Usunięcie kamieni z pęcherza moczowego

Ból promieniujący do okolicy krocza a także uczucie parcia na mocz są objawami towarzyszącymi kamicy układu moczowego. Pacjenci często obserwują także krwiomocz i objawy dyzuryczne. Niekiedy kamienie zlokalizowane powierzchownie w cewce moczowej są widoczne i osiągane w badaniu palpacyjnym. Do diagnostyki obecności kamieni w układzie moczowym stosuje się przede wszystkim badania obrazowe: urografię, badanie ultrasonograficzne układu moczowego oraz wziernikowanie pęcherza moczowego, czyli cystoskopię.

Samoistne wydalenie – jeśli kamień jest bardzo mały i znajduje się w okolicy ujścia cewki moczowej, lekarz zaleca zażywanie odpowiednich środków moczopędnych, aby pacjent mógł samodzielnie wydalić złogi.

URSL

Litotrypsja ureterorenoskopia jest mało inwazyjnym zabiegiem, który polega na rozbijaniu kamieni moczowych za pomocą endoskopu wprowadzanego przez cewkę moczową. Tą metodą usuwa się przede wszystkim kamienie z przewodów moczowych. W zależności od rodzaju złogów wykorzystuje się endoskop sztywny, półsztywny lub giętki. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, czasem w znieczuleniu podpajęczynówkowym.

PCNL

Nefrolitotrypsja przezskórna wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. Zabieg nie może być zastosowany u kobiet w ciąży oraz u osób z wadami anatomicznymi nerek i zaburzeniami krzepnięcia krwi. Lekarz wzrokowo ocenia lokalizację kamienia, wykorzystując endoskop oraz środki kontrastujące. Widząc złogi, może usunąć je w całości, jeśli pojawiły się duże kamienie, można je rozkruszyć. PCNL jest metodą mało inwazyjną.

ESWL

Litotrypsja falami uderzeniowymi generowanymi pozaustrojowo polega na rozbiciu kamieni moczowych za pomocą fal elektromagnetycznych pochodzących ze specjalnego urządzenia - litotryptora. Fale rozkruszają kamień do takich rozmiarów, aby chory mógł go samodzielnie wydalić. ESWL należy do najpopularniejszych metod usuwania kamieni z dróg moczowych.

Leczenie operacyjne – metoda chirurgicznego usuwania kamieni moczowych jest stosowana tylko w rzadkich przypadkach, do których należą poważne wady anatomiczne układu moczowego lub rozległa kamica.

Źródła

1. Fryczkowski M. Podstawy urologii. Podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy pierwszego kontaktu, Śląska Akademia Medyczna, Katowice 2000, ISBN 83-87114-55-3
2. Kazoń M. (red.), Urologia (Seria Lekarza Praktyka), Urban & Partner, Wrocław 1997, ISBN 83-85842-71-3
3. Kleinman I., Lipshultz L., Podstawy urologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2188-X
4. Bar K. (red.), Podręcznik urologii, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-74-2