Usunięcie kamienia z cewki moczowej

Rozwojowi kamicy sprzyja nieodpowiednia dieta, czyli nadmierne spożycie soli kuchennej oraz niedostateczna podaż płynów. Można temu zapobiec poprzez ograniczenie solenia oraz spożywanie dużej ilości wody minimum 2 litry dziennie.

Ponadto do powstania kamicy przyczynia się nadmierne wydalanie przez organizm wapnia, szczawianów i kwasu moczowego a także niedostateczna podaż magnezu. Przewlekłe zakażenie dróg moczowych, wady układu moczowego są także czynnikami sprzyjającymi odkładaniu się kamieni w drogach moczowych.

Ból promieniujący do okolicy krocza a także uczucie parcia na mocz są objawami towarzyszącymi kamicy układu moczowego. Pacjenci często obserwują także krwiomocz i objawy dyzuryczne. Niekiedy kamienie zlokalizowane powierzchownie w cewce moczowej są widoczne i osiągane w badaniu palpacyjnym.

Zabieg nie należy do inwazyjnych, zazwyczaj wykonywany jest jedynie pod znieczuleniem miejscowym. Urolog usuwa kamienie stosując endoskop, który wprowadza się do ciała pacjenta poprzez cewkę moczową.

Endoskop ma kształt rurki i zależnie od usuwanego kamienia, może być on sztywny, półsztywny lub giętki. URSL stosuje się głównie przy usuwaniu kamieni moczowodowych.

Nefrolitotrypsja przezskórna (PCNL)

Zabieg ten jest bardziej inwazyjny niż wcześniej omawiana metoda usunięcia kamieni moczowych. Nie stosuje się go u osób z wadami anatomicznymi nerek, z zaburzeniami krzepnięcia krwi oraz u kobiet w ciąży.

Zabieg wykonuje się pod znieczuleniem ogólnym. Podczas zabiegu PCNL lokalizacja kamienia określana jest wzrokowo za pomocą endoskopu i środków kontrastujących. Kiedy lokalizacja zostaje ustalona, kamień usuwa się w całości (jeśli jego wielkość na to pozwala) lub rozbija się go (jeśli jest zbyt duży, by go usunąć w całości).

Usunięcie kamienia z cewki moczowej za pomocą fal uderzeniowych generowanych pozaustrojowo (ESWL)

Ta metoda usuwania kamieni jest najczęściej stosowana. Zabieg nie jest skomplikowany ani inwazyjny, nie wymaga pobytu w szpitalu. Fale uderzeniowe (najczęściej elektromagnetyczne) wytwarzane przez litotryptor, rozkruszają kamienie moczowe do takiej wielkości, która może być samoistnie usunięta.

Operacyjne usuniecie kamienia z cewki moczowej

Operacyjne leczenie kamieni moczowych stosuje się bardzo rzadko. Wyżej wymienione metody usuwania kamieni są mniej inwazyjne, przy czym równie skuteczne. Lista możliwych powikłań jest znacznie dłuższa przy tej metodzie. Zabieg wymaga pobytu w szpitalu. Powrót pacjenta do pełnej sprawności trwa dłużej.

Źródła

1. Babayan R.K., Oates R.D., Siroky M.B. Podręcznik urologii, diagnostyka i leczenie, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-74-2
2. Fryczkowski M. Podstawy urologii. Podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy pierwszego kontaktu, Śląska Akademia Medyczna, Katowice 2000, ISBN 83-87114-55-3
3. Kleinman I., Lipshultz L., Podstawy urologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2188-X
4. Bar K. (red.), Podręcznik urologii, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-74-2