Przyjmowali witaminę D. Ponad połowa przestała narzekać na objawy
Witamina D odgrywa znacznie większą rolę, niż wielu osobom się wydaje. Wpływa na odporność, gospodarkę hormonalną, funkcjonowanie układu nerwowego i pracę mięśni. Coraz więcej badań wskazuje też na jej znaczenie w chorobach przewlekłych.
Witamina D a choroby przewlekłe. To kluczowe wsparcie całego organizmu
W tym artykule:
Witamina D a choroby układu nerwowego i pokarmowego
Na konferencji ECTRIMS przedstawiono wyniki badania D-Lay-MS, które dotyczyło osób z tzw. klinicznie izolowanym zespołem (CIS), czyli pierwszym epizodem objawów wskazujących na stwardnienie rozsiane (SM).
W badaniu z udziałem 303 dorosłych (średnia wieku 34 lata) wykazano, że suplementacja wysokimi dawkami witaminy D3 mogła opóźnić pojawienie się kolejnych objawów choroby, co sugeruje działanie ochronne wobec układu nerwowego.
Z kolei przegląd badań opublikowany w czasopiśmie "Critical Reviews in Food Science and Nutrition" wykazał, że suplementacja witaminy D poprawia jakość życia osób z IBS.
Tego nie wiesz o witaminie D
U ponad połowy badanych (56,7 proc.) objawy takie jak bóle brzucha, biegunki czy zaparcia ustąpiły całkowicie. U kolejnych 36,1 proc. dolegliwości znacząco się złagodziły.
Nowe wytyczne dotyczące suplementacji
Zgodnie z polskimi wytycznymi opublikowanymi w "Nutrients":
dieta nie jest w stanie pokryć zapotrzebowania na witaminę D, nawet przy zróżnicowanym jadłospisie,
ekspozycja na słońce w naszym klimacie jest niewystarczająca od września do marca, a u osób pracujących w budynkach nawet latem,
suplementacja jest zalecana w okresie jesienno-zimowym dla wszystkich, a u osób o niskiej ekspozycji na światło – przez cały rok.
Wytyczne wskazują, że dawkę należy dobierać w zależności od masy ciała:
osoby ważące do 75 kg: 2000 IU (jednostek międzynarodowych) dziennie,
osoby ważące powyżej 75 kg: 4000 IU dziennie.
Ryzyko nadmiernej suplementacji
Należy pamiętać, że witamina D jest rozpuszczalna w tłuszczach i kumuluje się w organizmie. Przekraczanie zalecanych dawek może prowadzić do:
hiperkalcemii (zbyt wysokiego stężenia wapnia we krwi),
zwapnień w nerkach i tkankach miękkich,
zaburzeń pracy serca,
objawów neuropsychiatrycznych, takich jak drażliwość, obniżenie koncentracji czy depresja.
Dominika Najda, dziennikarka Wirtualnej Polski
Źródła
- ECTRIMS
- Critical Reviews in Food Science and Nutrition
- Nutrients
- Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
