Wszczepienie sztucznej soczewki
Wszczepienie sztucznej soczewki (ang. clear lens exchange) to zabieg polegający na wstawieniu sztucznej soczewki do przedniej komory oka na miejsce usuniętej naturalnej soczewki. Wykonywaniem operacji zajmuje się wewnątrzgałkowa chirurgia refrakcyjna. Wszczepienie sztucznej soczewki to zabieg przeprowadzany najczęściej u osób po 40. roku życia.
Wszczepienie sztucznej soczewki
W tym artykule:
Charakterystyka zabiegu wszczepienia sztucznej soczewki
Wszczepienie sztucznej soczewki przeprowadza się, gdy pacjent cierpi na zaćmę. Dobór odpowiedniej soczewki umożliwia jednoczesne skorygowanie innej wady, np. nadwzroczności, krótkowzroczności lub astygmatyzmu.
Lekarz usuwa zmętniałą soczewkę i wszczepia nową. Zabieg wszczepienia sztucznej soczewki zdecydowanie poprawia jakość widzenia. W przypadku samej zaćmy koryguje zmętnienie naturalnej soczewki, a dzięki temu widziany obraz staje się bardziej przejrzysty. W przypadku współistniejących wad refrakcyjnych umożliwia korekcję krótkowzroczności, dalekowzroczności, a także astygmatyzmu, dzięki temu pacjent po zbiegu nie musi używać okularów korekcyjnych.
Zabiegi chirurgii refrakcyjnej nie są refundowane w ramach NFZ. Zabieg usunięcia zaćmy oraz korekcję wady wzroku można wykonać jednocześnie. Te zabiegi z użyciem specjalnych soczewek wewnątrzgałkowych wykonywane są zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym, w ramach chirurgii jednego dnia.
Przygotowanie do zabiegu wszczepienia sztucznej soczewki
Przed zabiegiem lekarz zaleci wykonanie kilku badań. Pacjent powinien wykonać badanie okulistyczne, które pomoże wykryć rodzaj i stopień zaawansowania schorzeń oczu. Na podstawie tego badania lekarz dobiera odpowiednią moc soczewki. Oprócz badania okulistycznego wskazane jest wykonanie badań laboratoryjnych, tj. oznaczenie grupy krwi, morfologia, układ krzepnięcia.
W związku z tym, że zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym jedynie ciężki stan pacjenta jest przeciwwskazaniem do jego wykonania. Nie ma potrzeby wykonywania chirurgii refrakcyjnej w znieczuleniu ogólnym, można jednak wykonać ją na wyraźne życzenie pacjenta, o ile inne schorzenia ogólnoustrojowe nie dyskwalifikują go do tego typu znieczulenia.
Stan pacjenta po operacji wstawienia sztucznej soczewki
Po zabiegu pacjent przechodzi okres rekonwalescencji. Czas jaki musi upłynąć by pacjent zaczął wyraźniej widzieć zależy od indywidualnych uwarunkowań. Zazwyczaj jest on krótki i umożliwia szybki powrót do pełnej sprawności. W przypadku, gdy nie zostanie osiągnięty oczekiwany cel istnieje możliwość wymiany soczewki na inną z uwzględnieniem wszystkich wskazań i przeciwwskazań.
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym i jest praktycznie całkowicie bezbolesny. Pacjent w trakcie zabiegu pozostaje w stałym kontakcie z personelem medycznym i jest w pełni świadomy. Sztuczne soczewki są wykonane z materiału tolerowanego przez tkanki oka. Soczewki te pochłaniają promienie UV i minimalizują odblaski.
Powikłania chirurgii refrakcyjnej oka w chwili obecnej zdarzają się bardzo rzadko i obarczone są stosunkowo niskim ryzykiem operacyjnym ze względu na rodzaj zastosowanego znieczulenia miejscowego.
Źródła
- Izdebska J. (red.), OKULISTYKA Podręcznik dla studentów, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-60290-15-6
- Kański J.J. Diagnostyka kliniczna w okulistyce, Urban & Partner, Wrocław 2008, ISBN 978-83-60290-84-2
- Bolton A., Kański J.J. Ilustrowane wykłady z okulistyki, Górnicki Wydawnictwo Medyczne, Wrocław 2004, ISBN 83-89009-03-X
- Kański J.J., Nischal K. Okulistyka. Objawy i różnicowanie, Urban & Partner, Wrocław 2000, ISBN 83-87944-60-2
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
