Rybiki cukrowe – wygląd i występowanie. Jak się ich pozbyć?

Rybiki cukrowe (Lepisma saccharina), znane także jako srebrzyki, to małe szkodniki, które pojawiają się w mieszkaniach. Swoją nazwę zawdzięczają podobieństwu do ryb i preferencjom żywieniowym. Zalicza się je do do szczeciogonków (Thysanura).

Szczegółowa systematyka wygląda następująco:

• domena – eukarionty,
• królestwo – zwierzęta,
• typ – stawonogi,
• podtyp – tchawkowce,
• gromada – owady,
• podgromada - owady bezskrzydłe,
• rząd – rybiki,
• rodzina – Lepismatidae,
• gatunek - rybik cukrowy.

Rybik cukrowy jest malutki. Zwykle jego długość nie przekracza 10 milimetrów. Ma srebrzyste ciało pokryte chitynowym pancerzem. Przypomina srebrną rybkę. Ma długie, nitkowate czułki i kilka par odnóży. Przy końcu odwłoka posiada trzy szczecinki. Nie ma skrzydeł. Jest bardzo zwinny i trudny do złapania.

Naturalnymi wrogami rybików są skorki pospolite (Forficula auricularia), pareczniki z gatunku Scutigera coleoptrata oraz pająki, choć atakować je mogą również zwierzęta domowe, takie jak koty czy psy.

Rybiki cukrowe w naturalnych warunkach występują w regionach tropikalnych. Lubią zarówno dużą wilgotność, jak i wysoką temperaturę. W Polsce można je spotkać w mieszkaniach i domach, najczęściej w łazienkach, ale także w piekarniach i innych ciepłych i dość wilgotnych pomieszczeniach, w których może znaleźć pożywienie. W warunkach naturalnych nie występują.

Srebrzyki najczęściej pojawiają się w mieszkaniach położnych w bloku, które są słabo wentylowane lub mają zbyt szczelne okna. Ponieważ nie lubią światła, prowadzą nocny tryb życia. Wówczas wychodzą na żer. W ciągu dnia kryją się w ciemnościach: w szczelinach, odpływach i rurach, ciemnych kątach czy szafkach. Rybiki cukrowe szybko się rozmnażają i długo żyją.

Rybiki cukrowe żywią się głównie cukrami oraz skrobią. Ulubiony pokarm rybika cukrowego stanowią kleje organiczne, resztki jedzenia, cukry, a także martwe owady. Lubią też papier i tkaniny. Bez pożywienia mogą przeżyć nawet rok.

Srebrzyki nie stanowią bezpośredniego zagrożenia dla człowieka, choć mogą być szkodnikami, ponieważ niszczą dokumenty, papierowe przedmioty, tapety i firanki. Niemniej nie przenoszą żadnych chorób i nie gryzą.

Rybiki, oprócz tego, że mogą niszczyć różne przedmioty, nie wyglądają estetycznie. Jak można je usunąć z mieszkania?

Jak się pozbyć rybików? Sposób na ich zwalczenie jest kilka. Przede wszystkim można rozłożyć pułapki w pomieszczeniach, w których występują. W sklepach można kupić na przykład lep na rybiki. Pułapki można też zrobić samodzielnie, smarując tekturę grubą warstwą płynnego miodu.

Z pomocą przychodzą również domowe sposoby na rybiki. Można na przykład wymieszać cukier puder z kwasem borowym lub boraksem, po czym posypać mieszanką miejsca występowania nieproszonych gości. Zabieg powtarza się co kilka dni.

Można również stosować aerozole przeznaczone do zwalczania owadów, które można nabyć w rożnych punktach. Ponieważ owady nie lubią intensywnych zapachów, w pomieszczeniach można rozłożyć różne zioła i przyprawy, takie jak:

• rozmaryn,
• lawenda,
• cynamon,
• miłorząb,
• wrotycz,
• cytryna.

Bardzo ważne jest, by pamiętać o tym, jakie warunki sprzyjają pojawieniu się rybików cukrowych. Co pozwoli uniknąć zagnieżdżenia się intruzów? Kluczowe jest:

• utrzymywanie mieszkania w czystości (srebrzyki nie lubią miejsc suchych i czystych),
• wietrzenie pomieszczeń (głównie łazienki po kąpieli). W pomieszczeniach, w których gromadzi się wilgoć, warto rozstawić pochłaniacze wilgoci,
• sprzątanie i niepozostawianie resztek jedzenia (produkty spożywcze należy przechowywać w szczelnie zamkniętych pojemnikach),
• wypełnianie szczelin, podklejanie tapet czy listew przypodłogowych,
• wycieranie do sucha powierzchni, które są mokre i wilgotne, przez co mogą się na nich tworzyć grzyby i pleśnie,
• czyszczenie wywietrzników i wszystkich elementów instalacji wentylacyjnej oraz regularne kontrole kominiarskie,
• zmniejszenie ilość przedmiotów w łazience.