawiają się komornicy i osoby, którym zalega się z oddaniem pożyczonych na grę pieniędzy. Nierzadko hazardziści mają zatargi ze światem przestępczym. Historie hazardzistów zaczynają się miło, a kończą dramatem całych rodzin. Nałogowy hazardzista traci kontakt z rzeczywistością, mając świadomość negatywnych konsekwencji hazardu, nie potrafi przestać grać. Brnie dalej w destrukcję hazardu. Nie umie się opanować, traci kontrolę nad swoim zachowaniem, traci instynkt samozachowawczy.

Bodźcem popychającym do dalszej gry jest intensywne napięcie, jakie towarzyszy graniu. Bez względu na wynik gry nałogowy hazardzista kontynuuje granie. Wygrana daje poczucie mocy i budzi nadzieję, że można wygrać jeszcze więcej, natomiast przegrana powoduje spadek szacunku do siebie, jeszcze bardziej eskaluje napięcie, mobilizując człowieka do odrobienia strat. Co interesujące, wiele osób uzależnionych od hazardu bardziej cieszy się z przegranej niż wygranej. Dlaczego tak się dzieje? Bowiem przegrana uzasadnia dalsze gry – przegrany chce się „odkuć” i gry umożliwiają radzenie sobie z napięciem. Hazard staje się swego rodzaju „narkotykiem”, gratyfikacją dla uzależnionego, sposobem rozładowywania nieprzyjemnego dyskomfortu. Kiedy hazard staje się patologią, zaburzeniem?

2. Diagnozowanie patologicznego hazardu

Patologiczny hazard to, według ICD-10, jednostka chorobowa. Kiedy można rozpoznać to zaburzenie? Kiedy u danej osoby w przeciągu roku zaobserwowano przynajmniej trzy spośród sześciu niżej wymienionych objawów:

  • poczucie przymusu lub silna potrzeba grania – najsilniej odczuwana w okresach „abstynencji” od gier;
  • subiektywne odczucie trudności w kontrolowaniu zachowań związanych z graniem – zaburzenia kontroli w zakresie czasu i środków poświęconych na gry;
  • kontynuowanie grania, pomimo widocznych szkodliwych następstw takiego zachowania – nieracjonalne kontynuowanie hazardu, który przynosi coraz bardziej poważne skutki natury fizycznej, psychicznej i społecznej;
  • gorsze samopoczucie i spadek nastroju oraz wzrost napięcia w czasie przerwania lub ograniczenia grania – swoiste „objawy odstawienne” patologicznego hazardu;
  • poświęcanie coraz większej ilości czasu na gry, coraz bardziej ryzykowna gra, przeznaczanie coraz większych sum pieniędzy na gry, by uzyskać poziom zadowolenia, który wcześniej uzyskiwano przy mniejszej intensywności grania;
  • zaniedbywanie innych źródeł przyjemności, rezygnacja z dotychczasowych zainteresowań, coraz większa koncentracja na graniu – centrum życia nałogowego hazardzisty staje się nic innego, jak tylko hazard.

Patologiczny hazard należy do zaburzeń nawyków i popędów, to znaczy, że brak racjonalnej motywacji, która uzasadniałaby powtarzanie działań jawnie szkodzących jednostce. Według ICD-10, patologiczny hazard to zaburzenie, które „polega na często powtarzającym się uprawianiu hazardu, który przeważa w życiu człowieka ze szkodą dla wartości i zobowiązań społecznych, zawodowych, materialnych i rodzinnych”. Jeżeli, dokonawszy autodiagnozy, okazuje się, że jesteś patologicznym hazardzistą, niezwłocznie udaj się do specjalisty, by nałóg przestał dyktować ci warunki życia i byś mógł nieograniczenie cieszyć się wolnością.

Komentarze
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Hazard - początki uzależnienia, leczenie uzależnienia
najnowsze pytania

Dyskusje na forum

Smierć mamy

~alexander759 • ostatni post 8 godzin temu

1
Artykuły Hazard - początki uzależnienia, leczenie uzależnienia
Hazard - początki uzależnienia, leczenie uzależnienia

Opętanie przez hazard

Opętanie przez hazard

Ludziom uzależnionym od hazardu towarzyszy albo uczucie złości z przegranej, albo euforia wygranej. Reszta emocji schodzi na dalszy plan (...) . Nie ma przeciwwskazań, aby hazardzistów włączać do grup pozostałych uzależnień....

Uzależnienia

Hazard - początki uzależnienia, leczenie uzależnienia

czy wysyłają nałogowo SMS-y, mają problem. Uzależnienia od hazardu zaczynają się zupełnie niewinnie. W psychopatologii patologiczny hazard uznaje się za rodzaj zaburzeń nawyków i popędów. Jak manifestuje się uzależnienie...

Zaburzenia osobowości

Zaburzenia nawyków i popędów

zachowania. Wyróżnia się cztery podstawowe kategorie zaburzeń nawyków i popędów - patologiczny hazard (F63.0), piromanię (F63.1), kleptomanię (F63.2 (...) ) i trichotylomanię (F63.3). Czym charakteryzuje się każde z...

Diagnozowanie alkoholizmu

Test CAGE

jest na tyle prosty i wygodny, że zmodyfikowano go i przystosowano do wstępnego diagnozowania innych uzależnień, takich jak zakupoholizm czy patologiczny (...) hazard. Woronowicz B., Na zdrowie! Jak poradzić...

Hormony - charakterystyka, choroby endokrynologiczne

Hormony a zachowanie

w hazard jest większa u osób, które posiadają więcej dopaminy w mózgu, czyli hormonu gratyfikacji. Powodem takiego zjawiska jest to, że jednostki

Toksyczne związki

Uzależnienie od partnera

Uzależnienie od partnera

Każdy z nas, będąc w związku, w mniejszym lub większym stopniu czuje się zależny od tej drugiej, ukochanej osoby. Nie jest to jednak jeszcze w żadnym przypadku uzależnienie od partnera. Prawdziwe, chorobliwe uzależnienie od partnera oznacza utratę własnej...

Choroby i dolegliwości

Poznaj najbardziej wstydliwe męskie choroby

Poznaj najbardziej wstydliwe męskie choroby

mężczyzn zsunięcie napletka jest problematyczne lub niemożliwe, wówczas jest to stan patologiczny i nazywamy go stulejką. Przypadłość ta może mieć charakter

Uzależnienia

Terapia uzależnień

Alkohol, narkotyki, hazard - uzależnienia wywołane tymi używkami są niezwykle ciężkie do wyleczenia. Depresja, uczucie paniki, lęku, paranoja są tylko mała częścią dolegliwości wywołanymi przez używki. Same dobre chęci, by się...

Psychologia

Uzależnienia

, nikotynizm, seksoholizm i hazard. Nałogi niszczą człowieka powoli, ale skutecznie. Wyzwolić się od nich jest bardzo trudno. Najczęściej potrzebna

Zabiegi

Adenotomia

Adenotomia jest rodzajem zabiegu chirurgicznego, podczas którego usuwa się patologicznie duży migdałek gardłowy (trzeci migdał). Zabieg przeprowadzany jest głównie u dzieci powyżej trzeciego roku życia. Wskazaniem do niego jest wspomniany...