Roślina uważana za chwast. Tak działa na nerki i wątrobę

Podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria), znany także jako kozia stópka, śnitka czy giersz, od dawna był wykorzystywany w leczeniu podagry, czyli dny moczanowej. Jego nazwa nie jest przypadkowa. Zawiera przeciwzapalne związki, takie jak falkarinol, które pomagają łagodzić obrzęk i ból związany z chorobami stawów i zaburzeniami metabolizmu.

Badacze z Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie opublikowali w czasopiśmie "Pharmaceuticals" wyniki badań potwierdzające silne właściwości przeciwutleniające podagrycznika. Neutralizując wolne rodniki, roślina chroni komórki przed stresem oksydacyjnym, spowalniając proces starzenia się organizmu.

Roślina wspiera funkcjonowanie nerek i może łagodzić stany zapalne w drogach moczowych. Wykazuje też działanie wspierające detoksykację i regenerację wątroby, choć mniej udokumentowane niż w przypadku innych narządów.

Dzięki swoim właściwościom podagrycznik pospolity może być stosowany profilaktycznie i terapeutycznie w schorzeniach związanych ze:

• stanami zapalnymi,

• chorobami sercowo-naczyniowymi,

• chorobami neurodegeneracyjnymi,

• otyłością.

Tradycyjnie używano go również w formie okładów przyspieszających gojenie ran oraz w problemach układu trawiennego, takich jak biegunki czy zaparcia.

Roślina ta jest ceniona także za zawartość cennych minerałów i witamin. Ma prostą łodygę, jajowate liście i białe kwiaty zebrane w baldachy. Młode liście podagrycznika są jadalne i mogą być dodawane do sałatek czy zup. Napary przygotowuje się, parząc liście w gorącej wodzie przez 10–15 minut.

Podagrycznik pospolity jest rośliną występującą powszechnie w Polsce i wielu częściach Europy. Oto gdzie można go znaleźć:

• lasy liściaste i mieszane: szczególnie chętnie rośnie w cienistych, wilgotnych lasach – np. grądach i łęgach,

• zarośla i obrzeża lasów: często pojawia się na skrajach lasów, w zaroślach oraz wzdłuż cieków wodnych,

• parki, ogrody i przydomowe działki: bywa uprawiany (choć czasem nieświadomie), ale często rozprzestrzenia się samodzielnie. Uważany jest wręcz za uciążliwy chwast w ogrodach,

• rowy, pobocza dróg i przychacia: występuje w miejscach ruderalnych, gdzie gleba jest żyzna i wilgotna.

Źródła:

• K. Sawicka, M. Sawicki, M. Bogucka-Kocka, "Aegopodium podagraria L. – Morphological Characteristics, Traditional Use in Medicine, Phytochemical Composition and Biological Properties", 2022, Pharmaceuticals.

Źródła

1. Polsat News