Wycięcie żylaków powrózka nasiennego
Żylaki powrózka nasiennego powstają na skutek zwiększonego ciśnienia hydrostatycznego w naczyniach żylnych splotu wiciowatego. Stanowią one najczęstszą przyczynę niepłodności męskiej. Diagnostyka żylaków powrózka nasiennego odbywa się za pomocą badania przedmiotowego, w czasie którego można ocenić stopień zaawansowania żylaków oraz wielkość jąder. Dodatkowo badanie USG służy wykluczeniu wtórnej przyczyny żylaków i pozwala na określenie wymiarów oraz objętości jąder.
Objawy żylaków powrózka nasiennego
Objawy żylaków powrózka nasiennego nie są charakterystyczne i często stwierdzane są one w badaniu przypadkowo. Do najczęstszych niecharakterystycznych objawów, które skłaniają do poszerzonej diagnostyki, należą: powiększenie moszny, obrzęk. Do mniej charakterystycznych objawów zgłaszanych przez pacjenta należą: uczucie ciężaru w jądrze, bolesny ciągnący ból w pachwinie oraz sporadyczne bóle w czasie erekcji. W pozycji stojącej widoczne są zgrubiałe i wężykowato biegnące żyły.
Jakie są wskazania do operacyjnego leczenia żylaków powrózka nasiennego?
Wśród wskazań do operacyjnego leczenia żylaków powrózka nasiennego możemy zaliczyć zaburzenia płodności przebiegające ze zmniejszoną ilością plemników w nasieniu, bardzo duże żylaki powrózka nasiennego u dzieci a także dolegliwości bólowe i dyskomfort w czasie współżycia. Przyczyna niepłodności w żylakach powrózka nasiennego jest wieloaspektowa. Zarówno ucisk żył na powrózek nasienny, jak i wyższa temperatura w mosznie mogą się przyczynić do upośledzonego wytwarzania plemników. Po leczeniu żylaków powrózka nasiennego obserwuje się powrót płodności.
Metody leczenia żylaków powrózka nasiennego
W leczeniu żylaków powrózka nasiennego stosuje się obecnie następujące metody:
- leczenie chirurgiczne (wycięcie żylaków powrózka nasiennego metodą laparoskopii bądź klasyczną metodą chirurgiczną),
- embolizacja przezskórna,
- sklerotyzacja wstępująca.
Charakterystyka laparoskopii
Operację wycięcia żylaków powrózka nasiennego metodą laparoskopową wykonuje się zazwyczaj z dostępu przezotrzewnowego. Należy wytworzyć odmę otrzewnową i umiejscowić w niej troakary. Następne dokonuje się nacięcia tylnej blaszki otrzewnej i odszukuje w niej naczynia jądrowe, po czym zakłada na nie zaciskające klipsy. Metoda ta nie może być stosowana w przypadku operowania żylaków nawrotowych, które powstały w wyniku obecności wysoko położonych dodatkowych połączeń żylnych.
Przebieg leczenia chirurgicznego
Najpopularniejszą chirurgiczną metodą wycięcia żylaków powrózka nasiennego jest pozaotrzewnowe wysokie podwiązanie naczyń jądrowych. Zabieg ten ma na celu zachowanie tętnicy jądrowej. Potencjalnym powikłaniem po zabiegu jest wodniak jądra związany z przerwaniem odpływu chłonki z osłonki pochwowej jądra, choć sądzi się, że można go uniknąć poprzez wycięcie niewielkiego fragmentu jądra podczas zasadniczego zabiegu. Wycięcie żylaków powrózka nasiennego ma na celu zachowanie płodności mężczyzny. Zapobiega ono rozwojowi orchiopatii zastoinowej, która wiąże się z uszkodzeniem najważniejszej funkcji jąder.
Źródła
- Babayan R.K., Oates R.D., Siroky M.B. Podręcznik urologii, diagnostyka i leczenie, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-74-2
- Fibak J. CHIRURGIA. Podręcznik dla studentów medycyny., Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002, ISBN 83-200-2708-X
- Kleinman I., Lipshultz L., Podstawy urologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2188-X
- Noszczyk W., Chirurgia tom 1-2, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3121-4
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
