Współuzależnienie. Gdy bliska osoba pije

Czym jest współuzależnienie i skąd się bierze? Określa się je jako utrwaloną formę funkcjonowania w długotrwałej, trudnej, a przed wszystkim niszczącej sytuacji życiowej, związanej z patologicznymi zachowaniami partnera (spowodowanymi nałogiem). Osoba współuzależniona ma ograniczoną swobodę postępowania, co utrudnia jej zmianę danego stanu.

1. Rodzina osoby uzależnionej

Funkcjonowanie rodziny, w której jedna z osób popadła w uzależnienie, jest zagrożone. Role, które ta osoba pełniła (np. rodzica), są zaniedbane lub w ogóle niesprawowane. Taka rodzina różni się diametralnie od innych, ponieważ jej członkowie zachowują się inaczej, pojawiają się niezdrowe uczucia i zachowania, które mają pomóc w przetrwaniu tej sytuacji.

W rodzinach, w których istnieje problem z alkoholem, pojawiają się alarmujące uczucia, takie jak:

Zobacz film: "Czy twoje dziecko bierze narkotyki?"

  • gniew,
  • smutek,
  • poczucie krzywdy,
  • poczucie współodpowiedzialności za postępowanie alkoholika.

Jeśli nie zostaną one wykorzystane do rozwiązania problemu, mogą prowadzić do współuzależnienia od nałogowca. Taka toksyczna relacja dotyczy najczęściej partnerów, ale może zachodzić również pomiędzy rodzicem a dzieckiem, rodzeństwem i innymi członkami rodziny, którzy żyją bardzo blisko siebie.

 

2. Przyczyny współuzależnienia

Czynniki, które mogą prowadzić do współuzależnienia, to przede wszystkim silna zależność emocjonalna i materialna od osoby mającej problemy z alkoholem, brak pracy osoby współuzależnionej, izolacja rodziny, nacisk środowiska.

Często bywa tak, że współuzależnieni pomijają swoje potrzeby, a koncentrują się na problemach partnera. Taka osoba często żyje z poczuciem wstydu, niepewności, zagrożenia, beznadziejności i w permanentnym stresie.

3. Osoba współuzależniona od alkoholu

Choć sama może być abstynentem, jej życie zaczyna kręcić się wokół alkoholika. Możemy mówić o dwóch głównych postawach osoby współuzależnionej. Pierwsza polega na obsesyjnym myśleniu o piciu (lub innym nałogu) osoby uzależnionej. Prowadzi do tego, że wszystkie myśli, uczucia i działania koncentrują się właśnie na tej osobie. Współuzależniony czuje się współodpowiedzialny za działania osoby nadużywającej alkoholu. Stara się ją cały czas pilnować, chowa alkohol, a kiedy nie uda się dopilnować alkoholika, obwinia siebie za to.

Druga postawa związana jest z nieustanną huśtawką emocjonalną. Zdarza się, że taka osoba przechodzi od euforii do skrajnego pesymizmu i poczucia beznadziejności. Na co dzień przejawia obojętność wobec siebie i w stosunku do tego, co się z nią stanie. Często prowokuje kłótnie z alkoholikiem. Jej codzienne zachowania próbują maskować istniejący problem, osoba współuzależniona robi wszystko, aby nie stracić osoby uzależnionej. Rezygnuje ze swoich potrzeb, próbuje wytłumaczyć i usprawiedliwić zachowanie alkoholika.

Trzy schematy w zachowaniu osoby współuzależnionej:

  • nieudane próby rozwiązania sytuacji,
  • nieudane próby wycofania się z sytuacji,
  • przystosowanie się do sytuacji.

Należy podkreślić, że współuzależnienie jest bardzo poważnym problemem. Prowadzi często do bardzo głębokich i trwałych zmian w sferze poznawczej, emocjonalnej i strukturze „Ja” osoby współuzależnionej. Aby uwolnić się od tego szkodliwego mechanizmu, pierwszym i podstawowym krokiem jest uświadomienie sobie, że jest się osobą współuzależnioną. Dopiero wtedy można próbować zmienić swoje zachowanie, jak i zachowanie osoby nadużywającej alkoholu.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!