Spojenie łonowe – budowa, rozejście spojenia łonowego

Spojenie łonowe stanowi połączenie kości łonowych miednicy. W skład spojeń wchodzą powierzchnie spojeniowe pokryte warstwą chrząstki szklistej i krążek miedzyłonowy, który składa się z tkanki włóknistej. Spojenie łonowe chroni macicę przed urazami. Budowa spojenia u mężczyzn znacznie się różni. W przeciwieństwie do kobiecego jest wysoka oraz ma kąt ostry pomiędzy dolnymi gałęziami kości łonowych. W przypadku, gdy więzadła są zbyt rozluźnione kości łonowe rozsuwają się na boki. Skutkuje to wystąpieniem rozejścia spojenia łonowego.

W przypadku rozejścia spojenia łonowego można odnotować następujące objawy:

• Styl chodzenia nazywany „kaczym chodem”;
• Ból w okolicy spojenia łonowego, który nasila się podczas chodzenia;
• Promieniujący ból do ud oraz kości krzyżowej;
• Nasilenie bólu przy wstawaniu i dźwiganiu przedmiotów;
• Niektóre kobiety słyszą charakterystyczne trzaskanie podczas chodzenia.

Do przyczyn rozejścia spojenia łonowego zalicza się:

• Zbyt dużą masę dziecka;
• Długi czas porodu;
• Poród kleszczowy.

Rzadko natomiast rozejście następuje w wyniku urazów mechanicznych.

Rozejście spojenia łonowego może być stwierdzone po klasycznym badaniu ginekologicznym. Jeśli między kośćmi miednicy brakuje połączenia może dojść do cesarskiego cięcia. Czasami rozejściu towarzyszy krwiak pozałonowy, który wymaga szybkiego leczenia.

Przy rozejściu spojenia łonowego u kobiet w ciąży stosuje się środki przeciwbólowe. Osobom zmagającym się z tym problemem lekarze zalecają odpoczynek, unikanie podnoszenia ciężarów i wysiłku fizycznego oraz dietę wzmacniającą układ kostny. Czasem zaleca się również noszenie pasa biodrowego, który zapobiega rozchodzeniu się spojenia. Po porodzie dodatkowo może być konieczna rehabilitacja. Bardzo rzadko schorzenie wymaga zabiegu operacyjnego.