Skąd biorą się dziury w emmentalu?
Emmental jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych serów żółtych. Pierwowzorem serów tego typu jest Emmentaler pochodzący ze szwajcarskiej doliny rzeki Emme. Tradycyjny Emmentaler AOP wytwarza się z mleka krowiego, a następnie pozostawia do dojrzewania przez co najmniej cztery miesiące. Młodszy ser ma łagodny, lekko słodkawy smak. Wraz z upływem czasu jego aromat staje się bardziej intensywny i pikantny.
Za powstawanie dziur odpowiadają bakterie uczestniczące w fermentacji propionowej. Wytwarzają one dwutlenek węgla, który gromadzi się w zwartej masie serowej. Ponieważ gaz nie może wydostać się przez twardniejącą skórkę, formuje okrągłe otwory. Proces ten wpływa również na lekko orzechowy smak emmentalu.
Czy osoby z nietolerancją laktozy mogą jeść emmental?
Nietolerancja laktozy nie zawsze oznacza konieczność całkowitego wyeliminowania serów. W długo dojrzewających odmianach cukier mleczny jest w dużej mierze rozkładany już podczas produkcji.
Bakterie kwasu mlekowego przekształcają laktozę w kwas mlekowy. W przypadku tradycyjnego Emmentalera AOP proces ten zachodzi bardzo szybko, dlatego gotowy produkt jest uznawany za naturalnie bezlaktozowy.
Nie każdy ser oznaczony jako emmental powstaje jednak według identycznej receptury. Nazwa ta jest stosowana również przez producentów spoza Szwajcarii. Osoby szczególnie wrażliwe na laktozę powinny więc sprawdzać informacje umieszczone na opakowaniu, w tym skład i deklarowaną zawartość cukru mlecznego.
Dużo białka, wapnia i witaminy B12
Emmental ma wysoką wartość odżywczą, ale także znaczną kaloryczność. W 100 g produktu znajduje się zazwyczaj około 380-400 kcal, 28-29 g białka oraz 29-31 g tłuszczu. Zawartość węglowodanów jest niewielka.
Ser dostarcza pełnowartościowego białka, które jest potrzebne m.in. do budowy i regeneracji tkanek. Stanowi również bogate źródło wapnia i fosforu, wspierających prawidłową kondycję kości oraz zębów.
W jego składzie znajduje się także witamina B12, uczestnicząca w produkcji czerwonych krwinek i prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego. Emmental zawiera ponadto witaminę A i inne witaminy z grupy B.
Tradycyjny Emmentaler AOP może wyróżniać się stosunkowo niewielką ilością soli. Poszczególne produkty dostępne w sklepach różnią się jednak składem, dlatego warto porównywać ich etykiety.
Zdrowy dodatek, ale nie bez ograniczeń
Emmental dobrze się topi, dlatego często trafia do tostów, zapiekanek, omletów, makaronów czy fondue. Można dodawać go także do sałatek albo łączyć z warzywami, pełnoziarnistym pieczywem, orzechami i owocami.
Tak skomponowany posiłek dostarcza nie tylko białka i wapnia, ale również błonnika oraz nienasyconych kwasów tłuszczowych. Korzystniejszym rozwiązaniem będzie więc niewielka ilość sera podana z warzywami niż gruba warstwa emmentalu w kalorycznej zapiekance.
Ser zawiera bowiem dużo tłuszczu, w tym nasyconych kwasów tłuszczowych. Ich nadmiar w diecie może przyczyniać się do wzrostu stężenia cholesterolu LDL. Na wielkość porcji powinny szczególnie uważać osoby z hipercholesterolemią, nadwagą oraz chorobami układu krążenia.
Kilka cienkich plastrów albo niewielka ilość startego emmentalu wystarczy, by wzbogacić smak potrawy i dostarczyć cennych składników bez nadmiernego zwiększania jej kaloryczności.
Źródło: Emmentaler AOP Switzerland, USDA FoodData Central, Healthline
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
Z pracą w mediach związana od 2010 roku. Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim o specjalności zawodowej filologia dla mediów oraz studiów podyplomowych Redakcja językowa tekstu. W przeszłości związana m.in. z holdingiem Infor oraz wydawnictwem Edipresse Polska, dla których przygotowywała m.in. zdrowotne artykuły oraz filmy z udziałem ekspertów. W Wirtualnej Polsce od 2023 roku.
