Szczepienie przeciw WZW B

Szczepienie przeciw WZW B obowiązkowo powinno zostać wykonane u niemowląt, jak i osób należących do grupy wysokiego ryzyka. Wirusowe zapalenie wątroby typu B to schorzenie wywołane wirusem HBV. Charakteryzuje się ono ostrym przebiegiem i może prowadzić do marskości wątroby, a ta wskutek nieodpowiedniego leczenia - do śmierci. Dlatego profilaktyka WZW typu B jest bardzo ważna. Z poniższego artykułu dowiesz się, kto i kiedy powinien poddać się szczepieniu przeciwko WZW typu B.

1. Czym jest WZB typu B?

Wirusowe zapalenie wątroby typu B to tzw. "żółtaczka wszczepienna", którą powoduje wirus HBV. Najczęściej do zakażenia żółtaczką dochodzi w placówkach służby zdrowia - podczas wykonywania różnych zabiegów medycznych i dentystycznych, w gabinetach kosmetycznych i studiach tatuażu, poprzez zarażenie dziecka przez zakażoną matkę, przetoczenie krwi lub jej preparatów (obecnie traci na znaczeniu gdyż krwiodawcy są dokładnie badani w tym kierunku) lub w czasie przypadkowych kontaktów seksualnych z osobą chorą na wirusowe zapalenie wątroby typu B. Wirus WZB typu B jest 100 razy bardziej zakaźny niż wirus HIV, a do zarażenia może dojść poprzez kontakt ze śladową ilością krwi (0,00004 ml krwi).

Zobacz film: "Szczepienia zapobiegające WZW B"

Wirusowe zapalenie wątroby rozwija się 20 do 180 dni po kontakcie z drobnoustrojem. Początkowych objawów może w ogóle nie być, i tak u dzieci jest najczęściej, mogą także wystąpić w postaci gorączki, stanu podgorączkowego, wymiotów, nudności, bólów brzucha i wreszcie zażółcenia skóry i śluzówek, odbarwienia stolca, ciemnej barwy moczu. U dzieci przebieg najczęściej jest łagodny, lecz im młodsze dziecko tym szanse na szybkie wyzdrowienie są mniejsze. U dorosłych w znacznie mniejszym odsetku przypadków (2-5%) ostre objawy przechodzą w zakażenie przewlekłe. U najmłodszych dzieci tj. noworodków i niemowląt w ponad 90% układ odpornościowy nie potrafi zniszczyć wirusa i zakażenie się przewleka. U nieco starszych w wieku 1-5 lat ryzyko to wynosi 30%, po 6 roku życia - 10-20%. Przewlekły proces zapalny prowadzi do zniszczenia i upośledzenia funkcji wątroby a po wielu latach może powodować rozwój raka wątroby.

2. Szczepionka WZW B

Możliwość zarażenia żółtaczką typu B jest bardzo duża, a ryzyko zagrożenia chorobą nie może być przez nas kontrolowane, dlatego zaleca się wykonanie szczepienia przeciw WZW B. Na ogół jest ono dobrze tolerowane, a skutki uboczne, jak ból głowy, lekkie osłabienie, podwyższenie temperatury, wysypki czy reakcje alergiczne utrzymują się nie dłużej niż 2 - 3 dni.

2.1. Szczepienia na WZW B w kalendarzu szczepień

Kalendarz szczepień to dokument regulujący program szczepień. W swoim spisie zawiera szczepienia obowiązkowe (bezpłatne) i szczepienia zalecane - opłacane przez pacjenta. Do pierwszej grupy należą szczepienia przeciwko: gruźlicy, błonicy, krztuścowi, polio (poliomyelitis), odrze, śwince, różyczce, tężcowi oraz wspomniane szczepienie przeciw żółtaczce typu B (wirusowemu zapaleniu wątroby typu B) oraz przeciwko zakażeniom Hib. Do szczepień zalecanych zalicza się: szczepienia zapobiegające takim chorobom jak: biegunki rotawirusowe, WZW typu B dla grup nieobjętych szczepieniami obowiązkowymi, WZW typu A, grypa, kleszczowe zapalenie mózgu, ospa wietrzna oraz zakażenia wywołane przez pneumokoki.

2.2. Kto powinien się zaszczepić na WZW typu B?

  • Szczepienie dzieci i młodzieży

Przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B szczepione są noworodki w pierwszej dobie życia.

Szczepienie przeciw WZW B
Szczepienie przeciw WZW B

Wirus zapalenia wątroby typu B powoduje zapalenie wątroby typu B. Jest to jedna z najczęstszych chorób...

zobacz galerię

To bardzo ważne, by uchronić słaby jeszcze organizm dziecka przed ewentualnym zakażeniem. Organizm, który nie wykształcił jeszcze odporności, nie ma szans się bronić, a więc jest skazany na przegraną. Pierwsza dawka szczepionki przeciw WZW typu B podawana jest wraz ze szczepionką przeciw gruźlicy, kolejne w 2 i 7 miesiącu życia. Zastrzyk można wykonać także 14-latkom, pod warunkiem, że nie przebyły one szczepienia obowiązkowego lub zalecanego.

  • Szczepienie dla osób z grupy ryzyka

Niektóre osoby są szczególnie narażone na zakażenie wirusem HBV. Są to pracownicy medyczni, uczniowie szkół medycznych i studenci medycyny, nosiciele wirusa HBV, członkowie rodziny osoby zakażonej, którzy mają z nią bezpośredni kontakt, chorzy na nerki, w szczególności dializowani, zakażeni wirusem HCV, dzieci z defektem odporności, osoby zakażone wirusem HIV, a także pacjenci przygotowujący się do operacji wykonywanych w krążeniu pozaustrojowym. Powinni oni przyjąć 3 dawki szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

  • Zalecana szczepionka przeciw WZW typu B

Zalecane jest także zaszczepienie przeciw WZW typu B wszystkich osób, które dotychczas nie przyjęły szczepionki - w szczególności dzieci, młodzież i seniorów. Szczepić muszą się także osoby przewlekle chore.

2.3. Jak wygląda szczepienie przeciwko WZW typu B?

Polska jako jedna z nielicznych krajów wprowadziła szczepienie przeciwko WZW typu B do programu obowiązkowych szczepień profilaktycznych. Szczepienie polega na podaniu 3 dawek:

  • 1 dawka – w dowolnym czasie,
  • 2 dawka – 1 miesiąc po podaniu pierwszej dawki,
  • 3 dawka – 6 miesięcy po podaniu drugiej dawki.

Dla osób, które muszą z jakichś względów zostać szybko uodpornione- przed zabiegiem operacyjnym czy wyjazdem do krajów o zwiększonej zachorowalności - można zastosować schemat 0-7-21 dni oraz szczepienie przypominające po 12 miesiącach. Taka możliwość szczepienia zarejestrowana jest tylko dla jednego preparatu szczepionki z dostępnych w Polsce.

Pierwszą dawkę noworodkom podaje się zazwyczaj w pierwszej dobie po urodzeniu razem z szczepionką przeciwgruźliczą. Wcześniaki należy szczepić tak samo jak noworodki urodzone o czasie w ciągu 24 godzin. Szczepionka może być u takich dzieci, zwłaszcza urodzonych z masą ciała mniejszą niż 2000g mniej efektywna, ale po podaniu drugiej jej dawki po pierwszym miesiącu życia szczepienie generuje taką samą odporność jak u dzieci urodzonych o czasie.

Wstrzykiwany preparat zawiera HbsAg - antygen powierzchniowy, który stanowi płaszcz wirusa. Tego typu szczepienie to szczepienie czynne. Pojedyncze dawki szczepionki, tzw. dawki przypominające, podaje się pracownikom służby zdrowia, którzy bezpośrednio narażeni są na zakażenie wirusem HBV.

Czasami stosuje się szczepienie skojarzone, tj. łącznie przeciwko WZW typu B i WZW typu A. Szczepionka daje pełną odporność na wirusowe zapalenie wątroby typu B. Aby sprawdzić po latach ilość przeciwciał w organizmie, należy wykonać test z krwi.

Niekiedy stosuje się także szczepienie WZW typu B bierne, polegające na podaniu swoistej immunoglobuliny anty-HBs. Taką szczepionkę podaje się osobom po ekspozycji na HBV - a są to pracownicy służby zdrowia, którzy ulegli zakażeniu podczas pracy z krwią osoby zakażonej.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!