usunięcie guza piersi

Jedną z metod rekonstrukcji piersi po mastektomii jest wszczepienie implantu (endoprotezy), jednak w niektórych przypadkach operację wszczepienia implantu wykonuje się w dwóch etapach, z których pierwszy stanowi umieszczenie pod mięśniem piersiowym większym tzw. ekspander, czyli rozprężacza tkankowego.

Wszczepienie implantów, czyli endoprotez piersi, to jedna z dwóch metod rekonstrukcji piersi po mastektomii całkowitej. Tego typu operacja polega na umieszczeniu w miejscu po mastektomii sztucznej „poduszeczki”, wypełnionej żelem silikonowym bądź fizjologicznym roztworem soli. Endoprotezy piersi dzielimy na dwie grupy - silikonowe i solne, w zależności od materiału, którym są wypełnione. Implanty silikonowe zawierają żel silikonowy, a implanty solne sól fizjologiczną.

Użycie tkanek własnych pacjentki w celu zrekonstruowania usuniętej piersi jest alternatywą dla wszczepienia silikonowego lub solnego implantu (proteza piersi). Zabiegi te noszą nazwę przeszczepienia płata wyspowego skórno-mięśniowego. Tego typu operacje polegają na pobraniu fragmentu mięśnia wraz z pokrywającymi go skórą i tłuszczem i przeszczepieniu ich, poprzez tunel wytworzony pod skórą, w miejsce po mastektomii, gdzie formuje się z nich piersi.

Rozpoznanie raka piersi i decyzja o chirurgicznym leczeniu nie zawsze wiążą się z wyrokiem utraty piersi, czyli mastektomią całkowitą. Czasem możliwa jest mastektomia częściowa, czyli wycięcie tylko chorej części gruczołu, z takim samym efektem w postaci wyleczenia, jak przy wykonaniu całkowitej mastektomii. Operację taką nazywamy zabiegiem oszczędzającym pierś (z angielskiego BCT - breast conserving treatment).

Rekonstrukcja piersi to zabieg polegający na odtworzeniu zarysu piersi wraz z brodawką i jej otoczką, jeśli jest to pożądane. Celem rekonstrukcji jest odtworzenie naturalnie wyglądającej, symetrycznej piersi, jak najbardziej podobnej do drugiej, zdrowej i zaoszczędzonej. Piersi mają wyglądać identycznie, gdy kobieta ma na sobie biustonosz. Nago, piersi nigdy nie będą takie same, niezależnie od rodzaju operacji, którą przeprowadzono. Procedury te powinny być dobierane indywidualnie, niejako „szyte na miarę” danej pacjentki.

W krótkim okresie po operacyjnym odtworzeniu piersi, obserwować można dość często występujące powikłania, mogące pojawić się zarówno po wszczepieniu implantu, jak i rekonstrukcji z użyciem płata skórno-mięśniowego. Personel oddziału, w którym wykonano operację, jest przygotowany do tego, aby zaradzić każdemu z tych powikłań jeszcze w ramach pobytu na oddziale. Bardziej palące są powikłania odległe w czasie. Ich opis przedstawiony zostanie z podziałem na rodzaj operacji odtwórczej, którą wybrano dla kobiety po mastektomii.

Chemioterapia jest to leczenie systemowe mające na celu zniszczenie niewykrywalnych w standardowych badaniach ognisk nowotworowych. Wczesne zastosowanie leczenia może zabezpieczyć przed powstaniem przerzutów raka do innych narządów, które mogą się wytworzyć już na początku istnienia i rozwoju raka piersi. Wybór metody leczenia zależy od wielu czynników m.in. od wieku chorej, stopnia zaawansowania nowotworu oraz stopnia jego złośliwości.

Ćwiczenia po mastektomii mają pomóc kobiecie po operacji powrócić do sprawności ruchowej. Amputacja piersi to dla kobiety całkiem nowa sytuacja, z którą niełatwo się pogodzić. Życie po mastektomii wymaga psychicznego uporania się z faktem straty piersi i pokonania bólu oraz dolegliwości związanych z operacją. Pierwsze tygodnie to nauka cierpliwości. Pokonanie traumy psychicznej i gimnastyka po mastektomii są prostsze, gdy zdecydujesz się na wsparcie psychologa, fizjoterapeuty bądź ochotniczek ze stowarzyszeń Amazonek.

Badania przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych wskazują, iż lek obniżający poziom estrogenów prowadzi do redukcji guza, a tym samym zmniejsza konieczność mastektomii u pacjentek z rakiem piersi II lub III stopnia.