Reimplantacja zęba

Istnieją dwa rodzaje tego zabiegu dentystycznego:

• reimplantacja zęba po urazie – zabieg dentystyczny polegający na umieszczeniu utraconego zęba w pustym zębodole;
• reimplantacja zamierzona – zabieg dentystyczny polegający na zamierzonym usunięciu zęba i ponownym wstawieniu go do zębodołu. Przed wykonaniem reimplantacji zęba zaleca się zastosowanie antybiotykoterapii, usunięcie złogów nazębnych, sprawdzenie stanu przyzębia brzeżnego i odkażenie jamy ustnej. Zabieg ponownego wstawienia zęba odbywa się w warunkach jałowych, stosując miejscowe znieczulenie. Usuwanie zęba u stomatologa wykonuje się zazwyczaj za pomocą kleszczy płaskimi dziobami. Odradza się stosowanie dźwigni, gdyż może to spowodować uszkodzenie przedsionkowej lub językowej blaszki kostnej zębodołu. W trakcie wykonywania zabiegu ząb przechowywany jest w fizjologicznym roztworze soli, co daje gwarancję żywotności komórek ozębnej. Reimplantację przeprowadza się powoli i delikatnie, by zachować szparę ozębną. Wstawiony ponownie ząb należy wyłączyć ze zgryzu, by ograniczyć jego zużywanie się.

Kontrola zęba po zabiegu reimplantacji

W celu kontrolowania stanu zęba po reimplantacji zaleca się wykonywanie badań klinicznych i radiologicznych. Pierwsze z nich pozwalają określić:

• dolegliwości bólowe;
• ruchomości patologiczne;
• objawy zapalenia przyzębia;
• zaburzenia czucia.

Jeśli chodzi o badania radiologiczne, to umożliwiają one ocenienie rozwoju resorpcji korzenia oraz obecności zmian w tkankach okołowierzchołkowych lub całkowitego odtworzenia przestrzeni ozębnej.

W przypadku wybicia zęba najważniejsza jest jak najszybsza reimplantacja. Największe szanse na implantację zęba istnieją przez 30 minut od jego wybicia. Po dwóch godzinach zabieg ten staje się właściwie bezskuteczny, gdyż z każdą upływającą minutą umiera coraz więcej komórek korzenia zęba. Gdy następuje wybicie zęba, należy go tylko przemyć wodą, a następnie umieścić go z powrotem na miejscu i jak najszybciej udać się do dentysty. Leczenie ułamanego lub ukruszonego zęba zależy od stopnia jego uszkodzenia. Czasem wystarczy tylko kosmetyczna korekta zęba i jego wygładzenie. Zdarzają się także przypadki, w których konieczne będzie kanałowe leczenie zęba lub jego usunięcie. W tym ostatnim przypadku stosowana jest reimplantacja usuniętego zęba. O zastosowaniu konkretnej metody leczenia każdorazowo decyduje lekarz, opierając się na fizycznym oglądzie zęba i wyniku badania rentgenograficznego. Zęby, które zostały trwale usunięte należy koniecznie zastąpić nowymi. W innym przypadku pojawią się trudności z przeżuwaniem pokarmów, mówieniem. Pozostałe zęby ulegną przesunięciu i mogą pojawić się zaburzenia ze strony stawu skroniowo- żuchwowego oraz osłabienie żuchwy. Jeżeli nie jest możliwe wstawienie zęba pacjenta, wykonywane są mosty, protezy lub wstawiane są implanty.

Źródła

1. Przebieg gojenia tkanek po zabiegach autotransplantacji zębów
2. Knuchalska-Karwan Z. Stomatologia wieku podeszłego, Czelej, Lublin 2009, ISBN 978-83-7563-062-6
3. Bain C.A. Planowanie leczenia stomatologicznego, Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-89581-14-0
4. Banach J., Jańczuk Z., Choroby błony śluzowej jamy ustnej i przyzębia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2784-5