leczenie prostaty (strona 2 z 2)

Zioła na prostatę są oceniane jako skuteczne w walce z nieprzyjemnymi dolegliwościami wywoływanymi chorobami stercza. Leczenie prostaty coraz częściej przeprowadzane jest przy pomocy środków farmakologicznych. Ma to dużo zalet. Niestety większość leków wywołuje dolegliwości takie jak: obniżenie libido (pociągu płciowego), wahania ciśnienia, bóle i zawroty głowy. Często są to leki drogie. Leki ziołowe na prostatę nie pociągają za sobą powyższych skutków ubocznych. Niektóre preparaty można kupić bez recepty.

Prostata to gruczoł zaliczany do męskiego układu płciowego, znajdujący się poniżej pęcherza moczowego. Gdy funkcjonuje prawidłowo, wszystko jest w porządku. Jednak jakiekolwiek problemy i zmiany w obrębie tego gruczołu zaczynają komplikować nawet najprostsze czynności życiowe. Gdy mężczyznę dosięga zapalenie gruczołu prostaty, może on zapomnieć chociażby o jeździe na rowerze czy siedzeniu na twardym krześle. Nie mówiąc o tak podstawowych czynnościach, jak spełnianie potrzeb fizjologicznych.

Wielu dojrzałych mężczyzn zmaga się z problemem przerostu prostaty. Przypadłość ta objawia się zwiększoną częstotliwością oddawania moczu, niekontrolowanymi wyciekami moczu oraz uczuciem pełnego pęcherza nawet po mikcji. Brak podjęcia leczenia może doprowadzić do rozwoju nowotworu prostaty.

Choroby prostaty, jak zapalenie gruczołu krokowego, są poważnym problemem klinicznym, a w szczególności ich postać przewlekła. Co drugi mężczyzna cierpi na zapalenie stercza, czasami konieczne jest leczenie farmakologiczne. Leczenie prostaty polega na podaniu antybiotyków, preparatów przeciwbakteryjnych, niesterydowych leków przeciwzapalnych. W ostrych zapaleniach może dojść do powstania ropnia stercza, który czasem wytwarza przetokę do cewki moczowej i odbytnicy.

Zapalenie gruczołu krokowego może przebiegać w sposób ostry lub przewlekły. Ostre zapalenie prostaty, zazwyczaj spowodowane infekcją, ma dosyć dobre rokowanie. W przypadku zapalenia przewlekłego rokowanie jest zazwyczaj nieco gorsze. W obu przypadkach zastosowanie znajdują antybiotyki i są bodaj najlepszym wyborem postępowania leczniczego. W leczeniu ostrego zapalenia wykorzystuje się leczenie empiryczne, zaś przed rozpoczęciem terapii zapalenia przewlekłego konieczna jest ocena antybiogramu. Zastosowanie znajdują cefalosporyny, chinolony. Terapia trwa około miesiąca.

Do chorób prostaty zalicza się: rak prostaty, zapalenie gruczołu krokowego oraz łagodny rozrost prostaty. Choroby te w dużym stopniu zależą od wieku mężczyzny. Wraz z wiekiem wzrasta ryzyko wystąpienia chorób prostaty. Leczenie prostaty wymaga zazwyczaj czasu i zaangażowania ze strony pacjenta. Oprócz farmakoterapii, w leczeniu chorób prostaty coraz szersze uznanie zdobywają metody niefarmakologiczne. Poniżej kilka słów na ich temat.

W dzisiejszych czasach „złotym standardem” w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego jest przezcewkowa elektroresekcja TURP. Jest to jednak metoda obarczona znaczną liczbą powikłań, dużym odsetkiem krwawień śród- i pooperacyjnych, a jednocześnie kosztowna. Dlatego też ciągle poszukuje się nowych, doskonalszych metod leczenia zabiegowego, a jedną z nich jest mikrochirurgia laserowa wykorzystywana w leczeniu prostaty. Zalety laseru powodują, że może on być lepszy od dotychczas stosowanych metod.

Krioterapia nazywana bywa także krioablacją. Jest metodą stosowaną niekiedy w leczeniu raka prostaty i rzadko – w łagodnym przeroście prostaty. Podobnie jak w brachyterapii, przez skórę krocza do guza stercza wprowadzane są igły. Krioterapia jest zabiegiem mniej inwazyjnym niż operacja – jej skutkiem jest mniejsza utrata kwi, mniejszy ból, krótszy czas pobytu w szpitalu. Jednak jest to metoda stosowana od niedawna i nie ma badań porównujących jej skuteczność w stosunku do innych metod leczenia raka prostaty. Z tego względu krioterapia proponowana może być raczej jako leczenie uzupełniające niż samodzielna metoda.

Życie seksualne po operacji prostaty nie zawsze wraca do normy. Niestety istnieje duże prawdopodobieństwo, że po operacji wystąpią problemy z potencją, ponieważ podczas operacji często dochodzi do uszkodzenia nerwów odpowiedzialnych za powstanie wzwodu. Pocieszające jest jednak, że wielu lekarzom udaje się ocalić nerwy i życie seksualne po operacji po pewnym czasie wraca do normy. Panowie z przerwanymi nerwami też nie muszą tracić nadziei, gdyż istnieje szansa na przeszczepienie nerwów odpowiedzialnych za wzwód.

Zgodnie z definicją zaburzenia erekcji (impotencja, niemoc płciowa) polegają na niezdolności do osiągnięcia i (lub) utrzymania wzwodu prącia w stopniu wystarczającym do satysfakcjonującej aktywności seksualnej. Jednym z najczęstszych ubocznych skutków usunięcia gruczołu krokowego (stercza) jest uszkodzenie pęczków nerwowych, które przebiegają po obu jego stronach. Ponieważ są to nerwy odpowiedzialne za osiąganie i utrzymanie wzwodu, pacjent po takiej operacji może mieć przejściowe lub długotrwałe kłopoty z potencją.

Leczenie raka prostaty przy użyciu tzw. chemioterapii zapobiega namnażaniu komórek rakowych. Leki cytostatyczne ograniczają progresję nowotworu i pozwalają zwiększyć komfort życia pacjenta. Jak wygląda rak prostaty? Jakie środki farmakologiczne wykorzystuje się w chemioterapii raka prostaty? Jakie są rokowania w przypadku nowotworu gruczołu krokowego?

Zapalenie gruczołu krokowego może przebiegać w sposób ostry (krótkotrwający) lub przewlekły (trwający długo). Ostre zapalenie prostaty jest zwykle spowodowane infekcją bakteryjną i ma dosyć dobre rokowania. W przypadku zapalenia przewlekłego zwykle nie udaje się udowodnić bakteryjnej etiologii schorzenia, a rokowanie co do wyleczenia jest zazwyczaj nieco gorsze, choroba ma tendencję do nawracania. W obu przypadkach antybiotyki znajdują zastosowanie i są najprawdopodobniej najlepszym możliwym wyborem postępowania.

Ostre zapalenie gruczołu krokowego to choroba wywoływana zwykle przez te same zarazki, które wywołują infekcje dróg moczowych. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym jest E.coli, S.aureus, Proteus spp, Klebsiella spp., enterokoki. Ostre zapalenie prostaty to choroba dosyć ciężka, obejmująca często swoim zakresem cały organizm. Chorobotwórcze drobnoustroje infekujące gruczoł krokowy oraz układ moczowy mogą przedostać się do krwi, powodując bakteriemię, a nawet sepsę.

Przewlekłe zapalenie prostaty to schorzenie niezbyt często występujące i niestety słabo poznane. Zarówno jego rozpoznanie, jak i leczenie jest trudne. Choroba w znaczący, negatywny sposób wpływa na życie chorego. Może być powodem obniżenia nastroju i jakości życia. Zapalenie prostaty to choroba, która może wywoływać różne objawy – większość z nich związana jest z dolegliwościami bólowymi okolic intymnych. Ból może być zlokalizowany w kroczu, podbrzuszu, prąciu, jądrach lub odbytnicy i okolicy krzyżowej.

Bakteryjne zapalenie prostaty spowodowane jest różnymi bakteriami. Droga zakażenia to droga płciowa. Zapalenie stercza może być także powikłaniem bakteryjnego zakażenia układu moczowego. Wyróżnia się dwie postacie choroby: ostre i przewlekłe bakteryjne zapalenie stercza. W badaniu moczu i badaniu nasienia wykrywane są bakterie. Leczenie zapalenia prostaty polega na stosowaniu antybiotyków.

Łagodny rozrost gruczołu krokowego jest schorzeniem postępującym. Choroba prowadzi do ciągłego powiększania się wielkości gruczołu. Ponieważ stercz znajduje się w bliskim sąsiedztwie cewki moczowej, obejmując ją swoim obwodem, przerost może spowodować zmniejszenie przepływu cewkowego i dolegliwości takie, jak częste oddawanie moczu, czy parcia naglące. Rozwój łagodnego rozrostu gruczołu krokowego poza zaburzeniami mikcji wiąże się ze wzrostem ryzyka zatrzymania moczu i koniecznością leczenia chirurgicznego.

Męski układ rozrodczy w dużej mierze pokrywa się z układem moczowym. Inne struktury układu rozrodczego znajdują się w bezpośrednim otoczeniu układu moczowego w obrębie miednicy mniejszej. Dlatego też operacje urologiczne w dolnym odcinku układu moczowego obciążone są ryzykiem upośledzenia płodności chorego. W przypadku operacji prostaty do utraty możliwości posiadania potomstwa dochodzi prawie zawsze. Wynika to w głównej mierze z samej specyfiki zabiegów przeprowadzanych na prostacie.

Proteza cewkowa, czyli stent metalowy to bardzo mała metalowa rurka, która jest wprowadzana do cewki moczowej w celu utrzymania jej drożności. Różne procesy chorobowe mogą doprowadzić do zwężenia cewki moczowej i utrudnić, bądź uniemożliwić odprowadzanie moczu z pęcherza moczowego. Nie wolno doprowadzić do zatrzymania moczu u pacjenta, gdyż poza oczywistymi dolegliwościami związanymi z przepełnionym pęcherzem sytuacja taka może doprowadzić do uszkodzenia nerek.

Radioterapia to niszczenie komórek nowotworowych za pomocą promieniowania X. Niestety także zdrowe komórki organizmu źle znoszą promieniowanie (co jest przyczyną skutków ubocznych towarzyszącym leczeniu), a po ustaniu radioterapii zazwyczaj mogą powrócić do dobrego stanu. Komórki nowotworowe różnią się od prawidłowych komórek organizmu i przez to mogą być bardziej wrażliwe na niektóre czynniki, np. promieniowanie radioaktywne. Radioterapię wykorzystuje się także w leczeniu prostaty.

Przezcewkowe nacięcie prostaty (TUIP) jest to jedna z chirurgicznych metod leczenia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Stosowana jest w celu poprawy przepływu moczu i złagodzenia objawów stosunkowo niewielkiego przerostu (do 35 gram). Łagodny rozrost prostaty jest jednym z najczęstszych schorzeń dotykających mężczyzn po 40 roku życia. Dotyczy blisko połowy z tych, którzy ukończyli 50. rok życia, natomiast powyżej 80. roku życia zmiany o tym charakterze obserwuje się już u ponad 90% mężczyzn.

Rozrost gruczołu krokowego to schorzenie występujące często u mężczyzn po 50 roku życia. Przyczyną choroby jest proliferacja komórek nabłonka gruczołowego oraz komórek mięśniowych gładkich i komórek tkanki łącznej tworzących włóknisto-mięśniowy miąższ narządu. Z punktu widzenia histologicznego, rozrost gruczołu krokowego jest łagodnym nowotworem. Najprawdopodobniej rozwój schorzenia związany jest z zachodzącymi wraz z wiekiem zmianami poziomu hormonów płciowych takich jak testosteron, dihydrotestosteron oraz estrogeny.