Szycie krocza

Kobieta musi zostać poinformowana o konieczności nacinania krocza i jego zszycia. Miejsce nacięcia jest pozbawiane owłosienia, myte (wodą i mydłem antyseptycznym), dezynfekowane i znieczulane. Szycie krocza wykonywane jest tuż po urodzeniu łożyska przy znieczuleniu miejscowym lub krótko działającym znieczuleniu ogólnym. Zanim lekarz zajmie się zszywaniem musi chirurgicznie wymyć ręce. Krocze zostaje odkażone. W trakcie wykonywania zabiegu stan kobiety jest dokładnie kontrolowany.

Wbrew powszechnie panującej opinii, nacięcie krocza nie ułatwia porodu, ani nie powinno być stosowane u każdej kobiety rodzącej po raz pierwszy. Nacięcie krocza zwiększa ryzyko infekcji i związanych z tym powikłań, powoduje przedłużające gojenie się rany, długotrwałą bolesność krocza, a także u wielu kobiet powoduje ból w trakcie stosunku płciowego i niechęć do współżycia.

Ochronie krocza w trakcie porodu sprzyja pozycja wertykalna, wówczas kanał rodny naturalnie przystosowuje się do kształtu i rozmiarów główki dziecka. Ponadto masaż krocza, wykonywany już na 2 miesiące przed porodem, poprawia jego elastyczność. Warto zalecić kobiecie w ciąży ćwiczenia mięśni dna miednicy wykonywane już od samego początku ciąży - ułatwią one poród a także umożliwią szybszy powrót sprawności po porodzie.

Do szycia krocza potrzebne są: wziernik dwułyżeczkowy, dwa kulociągi, dwa imadła, nożyczki, pęsety, dwa korncangi, zaciski, duża łyżka Bumma, podkłady, gaziki, szwy i igły chirurgiczne. Do szycia krocza wykorzystuje się nici wchłanialne pochodzenia organicznego lub syntetycznego. Nici pochodzenia organicznego wytwarzane są z warstwy podśluzowej jelit baranich lub cielęcych, składają się z kolagenu. Przy tego typu niciach trudno przewidzieć kiedy się wchłoną, działają antygenowo, mogą przedłużać utrzymywanie się stanu zapalnego, powodują pojawianie się pooperacyjnych zrostów.

W trakcie wykonywania zabiegu pod pośladki pacjentki wkładany jest podkład jałowy. Po znieczuleniu lekarz ogląda ranę krocza i przedsionek pochwy. Wykorzystując wziernik patrzy na część pochwową szyjki macicy, sklepienia pochwy, ściany pochwy. Ważną informacją dla lekarza jest wiadomość o istnieniu dodatkowych pęknięć lub obrażeń, które mogą przyczynić się do powstania krwiaka. Pochwowa część szyjki macicy musi zostać opatrzona tak, by w przyszłości nie powstały z jej powodu stany zapalne, nadżerki.

Pierwszy szew jest wykonywany nad szczytem rany. Potem zaczyna się szyć krocze. Szwy są zakładane od więzadeł ku dołowi. Lekarz musi dobrze zbliżyć do siebie brzegi rany, ale nici nie można zbyt mocno dociskać. Po zabiegu lekarz przeprowadza badanie per rectum w celu sprawdzenia, czy nie zszyto przedniej ściany odbytnicy.

Wchłanialne nici syntetyczne wchłaniane są na drodze hydrolizy, wydalane z kałem i przez płuca. Tego typu nici nie wywołują podrażnienia, nie utrzymują stanu zapalnego, nie mają działania antygenowego, nie strzępią się, nie rwą. Nici chirurgiczne niewchłanialne wykonywane są z naturalnych produktów: lnu, jedwabiu, bawełny, stali lub z materiałów syntetycznych: poliesteru i poliamidu.

Komplikacje nacięcia krocza mogą obejmować:

• rozszerzenie nacięcia na mięśnie odbytu lub sam odbyt;
• krwawienie;
• infekcje;
• opuchnięcie;
• ból;
• krótkotrwałe obniżenie funkcji seksualnych.

Należy zaznaczyć, że jeśli dziecko musi przyjść na świat szybciej, parcie matki bez nacięcia krocza podczas porodu może uszkodzić płód. Poza tym może dojść do dużej utraty krwi i przerwania krocza, które trudno naprawić. Nacięcie krocza goi się zwykle 4-6 tygodni w zależności od wielkości nacięcia i materiału użytego do jego zszycia.

Źródła

1. Metody i materiały stosowane w szyciu rany krocza po porodzie
2. Berek J.S., Novak E. Ginekologia, Medipage, Warszawa 2008, ISBN 978-83-89769-46-6
3. Bręborowicz G. Ginekologia i położnictwo, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3082-X
4. Dębski R. Ginekologia kliniczna Tom 1-3, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-013-9