Skala APGAR - punktacja, co po teście APGAR

Skala APGAR jest stosowana zaraz po porodzie. Lekarz lub położna mogą przyznać od zera do dwóch punktów w skali APGAR, za każdy z pięciu parametrów. Oceniane są: zabarwienie skóry, czynności serca, reakcja na bodźce, oddech i napięcie mięśniowe. Dzieci, które uzyskały mniej niż 3 punkty, oddawane są natychmiast pod opiekę neonatologa i przebywają na oddziale intensywnej terapii.

Jeśli noworodek został oceniony na 4, 5, 6 lub 7 punktów w skali APGAR, to oznacza, że jest w średnim stanie. Taki maluszek oddycha słabo i nieregularnie, nie płacze, wykonuje tylko pojedyncze ruchy, słabo reaguje na bodźce, ma zasinione dłonie i stopy, a jego serduszko wykonuje mniej niż 100 uderzeń na minutę.

Oczywiście najlepiej, jeśli dziecko otrzyma 8-10 punktów. Oznacza to, że jest zdrowe i świetnie przystosowane do życia pozamacicznego. Ruchliwość, stabilny oddech, prawidłowe napięcie mięśniowe, różowy kolor skóry i krzyk to jego znaki rozpoznawcze.

Po teście APGAR dziecko często umieszcza się pod promiennikiem cieplnym, gdzie pielęgniarka zakłada tasiemki na rączki z danymi jego i matki. Wtedy też maluszek jest mierzony i ważony. Długość ciemieniowo-siedzeniowo-piętową mierzy się bez prostowania nóżek, by chronić panewki stawów biodrowych.

Jeszcze na sali porodowej neonatolog sprawdza, czy dziecko nie ma poważnych wad wrodzonych. Najpierw zwraca uwagę przede wszystkim na drożność przełyku i odbytu (takie badanie musi się odbyć przed pierwszym karmieniem piersią) oraz sprawdza tętno w tętnicach udowych, by wykluczyć wady aorty.

Po ocenie dziecka za pomocą skali APGAR i wykonaniu innych podstawowych badań dziecko trafia do matki. Jej bliskość zapewnia mu poczucie bezpieczeństwa. Świeżo upieczona mama przez pierwsze 15-30 minut obserwuje wzmożoną aktywność noworodka. Dzidziuś rusza się, drży, płacze. W końcu uspokaja się i zasypia na 60-100 minut.

W kolejnych godzinach pojawiają się aktywne okresy, kiedy dziecko ma przyspieszony oddech i odruch wymiotny. Oczyszcza w ten sposób drogi oddechowe z resztek wód płodowych.

Pierwsze dni dziecka po porodzie to szczepienie przeciw WZW typu B i przeciw gruźlicy. Noworodki dostają także witaminę K. W trzeciej dobie życia wykonuje się badanie screeningowe (wykrywające choroby metaboliczne – fenyloketonurię i hipotyreozę). Przed wypisaniem do domu przeprowadzane jest również badanie słuchu.

Matka i dziecko pozostają w szpitalu około 3 dni, chyba że poród odbywał się drogą cesarskiego cięcia. Wtedy pobyt wydłuża się o 48 godzin. O tym, jak długo dziecko musi pozostać w szpitalu, decyduje również wynik punktacji w skali APGAR. Noworodek z problemami neurologicznymi czy innymi wadami rozwojowymi musi zostać w szpitalu dłużej, czasem konieczna jest rehabilitacja od pierwszych dni życia maluszka.